اعیاد شعبانیه همواره از شیرین‌ترین و امیدبخش‌ترین مناسبت‌های مذهبی ما بوده‌اند؛ ایامی که نام اهل‌بیت(ع) با شادی، نور، مهربانی و امید گره خورده است. به همین دلیل، انتظار می‌رفت امسال هم شهر در این روزها رنگ و بوی شادی بیشتری به خود بگیرد و حال و هوای اعیاد در کوچه‌ها، خیابان‌ها و فضاهای عمومی دیده شود. اما متأسفانه آنچه شاهد بودیم، فاصله‌ی زیادی با این انتظار داشت. در ایام اعیاد شعبانیه، تفاوت چندانی میان چهره شهر و روزهای عادی دیده نمی‌شد. بسیاری از کوچه‌ها و خیابان‌ها بدون حتی ساده‌ترین نشانه‌های جشن و سرور باقی ماندند؛ نه چراغانی قابل توجهی، نه فضاسازی مناسب و نه برنامه‌ای که بتواند حس شادی جمعی را به مردم منتقل کند. این در حالی است که در مناسبت‌های سوگواری، معمولاً شاهد حضور پررنگ نمادها، سیاه‌پوشی گسترده و برنامه‌ریزی‌های منسجم‌تری هستیم. این تفاوت برخورد، ناخواسته این تصور را در ذهن مردم ایجاد می‌کند که گویی عزا اهمیت بیشتری دارد و شادی، آن‌چنان که باید، جدی گرفته نمی‌شود؛ در حالی که در فرهنگ دینی ما، شادی مشروع و امیدآفرین جایگاهی مهم دارد و ائمه اطهار(ع) همواره پیروان خود را به نشاط، لبخند و سرزندگی دعوت کرده‌اند. انتظار می‌رفت شهرداری، مسئولان مذهبی و ادارات مرتبط، با برنامه‌ریزی بهتر و هماهنگی بیشتر، حداقل فضای شهر را متناسب با این ایام مبارک آراسته کنند؛ حتی با امکانات محدود هم می‌شد با خلاقیت، مشارکت مردمی و توجه به جزئیات، حال و هوای متفاوتی ایجاد کرد. شهرِ شاد، فقط با هزینه‌های سنگین ساخته نمی‌شود، بلکه با اراده، سلیقه و دغدغه‌مندی شکل می‌گیرد. مردم از مسئولان انتظار دارند همان‌قدر که برای ایام سوگواری برنامه‌ریزی می‌شود، برای اعیاد مذهبی هم اهمیت قائل شوند. چرا که جامعه‌ای زنده و پویا، هم در غم‌ها همدل است و هم در شادی‌ها کنار هم می‌ایستد. امیدواریم در سال‌های آینده، اعیاد شعبانیه و دیگر مناسبت‌های شاد مذهبی، آن‌طور که شایسته است در سیمای شهر و دل مردم دیده شود.
جعفری – استاندار خراسان جنوبی، در نشست شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان با
