ما مردم بیرجند هر سال با اومدن بارون، یه دلشوره همیشگی داریم؛ اینکه نکنه دوباره خیابون‌ها و کوچه‌ها پر از آب بشه و رفت‌وآمد سخت. امسال هرچند بارندگی‌ها خیلی شدید نبود، ولی انصافاً وضعیت فرق داشت. خیلی از معابری که قبلاً با یه بارون معمولی هم آب می‌گرفت، این بار مشکل خاصی نداشت و اوضاع بهتر از سال‌های قبل بود.اینکه امسال آب‌گرفتگی تو شهر کمتر دیده شد، نشون می‌ده یه کارهایی انجام شده و بی‌زحمت نبوده. جا داره از شهرداری بیرجند تشکر کنیم که بالاخره یه فکری به حال بعضی از مشکلات قدیمی شهر کرده. همین که مردم تو روزای بارونی کمتر اذیت شدن، خودش یه دلگرمیه و باعث می‌شه آدم حس کنه صداش شنیده شده.با همه این حرف‌ها، یه سوال هنوز تو ذهن خیلی‌هامونه؛ این همه آبی که از خیابون‌ها رد می‌شه، آخرش کجا می‌ره؟ بیرجند که شهر کم‌آبیه و هر قطره بارون براش طلاست. خوبه که آب تو معابر جمع نشه، اما بهتر از اون اینه که یه فکری هم برای نگه‌داشتن و استفاده از این آب‌ها بشه، نه اینکه همین‌جوری از شهر خارج بشن و برن.نمونه خوبش رو می‌شه تو فردوس دید؛ جایی که شهرداری اومده و یه استخر ذخیره آب بارون درست کرده. کار ساده‌ایه ولی خیلی حساب‌شده‌ست. هم جلوی هدررفت آب رو می‌گیره، هم می‌تونه بعداً برای فضای سبز یا کارای دیگه شهری استفاده بشه. این کار نشون می‌ده اگه بخوایم، می‌شه از همین بارندگی‌های کم هم بهترین استفاده رو برد.حالا انتظار ما مردم بیرجند اینه که شهرداری از این جور تجربه‌ها الگو بگیره و یه برنامه درست‌وحسابی برای مهار آب‌های سطحی داشته باشه. امسال کمتر آب‌گرفتگی دیدیم و این یه نقطه قوته، اما اگه بتونیم همین بارون‌ها رو ذخیره کنیم، دیگه واقعاً می‌شه گفت یه قدم درست برای آینده شهر برداشته شده.