سلام وقت بخیر. چند هفته است که چهارشنبه‌ها هم رنگ و بوی جمعه گرفته؛ بعضی‌ها از این تعطیلی استقبال کردند، بعضی‌ها هم هنوز با ساعت زیستی‌شان کنار نیامدند! حالا بین

آوای عزیز. چند روز پیش خبری خواندم که گروهی از پرستاران کشور، از پایین بودن حقوق و کارانه و اضافه‌کار خود گلایه‌مند بودند. این گلایه‌ها تازه نیست، اما آنچه موجب

من یکی از مشترکان چند سال اخیر شما و البته اندکی با سابقه رسانه ای هستم؛ اما آشنایی‌ام با روزنامه‌تان به خیلی قبل‌تر برمی‌گردد.سال‌هاست که صفحه‌های شما را ورق زده‌ام

چند روز پیش برای آندوسکوپی وکولو نوسکوپی پزشک متخصص ومحترمی نوبت داشتیم که تاکید کرده بودند درساعت۱۶ بیمار درمطب حاضرباشد. بیماری که از دوروز پیش فقط مایعات وپودرخاصی مصرف می

سلام به عوامل روزنامه اوا . هر از گاهی در رسانه‌ها خبری می‌خواندم درباره طرح تفصیلی شهر بیرجند؛ مسئولان وعده می‌دادند که این طرح بالاخره شهر را از معلق بودن

راستش را بخواهید، این روزها اگر چند دقیقه در خیابان‌های بیرجند قدم بزنید یا سری به یکی از محله‌های قدیمی شهر بزنید، به‌آسانی می‌شود حال و روز مردم را فهمید.

پذیرش اشتباه، جراتی است که بسیاری از ما، چه در مقام مدیر یا کارمند، چه در نقش پدر یا مادر، معلم یا دوست، کمتر سراغ آن می‌رویم. اغلب تصور می‌کنیم

سلام به آوا. به روستاهای حاشیه بیرجند توجه کردید؟ روستاهایی که اسمشان بیشتر شبیه به شهر هست تا روستا. هرکس از مسیرهای تازه ساخته‌شده، سری به این روستاها زده باشد

ای کاش تصمیم‌های مهم این مملکت همیشه با عینک انصاف و وحدت گرفته می‌شد، درست مثل همین ماجرای تعطیلی یک هفته‌ای که حسابی حرف و حدیث داشت. راستش را بخواهید،

سلام. قبل از هر چیز، دست‌مریزاد می‌گم بابت اینکه همیشه صدای مردم بودید و هستید. حالا می‌خوام خواهش کنم یک بار جدی و اساسی به موضوع داغ این روزهای شهرمون،

سلام کم کم نزدیک هفته دولت می شویم و طبیعتا ادارات در تکاپو معرفی پروژه های خودشان برای افتتاح یا شروع پروژه خواهند بود اما یک حس دوگانگی الان در

این روزها هر بار که شب‌هنگام گذرم به تفرجگاه های بیرجند می‌افتد، جای خالی نور و روشنایی را بیشتر حس می‌کنم؛ مخصوصاً در برخی پارک‌ها و فضاهای سبز شهر. کافی

در پاسخ به نظر یکی از شهروندان با عنوان «شهر کافه ها پیامدهای گسترش بی رویه کافی شاپ در بیرجند لازم دونستم به عنوان کسی که در حوزه ی کافه

سلام و وقت بخیر خدمت سردبیر محترم روزنامه اوا اگر صلاح دونستین، این چند خطی رو که از دلِ واقعی یک شهروند و بعد از ۳۵ سال زندگی در بیرجند

سلام اوای عزیز. همه از بی‌آبی می‌گویند؛ از خشکسالیِ مزمن و خشک شدن قنات‌ها و فرونشست دشت‌ها. اما واقعاً چرا این بلا سرمان آمده؟ بشنو، قصه فقط مقصر جلوه دادن

مدتی است به عنوان یک شهروند بیرجندی، با دقت اخبار و فضای مجازی شهرم را دنبال می‌کنم. در هفته‌های اخیر، موجی از گلایه‌ها و انتقادات نسبت به عملکرد اداره ورزش

اخبار اخیر درباره اینکه بیش از ۵۰ درصد علل معلولیت در استان ما ناشی از اختلالات ژنتیکی است، واقعاً جای تأمل دارد. وقتی این رقم را با میانگین کشور یا

چند سالیه که شهر بیرجند، مخصوصاً تو خیابون‌های جنوب شهر، محلات مدرس، معلم و اطراف بالای غفاری، شاهد یه پدیده جالب و البته شاید عجیبیم؛ رشد سریع کافه و کافی‌شاپ‌ها!

با سلام به عوامل عزیز روزنامه آوای خراسان جنوبی .ممنون میشم این دیدگاه رو منتشر کنید. چند سالی است که هر وقت با ماشین یا حتی پیاده از سر چهارراه‌های

شاید شما هم جزو آن دسته باشید که صبح‌ها هنوز چشمتان به هلال ماه است که صدای اولین بوق‌ها از سرچهارراه مدرس، بلوار پیامبر اعظم یا جلو دادگستری بیخ گوشتان

نسرین کاری – ۲۷ تیر، سالروز ثبت جهانی بیابان لوت در فهرست میراث طبیعی یونسکو، نه تنها روزی برای یادآوری افتخار جغرافیایی ایران، بلکه روزی برای بازخواست ما از خودمان

این یکی دو خبر اخیر واقعاً دل آدم را خالی می‌کند. از یک طرف می‌شنویم که فقط از اول امسال، ۳۶ روز هوای ناسالم داشتیم و وضع نفس کشیدن برای

سلام به همه مخاطبان روزنامه آو. سال‌هاست که مناطق محروم استان، گلایه‌هایی به حق از کمبود معلم توانمند و نبود امکانات کافی آموزشی دارند؛ دغدغه‌ای که همواره ذهن خانواده‌ها، دانش‌آموزان

سردبیر محترم روزنامه آوای خراسان جنوبی. با سلام و احترام. من، یکی از شهروندان عادی بیرجند و متقاضی طرح نهضت ملی مسکن، این نامه را می‌نویسم تا صدای اعتراض خود