واقعاً آیا کسی هست که به این پرسش پاسخ دهد که صدای وحشتناک موتورسیکلت‌ها در شهر بیرجند تا چه زمانی قرار است ادامه داشته باشد؟ آیا هیچ نهاد یا سازمانی مسئول رسیدگی به این وضعیت نیست؟ گاهی در برخی شب‌ها انسان تصور می‌کند در میان یک پیست مسابقه زندگی می‌کند، نه در یک محله مسکونی. در نیمه‌شب، زمانی که باید وقت آرامش و استراحت مردم باشد، ناگهان صدای انفجاری اگزوز یک موتورسیکلت به گوش می‌رسد و افراد از خواب می‌پرند. آیا این وضعیت منصفانه است؟شهروندان عادی باید صبح زود بیدار شوند، به محل کار بروند، فرزندانشان به مدرسه بروند و زندگی روزمره ادامه یابد؛ اما نیمه‌شب با صدای گوش‌خراش چند موتورسیکلت که گویی مسابقه‌ای میان خود ترتیب داده‌اند، از خواب بیدار می‌شوند. کودکان از خواب می‌پرند و می‌ترسند و خواباندن دوباره آنان خود به مشکلی بزرگ تبدیل می‌شود.در بسیاری از این خانه‌ها سالمندان یا بیماران نیز زندگی می‌کنند. آیا کسی به وضعیت روحی و جسمی آنان فکر کرده است؟ پرسش ساده مردم این است: چرا هیچ برخورد جدی با موتورسیکلت‌هایی که اگزوز آن‌ها دستکاری شده صورت نمی‌گیرد؟ مگر برای آلودگی صوتی قانونی وجود ندارد؟ آیا پلیس راهور و سایر دستگاه‌های مسئول نباید مانع ادامه چنین وضعیتی شوند؟چگونه است که برای بسیاری از تخلفات، جریمه‌ها به سرعت صادر می‌شود، اما این صدای مهیب که آرامش یک محله کامل را برهم می‌زند، گویی اصلاً دیده نمی‌شود. برخی از این موتورسیکلت‌ها عمداً اگزوز خود را دستکاری می‌کنند تا صدای بلندتری تولید کند و سپس نیمه‌شب با گاز دادن‌های پیاپی در خیابان‌ها تردد می‌کنند.پرسش اینجاست: اگر این اقدام تخلف محسوب می‌شود، چرا با آن برخورد قاطع صورت نمی‌گیرد؟ و اگر تخلف نیست، پس تکلیف آرامش شهروندان چه می‌شود؟واقعیت این است که مردم از این وضعیت خسته شده‌اند. آرامش شبانه یک حق ساده و اولیه برای هر شهروند است، نه خواسته‌ای عجیب. هیچ‌کس انتظار معجزه ندارد؛ تنها انتظار این است که مسئولانی که برای برقراری نظم شهری حقوق دریافت می‌کنند، بیشتر به این مشکل توجه کنند.اگر مسئولان حتی یک شب در چنین محله‌هایی زندگی می‌کردند و نیمه‌شب با صدای انفجاری اگزوز از خواب می‌پریدند، شاید بهتر درک می‌کردند که شهروندان هر شب با چه شرایطی روبه‌رو هستند. مردم تنها یک چیز می‌خواهند: کمی آرامش. آیا این خواسته زیادی است؟