بهروزی فر – ۱۶ آذر در تقویم مناسبت‌های ملی، روز دانشجو نامیده شده، این نامگذاری‌ها علاوه بر اینکه مجال و بهانه‌ای برای تازه کردن دیدارها و عرض تبریک‌هاست، فرصتی شایسته برای مرور تاریخ سراسر افتخار ایران اسلامی نیز می‌باشد‌. روز دانشجو البته یک دستاویز مهم برای طرح این پرسش است که ما به چه اندازه توانسته‌ایم از ظرفیت دانشجویان به عنوان یک سرمایه انسانی عظیم، خلاق، توانمند و به روز استفاده کنیم؟! و آیا توانسته‌ایم آنطور که باید و شاید برای باروری این بذر ارزشمند سرمایه‌گذاری کرده و برنامه‌ریزی نماییم؟!در جهان امروز که سرعت تحول فناوری، اقتصاد و سیاست، همه مرزها را درنوردیده، پیکار و رودررویی با مسائل نوین با ابزارهای قدیمی مقدور نیست، بلکه این دانش است که می‌تواند راه‌های درست مقابله با پدیده های نوظهور را به ما نشان دهد و بدون تردید نیرویی که در دانشگاه‌ رشد می‌کند، نقطه اتکایی مناسب برای این موضوع و ظرفیتی شایسته برای خلق فردایی بهتر است.در استانی مثل خراسان جنوبی که در کنار همه ظرفیت‌هایش، نیروی انسانی توانمند به عنوان یک فرصت پیشرفت بکر نامیده می‌شود و با افتخار اعلام می‌کنیم بیش از نیمی از پدران علوم ایران زمین، اهل این دیارند، بی‌شک وجود بیش از ۴۰ هزار دانشجو یک نعمت بزرگ است، ظرفیت بالقوه‌ای که می‌تواند زمینه ساز رشد و تعالی باشد.واقعیت این است که خراسان جنوبی در سال‌های اخیر گام‌های مهمی در مسیر توسعه برداشته، با این وجود بحران آب، مهاجرت نخبگان، نقص زیرساخت‌های حمل و‌نقل، ناکافی بودن صنایع تبدیلی، ارتقای ظرفیت گردشگری و … همچنان در شمار چالش‌های این استان قید می‌شوند، مشکلاتی که نه صرفاً با بودجه‌های سنگین، بلکه با توان فکری نسل دانشگاهی قابل حل هستند، چرا که دانشگاهیان به عنوان نسلی می‌باشند که فناوری را می‌شناسند، قدرت تحلیل دارند و از محدودیت‌ها، فرصت می‌سازند.با این توصیف می‌توان به جرأت گفت؛ سرمایه‌گذاری روی قشر دانشجو، هزینه‌سازی نیست، بلکه یک راهبرد آینده‌ساز است. هرگونه فضای کارگاهی، آزمایشگاه مدرن، حمایت پژوهشی و از همه مهمتر تعامل دانشگاه با صنعت، به معنای بنا نهادن پلی است که امروز و فردای استان را به هم پیوند می‌دهد. وقتی پژوهش‌های دانشگاهی با مسائل واقعی استان از جمله مدیریت منابع آبی، توسعه کسب‌وکارهای نوپا، رونق صنایع جوار معدنی، ایجاد ارزش افزوده در محصولات کشاورزی و …. پیوند بخورد، دانشگاه دیگر یک نهاد منفصل از جامعه نیست، بلکه در واقع موتور محرک توسعه است.تجربه جوامع موفق نشان می‌دهد؛ توسعه پایدار تنها وابسته به ابزار و فناوری نیست، بلکه روح پرسشگر و اخلاق علمی جامعه دانشگاهی نیز جزء جدایی‌ناپذیر این حرکت به شمار می‌رود. دانشجو زمانی می‌تواند کارآمد باشد که مشارکت فعال او در تصمیم‌سازی‌ها به رسمیت شناخته شود، با این توصیف؛ فضای دانشگاه‌ها باید محیطی باشد که دانشجو در آن احساس کند ایده‌اش ارزش و حرف و سخنش خریدار دارد.طی سال‌های اخیر، نمونه‌های موفقی از فعالیت‌های تیم‌های دانش‌‌بنیان و گروه‌های جهادی دانشجویی را در استان شاهد بوده‌ایم، اتفاقات خوشایندی که به خوبی بیانگر این واقعیت هستند که اگر به دانشجو اعتماد شود، او برای پیچیده‌ترین مسائل هم راه‌حل ارائه می‌کند.روز دانشجو فرصتی مناسب برای بازنگری در راه‌های رفته است، مجالی برای این‌که باور کنیم سرمایه‌گذاری روی نسل دانشگاهی، فقط حمایت از یک گروه سنی خاص نیست، بلکه سرمایه‌گذاری روی آینده استان و کشور است، آینده‌ای با این چشم‌انداز روشن که در آن، خراسان جنوبی با تکیه بر دانش و نوآوری، روی پاهای خود ایستاده و سهمی شایسته از پیشرفت ملی را از آن‌ خود کرده است. دانشجو، موتور روشن توسعه می‌باشد، کافی است ظرفیتش را مغتنم شماریم، از او حمایت کنیم و مسیر را برای شکوفایی استعدادهایش هموارتر سازیم. (لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق ۰۹۱۵۷۲۴۸۲۸۹ اعلام یا ارسال بفرمایید)