بهروزی‌فر- خانم….، سلام، ….. هستم از صدا و سیمای مرکز …. تماس می‌گیرم. شما رو به عنوان یک فعال فرهنگی به بنده معرفی کردن.گفتگوی تلفنی ۷۰ دقیقه‌ای ما با همین ورودی ساده آغاز شد، برای برنامه ایران جان خراسان جنوبی تماس گرفته بود، همین برنامه‌ای که یکی دو ماهی است درباره‌اش زیاد می‌شنویم و از شنبه ۱۷ آبان رسماً آغاز می شود تا به مدت یک هفته، داشته‌ها و ظرفیت‌های خراسان جنوبی را در قالب صدا و عکس و فیلم در شبکه‌های ملی و استانی به تصویر بکشد.او داده‌ها و اطلاعاتی کامل از داشته‌های استان می‌خواست برای اینکه موضوع صحبتش باشند برای ارتباط با مدیران دولتی و بخش خصوصی در برنامه‌های زنده‌ و ضبطی که طی این هفته پخش خواهند شد.ظرفیت‌ها را دسته‌بندی شده برایش شمردم و به او گفتم در حوزه کشاورزی؛ ۹۸ درصد زرشک بی‌دانه دنیا در خراسان جنوبی کشت می‌شوند و این استان، عملا‌ خاستگاه زرشک جهان است.استان ما بعد از چین، دومین مرکز تولید عناب دنیاست و عناب‌ گونه سیوجان خراسان جنوبی، مرزهای زیادی را درنوردیده و حتی در بسته‌های پذیرایی پروازهای بین‌المللی نیز جای خود را باز کرده است و طرفداران زیادی دارد.نرگس خوسف ما که این روزها چشم به راه رسیدنش به بازار هستیم، به لحاظ عطر و بو و طراوت و مدت ماندگاری، به نرگس شیراز که شهره آفاق است، تنه می‌زند.زعفران خراسان جنوبی را که به لحاظ کیفیت در جایگاه اول و از نظر کمیت در رده دوم جدول مقایسه استان‌های تولید کننده زعفران ایستاده، در هر عطاری داخل کشور و در هر فروشگاهی در آن سوی مرزهای ایران می‌توانی ببینی و نکته تأسف‌‌بار ماجرا این است که خیلی‌ها زعفران بی‌عطر و رنگ و طعم‌شان را با برند زعفران قاین ما به مشتری قالب می‌کنند.قصه انار و پسته و گیاهان دارویی و … نیز از همین قاعده تبعیت می‌کند و خراسان جنوبی علیرغم اینکه دو دهه است با خشکسالی و کم‌بارانی، دست و پنجه نرم می‌کند، اما در بحث تولید محصولات باکیفیت باغی و زارعی، پرچمدار است.در بحث معدن و ذخایر معدنی هم همین قاعده حاکم است، سرایان به واسطه حجم و کیفیت بنتونیتی که در اختیار دارد، پایتخت بنتونیت ایران نام گرفته، طبس غنی‌ترین و کیفی‌ترین ذخایر زغال‌سنگ خاورمیانه را در دل خود دارد، حجم طلای استخراج شده از معادن خراسان جنوبی طی یک سال گذشته، شگفت‌انگیز بوده، در مس، گرانیت، مرمریت، نیکل و … هم حرف‌ها برای گفتن داریم. خراسان جنوبی با وجود ۱۰ جاذبه ثبت جهانی و بیش از هزار جاذبه ثبت ملی از مقاصد گردشگری ایران است و همه ساله مسافران و گردشگران زیادی از داخل و خارج کشور به این استان سفر می‌کنند تا از رصد ستارگان در سه‌قلعه یکی از تاریکترین افلاک جهان لذت ببرند، با سفر به لوت، حضور در گرم‌ترین نقطه کره خاکی را تجربه کنند، آسبادهای سر‌ پا را از نزدیک ببینند، هوای پاک باغ‌های ایرانی را استنشاق نمایند و با چشم خود نظاره‌گر این خلاقیت دادار باشند که در یک نقطه پرتقال و برنج و خرما در کنار هم کشت می‌‌شوند و ….خراسان جنوبی ۳۳۱ کیلومتر مرز مشترک با افغانستان دارد و ماهیرود سربیشه در همین چند ماه گذشته، گوی سبقت را از گمرکات دیگر استان‌ها ربوده و پرچمدار صادرات کشور شده است.گفتم و گفتم و گفتم و با اینکه نیمی از پدران علوم‌ ایران نیز اهل خراسان جنوبی هستند، حرف‌هایم را تمام کردم.ظرفیت‌های بی‌نظیر خراسان جنوبی، او را به وجد آورده بود و این شگفتی را در سؤالاتی که درخصوص هر گزینه می‌پرسید، می‌شد به عینه درک کرد.و بالاخره پرسید؛ با این هَمیان پُر و این همه نعمت که هر کدامشان، یک فرصت‌اند، چرا خراسان جنوبی را در شمار استان‌های محروم معرفی می‌کنند؟سؤالش بجا و درست بود و در واقع پاسخی جز این نداشت؛ ما هنوز خود را باور نکرده‌ایم، جوابی که نمی‌ شد بر زبان جاری کرد اما حقیقت تلخی است که وجود دارد.خراسان جنوبی را ۷ – ۸ سال پیش، استاندار وقت، سرزمین ناشناخته‌ها نامید و برای اثبات این حرفش، مثال‌های زیادی در چنته داشت، او رفت اما این اصطلاح، همچنان برازنده استان ماست، سومین استان وسیع کشور، دارای بیشترین مرز مشترک با افغانستان و دارنده مهمترین محصولات کشاورزی، بهترین ذخایر معدنی، متخصص‌ترین و فاضل‌ترین سرمایه انسانی و … که البته هنوز در معرفی خود و باصطلاح امروزی‌ها پِرِزِنت داشته‌ها و پتانسیل‌های فراوانش، در پله اول مانده است.راستی، کدام‌مان سعی کرده‌ایم در همان جایگاه و پایگاهی که داریم، سهمی در معرفی این داشته‌های ارزشمند ایفا نماییم؟!خراسان جنوبی، از آنِ همه ماست و ما همه در معرفی آن، غفلت کرده‌ایم.آیا به راستی، ایران جان خواهد توانست راه‌های نرفته در شناساندن خراسان‌ جنوبی را برود و راه‌گشای مسیر توسعه این استان باشد؟!(لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق ۰۹۱۵۷۲۴۸۲۸۹ اعلام یا ارسال بفرمایید)