کاری – بیش از سه دهه از عمر پروژه هتل کویر بیرجند میگذرد؛ پروژهای که قرار بود بخشی از زیرساخت گردشگری مرکز خراسان جنوبی باشد، اما هنوز سرنوشت آن روشن نشده است. در این سالها وعده تکمیل، پیگیری تسهیلات، طرح احیا و صحبت از سرمایهگذاری مطرح شده، اما پرسش اصلی پابرجاست: چرا پروژهای با این سابقه به نتیجه نرسیده است؟ماجرای هتل کویر تازه نیست. آبان ۱۳۹۴ رسانهها از اولویت تکمیل و بهرهبرداری آن ظرف دو سال خبر دادند؛ در حالی که ۲۲ سال از آغاز پروژه گذشته بود. آذر ۱۳۹۷ فرماندار بیرجند از امیدواری برای روشن شدن تکلیف هتل گفت. اردیبهشت ۱۳۹۹ جلسهای با حضور نمایندگان شرکت سرمایهگذاری ایرانگردی و جهانگردی، شورای شهر، میراث فرهنگی و استانداری برای پیگیری تسهیلات صندوق توسعه ملی برگزار شد. موضوع در دیدار نماینده مجلس با وزیر وقت تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز مطرح شد و دی ۱۴۰۲ استاندار وقت از احیای پروژه و آغاز مجدد عملیات عمرانی در دهه فجر خبر داد. این سابقه نشان میدهد هتل کویر بارها در دستور کار مسئولان بوده؛ اما پرسش تعیینکننده، نتیجه نهایی این پیگیریهاست. وقتی پروژهای از عمر وعدهها عبور میکند، اعلام پیگیری کافی نیست؛ باید درباره نتیجه پاسخ داد.هتل کویر فقط ساختمانی نیمهتمام نیست؛ نمادی از هزینه فرصت در اقتصاد محلی است؛ فرصتی که میتوانست به ظرفیت اقامتی، اشتغال و رونق خدمات گردشگری تبدیل شود. خراسان جنوبی برای توسعه اقتصادی با محدودیت منابع و ضرورت جذب سرمایهگذاری پایدار روبهروست. در چنین شرایطی، بلاتکلیفی یک پروژه قدیمی صرفاً مسئلهای عمرانی نیست؛ مسئلهای درباره بهرهوری سرمایه، کیفیت مدیریت و مسئولیتپذیری دستگاههای متولی است. هر سال تأخیر میتواند هزینههای تکمیل را افزایش دهد، ارزیابی اقتصادی پروژه را دشوارتر کند و بخشی از ظرفیتهای ایجادشده را نیازمند بازسازی دوباره سازد. از این رو، تعیین تکلیف هتل کویر نباید در میان جلسات، مکاتبات و وعدههای تازه گم شود. باید روشن باشد چه موانعی برطرف نشده، چه تصمیمهایی اجرا شده و کدام نهاد مسئول نتیجه نهایی است.در آستانه سفر وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به خراسان جنوبی، انتظار میرود این پرونده با نگاهی نتیجهمحور بررسی شود. اگر رفع موانع هتل به تصمیم مجموعههای وابسته به وزارتخانه نیاز دارد، این سفر میتواند فرصتی برای تعیین تکلیف آن باشد. اما ارزش چنین سفری را نباید با تعداد بازدیدها و نشستها سنجید؛ معیار واقعی، تصمیمی است که پس از آن باقی میماند و امکان پیگیری و ارزیابی دارد.البته راهحل الزاماً تکمیل پروژه با هر هزینهای نیست. اگر بررسی کارشناسی نشان میدهد ادامه ساخت و بهرهبرداری اقتصادی است، باید منابع مالی، سرمایهگذار، مدل بهرهبرداری و زمانبندی اجرا مشخص شود. اگر ادامه طرح با شکل فعلی توجیه ندارد، لازم است گزینههای جایگزین و مسیر قانونی واگذاری یا تعیین تکلیف آن شفاف اعلام شود. آنچه پذیرفتنی نیست، استمرار وضعیتی است که نه زمان بهرهبرداری در آن معلوم است و نه تصمیم نهایی. افکار عمومی حق دارد بداند آخرین وضعیت حقوقی و اجرایی هتل کویر چیست، وعده آغاز مجدد عملیات عمرانی در سال ۱۴۰۲ به کجا رسید، مذاکرات احتمالی برای جذب سرمایهگذار چه نتیجهای داشته و چه نهادی باید درباره سرنوشت این پروژه پاسخگو باشد. پاسخ به این پرسشها مطالبهای فراتر از یک بازدید یا جلسه اداری است؛ مطالبه شفافیت درباره پروژهای است که سالها در انتظار تصمیم مانده است.توسعه استان تنها با تعریف طرحهای تازه سنجیده نمی شود؛ توان برای به سرانجام رساندن پروژههای قدیمی نیز بخشی از کارنامه توسعه است. گاهی یک تصمیم روشن درباره طرحی نیمهتمام از دهها وعده برای آغاز پروژههای جدید اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا نشان میدهد نظام مدیریتی علاوه بر توان آغاز، توان تعیین تکلیف و به نتیجه رساندن را نیز دارد. هتل کویر بیرجند اکنون بیش از هر زمان دیگری به یک پاسخ روشن نیاز دارد: تکمیل، واگذاری یا انتخاب راهکاری دیگر؛ هر کدام که بر پایه بررسی کارشناسی و منافع اقتصادی استان باشد. اما تصمیم باید مشخص، مسئول آن معلوم و زمان اجرای آن قابل ارزیابی باشد. سه دهه پیگیری برای روشن شدن سرنوشت یک پروژه کافی به نظر میرسد.

کاری – ۱۴۷ مقاله علمی، ۵۲ داور تخصصی و نمایشگاهی که قرار است برای نخستینبار

