چند سال پیش، تیتر بزرگ رسانه‌ها در استان نوید آینده‌ای تازه می‌داد: «آب دریای عمان تا دو سال دیگر به خراسان جنوبی خواهد رسید». یادمان هست که این خبر با چه هیاهو و امیدی منتشر شد؛ بعضی‌ها برای خودشان برنامه‌ریزی کرده بودند، روی کاغذ نقشه معجزه‌ای کشیده بودند که قرار است کویرمان را سیراب کند. اما امروز که دوباره به همان تیترها نگاه می‌کنیم، فقط یک جمله بی‌سرانجام را می‌بینیم؛ آبی که هرگز به استان نرسید. این تنها نمونه نیست. جاده‌ای که وعده دادند تا پایان فلان سال افتتاح شود، هنوز نیمه‌کاره مانده و گرد و خاکش روی صورت رهگذران نشسته. پروژه‌های سرمایه‌گذاری که در مراسم‌ها کلنگ خوردند، امروز فقط روی صفحه اخبار قدیمی یافت می‌شوند. ما با انبوهی از «قول‌های بایگانی‌شده» روبه‌رو هستیم؛ وعده‌هایی که به جای مسیر پیشرفت، به بایگانی آرشیو رسانه‌ها پیوسته‌اند .سوال روشن این است: خب کی باید تاوان بدهد؟ وقتی وعده‌ای به مردم داده می‌شود، آن هم با مصاحبه رسمی، سفر استانی، یا تیتر اول روزنامه، مسئولیت حقوقی و اخلاقی دارد. اینکه بعد از چند سال همه چیز به فراموشی سپرده شود، نه توجیه دارد و نه پایان کار. چه نهادی بر این حجم وعده بی‌انجام نظارت کرده؟ چه کسی مسئول است که بگوید چرا عمل نشد؟ شما به عنوان رسانه وظیفه دارید حافظه عمومی را زنده نگه داریم. لازم است نگاهی جدی به آرشیو خبرها بیندازیم؛ بررسی کنیم در این دهه چند وعده داده شد و چند وعده عملی شد. مردم حق دارند بدانند چه میزان انرژی، بودجه و امیدشان صرف پروژه‌هایی شد که شروع شدند اما پایان نیافتند و مهم‌تر، باید از مسئولان بخواهیم پاسخ دهند: چرا این پروژه‌ها زمین ماند؟ چه شد که اعلام زمان‌بندی‌ها بی‌نتیجه ماند؟ چرا هیچ‌کس بابت اشتباه یا کوتاهی پاسخگو نیست؟ چقدر خوشحال شدم چند روز پیش استاندار با اینکه اصلا در سال های بعد از انقلاب در اینجا مسوولیت نداشته از مردم یک روستا بابت تاخیر در برق رسانی عذرخواهی کرد . ما باید نظام مطالباتمان را مستند کنیم و تا وقتی آرشیو‌ها خاک بخورند و کسی جرأت نکند به آن وعده‌های رنگارنگ سر بزند، چرخه تکرار بی‌سرانجام ادامه خواهد داشت. وعده‌های جدید داده می‌شود، مردم امیدوار می‌شوند، سال‌ها می‌گذرد و پروژه در همان نقطه آغاز باقی می‌ماند. شاید اولین گام، همین بازخوانی صادقانه آرشیو باشد؛ تا آینده را گرو وعده‌هایی نکنیم که از همان ابتدا تاریخ مصرفشان گذشته است.