با همه قدردانی‌ای که از مسئولان نظم و امنیت داریم، شاید وقت آن رسیده که نگاه جدی‌تری به وضعیت رانندگی در بیرجند بیندازیم. اگر بخواهم صادق باشم، فرهنگ رانندگی در شهر ما هنوز فاصله زیادی با استانداردهای یک شهر امن و قانون‌مدار دارد. چند شب پیش، در یکی از خیابان‌ها پشت صفی از خودروها گیر افتادم. مراسم «عروس‌کشان» بود، اما به شکلی که گویا خیابان را برای خود شخصی کرده باشند؛ مسیر به‌کلی بسته، بوق‌های ممتد و توقف طولانی. این در حالی است که در شهرهای دیگر حتی در مراسم مشابه دیده‌ام، مسیر عبور خودروهای دیگر همیشه باز گذاشته می‌شود و احترام به حق تردد دیگران رعایت می‌گردد موضوع فقط به اینجا ختم نمی‌شود. کافی است به جاده زاهدان بعد از ایست بازرسی به سمت شهر دقت کنید؛ خودروهایی که به اصطلاح «شوتی» نام دارند، با سرعت‌هایی فعالیت می‌کنند که نه‌تنها غیرقانونی، بلکه به‌طور جدی خطرآفرین است. بعضی رانندگان انگار از همان لحظه‌ای که استارت می‌زنند، مأموریت مرگبار خود را آغاز کرده‌اند؛ بی‌توجه به جان خود و دیگران. این مدل رانندگی خطرناک در خیابان‌های خلوت شهر، به‌ویژه در ساعات پایانی شب، به یک «مد» تبدیل شده است. عده‌ای با نمایش حرکات پرخطر، عقب‌گرد، دوردریفت و صدای گوش‌خراش اگزوز، آرامش شبانه را می‌گیرند. شخصاً جرات نمی‌کنم خانواده‌ام را برای گردش شبانه به اطراف خیابان‌های غفاری، معلم یا پاسداران ببرم، چون از یک پیچ ممکن است ماشینی سر برسد که با سرعت و بی‌احتیاطی همه‌چیز را به خطر بیندازد. پیشنهاد من ساده است: برخورد قاطع، بدون مماشات، و توقیف طولانی‌مدت خودروهای متخلف. تجربه نشان داده که حتی چند روز توقیف خودروهای این رانندگان، می‌تواند مثل آب سردی بر هوس خطرآفرینی‌شان ریخته و آن را خاموش کند. امنیت شهر، میراث مشترک همه ماست، و بی‌قانونی پشت فرمان، جایی در خیابان‌های بیرجند نباید داشته باشد.