سلام به عوامل روزنامه اوا. صبحهای بیرجند دیگر بیخبر از سایه افرادی نیست که در گرما و سرما، کنار چراغ قرمزها ایستادهاند، دستها رو به مردم، چشمها دنبال یک نگاه و یک اسکناس. برخی شاید «بنده خدا»ی واقعی باشند، آوارگان فقر و تنگدستی که امیدشان به همین چند ثانیه توقف ماشینهاست؛ اما واقعیت تلخ این است که میان همین چهرههای خسته، رد پای باندهای سازمانیافته هم به وضوح دیده میشود؛ آدمهایی که نقشهشان نه از سر نیاز، بلکه از حساب و کتاب یک شبکه سودجویانه است. سوال روشن ما از مسئولان این است: در شهری مثل بیرجند، مگر داشتن یک آمار دقیق و بهروز از «متکدیان واقعی» کار سختی است؟ چرا سالهاست این متکدیانِ ثابت و شناختهشده هرگز جمع نمیشوند و ما ترافیک انسانی سر چهارراهها را پذیرفتهایم؟ آیا کسی بررسی کرده چند نفر نیازمند واقعیاند و چند نفر عضو شبکه؟ آیا هماهنگی بین دستگاهها وجود دارد یا هر سازمان توپ را در زمین دیگری میاندازد؟ داشتن یک بانک اطلاعاتی موثق، با ثبت نام، مشخصات و وضعیت معیشتی این افراد، میتواند دو اتفاق مثبت را رقم بزند: ۱. کمکرسانی هدفمند به نیازمندان واقعی که از نان شب افتادهاند ۲. شناسایی و مقابله قاطع با باندهایی که بیرجند را میدان تاختوتاز خود کردهاند. اگر روزی این آمار و غربالگری جدی شکل بگیرد، نهتنها حضور این بندهخداهای واقعی کمتر و کوتاهتر میشود، بلکه دست باندهای حرفهای هم از سر چهارراههای بیرجند کوتاه خواهد شد. اما تا وقتی دستگاههای مربوطه گام عملی برنمیدارند و فقط جلسه میگیرند، باید هر روز با همان صحنههای تکراری بسازیم.
اعتمادیان – رئیس سازمان جهاد کشاورزی خراسان جنوبی در جلسه کارگروه توسعه صادرات استان از
