برنا- خیابان‌های دیار خاوران در یوم‌الله ۱۳ آبان صحنه خروش نسل‌هایی شد که از کودکان پرچم‌به‌دست تا دانش‌آموزان حامل تصاویر شهدای میناب، با فریادهای خون‌خواهی، چفیه‌های مقاومت و مشت‌های گره‌کرده، در میثاق با شهیدان و اعلام موضع علیه استکبار جهانی به میدان آمدند. دیار خاوران چهارشنبه تنها میزبان یک راهپیمایی حماسی و استکبارستیزی نبود؛ بلکه خیابان‌ها به صحنه‌ای از هم‌صدایی نسل‌ها، از کودکان نشسته در کالسکه تا دانش‌آموزانی با تصاویر شهدای میناب، تبدیل شد؛ جایی که چفیه‌ها بر شانه‌ها، پرچم‌ها در دست‌ها و اثر انگشت نوجوانان بر کلمه «انتقام» نشست و مردم خراسان جنوبی در یوم‌الله ۱۳ آبان، در صدها نقطه بار دیگر فریاد استکبارستیزی سر دادند.
ساعت حدود هشت و نیم صبح ۱۳ آبان، هنوز جمعیت در چهارراه بیمارستان شهید رحیمی بیرجند شکل نگرفته بود که مدافعان امنیت، پیش از دیگران در محل حاضر شدند تا امنیت مراسمی را تأمین کنند که قرار بود روایت دیگری از ایستادگی، استکبارستیزی و خون‌خواهی مردم خراسان جنوبی باشد.چهارراه بیمارستان شهید رحیمی، نقطه آغاز راهپیمایی یوم‌الله ۱۳ آبان در مرکز خراسان جنوبی بود؛ از همان دقایق نخست، خیابان رنگ و بوی دیگری گرفت و پرچم‌ها به حرکت درآمدند، پلاکاردها بالا رفتند و صدای شعارهای حماسی و استکبارستیزی آرام‌آرام فضای شهر را پر کرد.از مسیرهای مختلف، دانش‌آموزان گروه‌گروه به جمعیت می‌پیوستند؛ هر گروه با بنری که نام مدرسه‌اش را بر پیشانی داشت، نام مدرسه هیأت امنایی دکتر داریوش گنجی، مدرسه علوم و معارف، مدرسه نمونه تقوی، هنرستان هوانوردی و صدرا در میان این بنرها به چشم می‌خورد و مدارس دیگر نیز با نشان و نام خود در این میدان حاضر شده بودند.
دانش‌آموزان آمده بودند تا در روزی که به نام آن‌ها در تقویم انقلاب اسلامی و به مناسبت شهادت نوجوان شهید حسین فهمیده ثبت شده است، سهم خود را از فریاد استکبارستیزی ادا کنند؛ نسلی که شاید بسیاری از رویدادهای تاریخی ۱۳ آبان را تنها در کتاب‌های درسی خوانده باشد، اما امروز آن را در خیابان و در کنار خانواده و همکلاسی‌هایش، با فریاد استکبارستیزی و خون‌خواهی رهبر شهیدان فریاد می‌زد.در دست بسیاری از شرکت‌کنندگان، تصاویر امام راحل، رهبر شهید، رهبر معظم انقلاب و شهدای جنگ رمضان، دفاع مقدس و مدافعان وطن دیده می‌شد. عکس‌ها در میان جمعیت دست‌به‌دست نمی‌شدند، بلکه همچون نشانه‌هایی از قدردانی، ارادت و خون‌خواهی بر فراز دست‌ها قرار گرفته بودند.
در این میان، تصاویر دانش‌آموزان شهید میناب جلوه ویژه‌ای به حضور دانش‌آموزان بخشیده بود؛ تصاویری که در دستان شمار زیادی از آن‌ها دیده می‌شد و یادآور کودکانی بود که نامشان با مظلومیت و شهادت گره خورده است و امروز هم‌نسلی‌هایشان خواهان انتقام خون به ناحق ریخته شده آنان هستند.
نسلی که در کالسکه به میدان آمد
در میان صفوف فشرده جمعیت، تنها چهره‌های آشنای راهپیماییان سال‌های گذشته دیده نمی‌شدند، متولدین قرن جدید نیز این بار همراه خانواده‌هایشان آمده بودند؛ برخی پرچم‌های کوچک را در دست گرفته و با قدم‌هایی کودکانه در مسیر حرکت می‌کردند، برخی در آغوش پدر و مادر بودند و تعدادی هم از داخل کالسکه، تماشاگر موج جمعیت میدان‌داری بودند که خیابان‌های بیرجند را پر کرده بود. تصویر این کودکان در کنار پدران و مادرانشان، قاب متفاوتی از راهپیمایی امسال ساخته بود؛ قاب نسلی که هنوز شاید معنای شعارهای سیاسی، حماسی و استکباری را به‌درستی نداند، اما نخستین تجربه‌های حضور حماسی خود را در کنار خانواده ثبت می‌کند.
