چند روز بیشتر از مانور زلزله در مدارس نگذشته بود که دوباره زمین در نهبندان تکون خورد؛ قبل‌تر هم بیرجند یک کم‌ریشتر مهمون ما شد. راستش این اتفاق‌ها آدم رو نگران می‌کنه. نگرانی از اینکه بافت‌های فرسوده بیرجند در برابر یک زلزله جدی چه واکنشی نشون می‌دن؟ نگرانی از اینکه اگر حادثه بزرگ‌تری بیاد، امدادرسانی چقدر سریع و مؤثر خواهد بود؟ این دغدغه‌ها نه برای ایجاد ترس، بلکه برای یادآوری یک واقعیت ساده‌ است: ایمنی شوخی‌بردار نیست. درخواست مردم از مسئولان اینه که موضوع ایمن‌سازی بافت‌های فرسوده، مقاوم‌سازی مدارس، مراکز درمانی و مسیرهای اصلی امدادرسانی با جدیت بیشتری پیگیری بشه. همین تکان‌های کوچک هم پیام دارند؛ اینکه باید قبل از هر حادثه‌ای، شهر رو برای روزهای سخت آماده کنیم. ما از مسئولان می‌خوایم اولویت‌بندی کنند، برنامه شفاف بدن و اجازه بدن مردم بدونن چه اقداماتی در جریان هست. امنیت جانی مردم مهم‌تر از هر چیز دیگه‌ است و امید داریم این نگرانی‌ها تبدیل بشه به اقدام‌های عملی، نه فقط حرف و جلسه.