لایحه بودجه ۱۴۰۵ که توسط رئیس‌جمهور به مجلس ارسال شده، نه تنها سند مالی دولت، بلکه آیینه‌ای از اولویت‌های ملی و توزیع منابع است. در این برهه حساس، نمایندگان هر استان در آزمونی سخت قرار می‌گیرند: آیا می‌توانند منافع واقعی مردم استان خود را در لایه‌های پیچیده بودجه ملی شناسایی و برای تحقق آن مبارزه کنند؟ بودجه‌ریزی فرآیندی رقابتی است. استان‌هایی که نمایندگان توانمندتر، متحدتر و با نفوذتری دارند، سهم بیشتری از کیک ملی دریافت می‌کنند. این “نفوذ” نه لزوماً به معنای روابط غیرشفاف، بلکه به معنای توانایی اقناع، تشکیل ائتلاف‌های فراکسیونی و ارائه مستندات قوی برای تخصیص اعتبارات به پروژه‌های حیاتی استان است.اکنون که متن لایحه تقدیم مجلس شده، چهار نماینده استان باید با تمام وجود وارد عمل شوند. نخستین گام، تحلیل دقیق لایحه و مقایسه سهم استان با سال گذشته و با استان‌های مشابه است. آیا ردیف‌های خاصی برای پروژه‌های نیمه‌تمام، توسعه زیرساخت‌ها، یا حل معضلاتی مانند کمبود آب و بیکاری در نظر گرفته شده؟ اگر نه، باید در کمیسیون‌های تخصصی و صحن علنی مجلس، برای الحاق یا افزایش این اعتبارات تلاش کنند.عملکرد نمایندگان در این فرآیند، معیار عینی وفاداری آنان به رای‌دهندگان خواهد بود. مردم نه به سخنرانی‌های پرطمطراق، که به خروجی ملموس بودجه چشم دوخته‌اند. افزایش سهم استان در بودجه ۱۴۰۵، نشان‌دهنده نفوذ، جدیت و کارآمدی نمایندگان است. برعکس، سکوت یا ناتوانی در این زمینه، به معنای غفلت از مسئولیت خطیر نمایندگی است.این فرصت طلایی است که چهار نماینده استان، با همکاری یکدیگر و استفاده از تمام ظرفیت‌های قانونی و سیاسی، رقم‌های بهتری برای آینده استان به ارمغان آورند. تاریخ قضاوت خواهد کرد که آیا آنان در این آزمون سربلند بیرون آمدند یا نه.