در این شب‌های ماه رمضان، اگر سری به سالن‌های ورزشی شهر و شهرستان‌ها بزنید، حال‌وهوایی می‌بینید که کمتر در برنامه‌های رسمی و اداری دیده می‌شود. مسابقات فوتسال جام رمضان فقط یک رقابت ورزشی ساده نیست؛ یک بهانه است برای دور هم جمع شدن جوان‌ها، خانواده‌ها، دوستان و حتی نسل‌های مختلف. سالن‌ها پر می‌شود از شور، تشویق، خنده و هیجان؛ چیزی که واقعاً جامعه ما به آن نیاز دارد. منِ شهروند وقتی می‌بینم در شهرهای مختلف، نه فقط بیرجند، بلکه در همه شهرستان‌ها، سالن‌ها مملو از جمعیت است، بیشتر مطمئن می‌شوم که جوانان ما تشنه نشاط اجتماعی‌اند. این مسابقات نشان می‌دهد اگر فضا فراهم شود، مردم خودشان پای کار می‌آیند. جوانی که شب‌ها به سالن فوتسال می‌آید، هم ورزش می‌کند، هم تخلیه روحی می‌شود و هم احساس تعلق به شهر و محله‌اش پیدا می‌کند. این یعنی پیشگیری از خیلی آسیب‌ها، بدون هزینه‌های سنگین. اما یک گلایه هم وجود دارد. معمولاً مسئولان را فقط در مراسم اختتامیه می‌بینیم؛ چند عکس، چند تقدیر و تمام. در حالی که انتظار مردم چیز دیگری است. دوست داریم مسئولان را وسط سالن، بین تماشاگران، کنار جوان‌ها ببینیم؛ همان‌جا که عرق می‌ریزند، می‌جنگند و با تمام وجود بازی می‌کنند. حضور شما در دل مسابقات، نه پشت تریبون، هم دلگرمی است و هم پیام حمایت واقعی. درخواست ما به‌عنوان شهروندان این است که حمایت از جام رمضان فقط در حد نام و مجوز نباشد. سالن‌ها، تجهیزات، داوری، جوایز و حتی تبلیغات این مسابقات نیاز به توجه جدی‌تر دارد. این شور و شوق سرمایه اجتماعی است؛ سرمایه‌ای که اگر تقویتش کنیم، نتیجه‌اش جامعه‌ای شاداب‌تر، جوانانی امیدوارتر و شهری زنده‌تر خواهد بود.