آقا! روزگار عجیبه، خیلی عجیبه. انگار یه جورایی جوونامون توی یه باتلاق گیر افتادن. قبلاً که یادتونه، دغدغه اصلی جوونا ازدواج بود و بعدشم یه سر و سامون گرفتن. اما الان چی؟ انگار یه عالمه مشکل پشت سر هم ریخته سر زندگیشون، که هیچ، حتی فکرشم سر گیجه میاره. مگه از خدا چی خواستن؟ یه شغل درست و حسابی، یه سرپناه، یه زندگی آروم. اما کو؟ حقوق‌ها کفاف خرج زندگی رو نمیده. اجاره خونه‌ها سر به فلک زده. کی میتونه با این وضعیت، فکر عروسی و جهاز و قسط و … باشه؟ این بحران معیشت، شده غول مرحله آخر جلوی راه جوونای ما. از اون طرف هم که میبینی، ترس از طلاق دیگه عادی شده. همه میگن “اگه نشه چی؟ اگه بعد چند وقت جدا شدیم چی؟” همین ترس خودش یه مانعه. تازه، کلی از دعواها و مشکلات زندگی‌ها هم سر دخالت‌های نابجای خانواده‌هاست. یکی نیست به این بزرگترا بگه آقا جان، اینا زن و شوهره، بزارن خودشون زندگیشونو بسازن. هر کدوم یه حرفی میزنه، یه چیزی میگه، آخرشم میمونه تو دل جوون. میبینی، یه وقت به خودت میای میبینی کلی از جوونای شهرمون، هم تو بیرجند، هم تو شهرستان‌های دیگه، دارن به سمت تجرد قطعی میرن. یعنی دیگه فکر ازدواج رو کلا از سرشون بیرون کردن. این یعنی یه نسل کامل، از نعمت داشتن خانواده، از عشق وصفا، از بچه‌دار شدن، از داشتن یه تکیه‌گاه، محروم میشن. خدا نکنه. واقعاً مسئولین باید فکر جدی این قضیه باشن. نه فقط حرف، عمل لازمه. وقتی جوون ببینه که یه روزنه امیدی هست، یه پشتوانه‌ای پشتشه، شاید خودش هم جسارت کنه و دل به دریا بزنه. وگرنه با این وضعیت، دلش میلرزه و فکر میکنه تنهایی بهتر از دردسره. خدا به جوونامون رحم کنه. خدا کمک کنه شرایط تشکیل زندگی برای جوانان استان آسون بشه و دیگه کسی ترس از ازدواج نداشته باشد
مدیرکل هواشناسی از تداوم فعالیت سامانه ناپایدار جوی، وقوع بارش‌های پراکنده و رگباری در نقاط
