قاسمی – چندی پیش در جلسهای اداری شرکت کردم که صندلیهای ردیف بالا با برچسب «میهمان ویژه» رزرو شده بود. با شروع جلسه، مسئول دفتر یکی از آقایان در راس جلسه نشستند. ابتدا با خود گفتم بعید است مسئول یک دفتر، میهمان ویژه چنین جلسهای باشد؛ اما در کمال تعجب نهتنها سطح میهمانان ویژه جلسات تا این حد پایین آمده بود که مدیر دفتر هم میهمان ویژه به حساب میآید، بلکه همین عزیز بدون هیچ تخصصی برای حاضران سخنرانی معرفتی و توصیههای اخلاقی هم میکرد. چند روز پیش نیز در جلسهای دیگر دیدم که مسئول دفتر مجموعهای دیگر بهعنوان میهمان ویژه در جایگاه جلوس کرده است. وقتی به این اتفاقات فکر میکنیم، درمییابیم بخش زیادی از مشکلات جامعه ما ریشه در همین نوع تفکر و بیتدبیری خواص و بزرگان دارد؛ میدان دادن به افرادی که نه بر اساس سلسلهمراتب سازمانی یا اقبال و انتخاب مردم، بلکه به واسطه یک حکم داخلی، جایگاهی گرفتهاند که به واسطه آن در امور مهمه دخالت می کنند. انسان باید حد و اندازه خود را بشناسد؛ جایگاههای خودساخته نهتنها به فرد اعتبار نمیبخشد، بلکه اعتبار جلسات و تصمیمگیریهای جمعی را نیز خدشهدار میکند. خلاصه مطلب این است که محل نشستن مهم نیست؛ آنچه اهمیت دارد فهم انسانها از جایگاه واقعی خودشان است. اگر این مراقبت نباشد، همان صندلیهای «میهمان ویژه» که روزی محل ارائه گزارش و تجلیل از خادمان واقعی مردم بود، به محلی برای تکرار بیتدبیری و تضعیف اعتماد عمومی تبدیل میشود؛ بنابراین لازم است مسئولان استان با دقت بیشتری نسبت به سلسلهمراتب، شایستگیها و جایگاههای واقعی افراد حساس باشند تا حرمت جلسات اداری و تصمیمات جمعی حفظ شود.
استاندار با تأکید بر اینکه مردم استان باید طعم ملموس پروژهها را در سفره و

