سلام. قبل از هر چیز، دست‌مریزاد می‌گم بابت اینکه همیشه صدای مردم بودید و هستید. حالا می‌خوام خواهش کنم یک بار جدی و اساسی به موضوع داغ این روزهای شهرمون، یعنی کوچ بی‌صدای نخبگان و نیروهای متخصص از بیرجند، بپردازید؛ آن هم نه در قالب چند خط خبر، بلکه با یک گزارش مفصل و دقیق. راستش را بخواهید، این دیار انگار با خودش سر آشتی ندارد. کم‌کم داریم به جایی می‌رسیم که نه فقط نخبگان، که حتی آدم‌های عادی هم فکر می‌کنند هر کسی غریبه‌تر باشد بیشتر قدر می‌بیند! چه برسد به جوان‌های باانگیزه و متخصصی که تا می‌آیند رنگ امید را بچشند، باید با فهرستی بلند از بی‌مهری‌ها، حسادت‌ها و پیش‌داوری‌های سلیقه‌ای روبه‌رو شوند. اینجا موفق شدن، نه به توانایی، که به میزان خارج از گود بودنت ربط دارد! عجیب نیست که بسیاری از بهترین‌های ما جایی برای نفس کشیدن پیدا نمی‌کنند و یا خودشان عطای خدمت را به لقایش می‌بخشند یا به سادگی گوشه‌نشین می‌شوند. کم نبوده‌اند کسانی که با بهترین کارنامه، تنها به خاطر تنگ‌نظری یا دعواهای پشت پرده فراری شده‌اند. راستش این‌ها فقط روایت نیست؛ یک افسوس عمیق است. افسوسی که هر روز بیشتر ریشه می‌دواند وقتی می‌بینی داریم استعدادهای اصیل خودمان را یکی‌یکی با دستان خود بیرون می‌کنیم نگران می شوم . تقاضا می‌کنم، نگذاریم این چرخه تلخ ادامه پیدا کند. وقت آن شده درباره ریشه‌ها و راه‌حل‌های این معضل یک میزگرد فکری یا حتی گزارشی مفصل منتشر شود تا شاید مسئولان و جامعه، قبل از آن که زخم، کاری‌تر شود، چاره‌ای بیندیشند. ممنون از دغدغه‌تان. سپاس از تیم روزنامه آوا.