از سوی دیگر، خبرنگاران و عکاسان خبری نیز همچون دیگر مناسبت‌های مهم، در میان جمعیت حضور داشتند. دوربین‌ها لحظه‌ای آرام نمی‌گرفتند؛ یکی از حضور دانش‌آموزان تصویر می‌گرفت، دیگری پرچم‌های برافراشته را ثبت می‌کرد و گروهی نیز تلاش داشتند حال‌وهوای خیابان‌های مملو از جمعیت را به مخاطبان منتقل کنند.
چفیه‌های بر دوش شرکت‌کنندگان نیز در میان این تصاویر جلوه خاصی داشت؛ نشانه‌ای که برای بسیاری از حاضران، یادآور مقاومت، ایستادگی و پایبندی به آرمان‌های انقلاب اسلامی بود.
اثر انگشت نوجوانان پای واژه انتقام
اما یکی از قاب‌های متفاوت راهپیمایی امسال را باید در موکب فرهنگی نوجوانان پیشتاز سازمان دانش‌آموزی جست‌وجو کرد؛ جایی که دانش‌آموزان با اثر انگشت خود بر یک نماد فرهنگی، واژه «انتقام» را رنگ‌آمیزی می‌کردند.
نوجوانان یکی پس از دیگری انگشتان خود را به رنگ آغشته می‌کردند و بر طرحی که برای این برنامه در نظر گرفته شده بود، اثر می‌گذاشتند؛ حرکتی نمادین که با عنوان خون‌خواهی رهبر شهید و یادآوری شهدای مظلوم همراه بود.
در گوشه دیگری از مسیر، تعدادی از دانش‌آموزان با کوله‌پشتی‌های مدرسه در راهپیمایی حاضر شده بودند؛ کوله‌هایی که یاد شهدای دانش‌آموز میناب را زنده می‌کرد. تصاویر شهدا نیز بر روی گلوله‌هایی نمادین نصب شده بود و یادبودی برای دانش‌آموزان مظلومی بود که خونشان به دست استکبار جهانی بر زمین ریخته شد.این بخش از راهپیمایی، روایتگر پیوند میان یاد دانش‌آموزان شهید و حضور دانش‌آموزان امروز بود؛ نسلی که با تصاویر همسالان شهید خود در خیابان حاضر شده بود.
فریاد استکبارستیزی در صدها نقطه خراسان جنوبی
با آغاز راهپیمایی از چهارراه بیمارستان شهید رحیمی، هرچه زمان می‌گذشت، جمعیت گسترده‌تر می‌شد و صدای شعارها در مسیر طنین بیشتری می‌گرفت، راهپیمایان از تقاطع بیمارستان شهید رحیمی حرکت کردند و پس از عبور از میدان قدس و بلوار صیاد شیرازی، مسیر خود را تا چهارراه شهید قرنی ادامه دادند.«لبیک سید مجتبی»، «هیهات من‌الذله»، «مرگ بر آمریکا» و «ای رهبر آزاده، آماده‌ایم آماده» از جمله شعارهایی بود که در طول مسیر شرکت‌کنندگان فریاد می‌زدنند.مسئولان نیز مثل همیشه در صف اول فریاد استکبارستیزی بودند، نماینده ولی‌فقیه در استان و امام جمعه بیرجند، معاونان استاندار خراسان جنوبی، فرماندهان نظامی و انتظامی، مدیران دستگاه‌های اجرایی و اعضای شورای تأمین استان در کنار مردم در این مراسم حضور داشتند.برنامه‌های فرهنگی نیز در طول مسیر پیش‌بینی شده بود؛ از پخش سرودهای انقلابی تا برپایی غرفه‌های فرهنگی و اجرای برنامه‌های دانش‌آموزی که فضای راهپیمایی را انقلابی‌تر و حماسی‌تر کرده‌بود.سردار زهرایی، رئیس سازمان بسیج سازندگی کشور نیز سخنران مراسم مرکز استان بود.
۱۳ آبان؛ روایت سه برهه تاریخی
راهپیمایی امسال با شعار محوری «میثاق با شهیدان، نبرد با استکبار» برگزار شد و تنها به مرکز استان محدود نبود؛ به‌گونه‌ای که مردم در صدها نقطه شهری و روستایی خراسان جنوبی در این آیین حضور یافتند.در پایان، آنچه از راهپیمایی ۱۳ آبان بیرجند در قاب تصاویر باقی ماند، تنها جمعیتی در حال حرکت نبود؛ کوله‌پشتی‌هایی به یاد دانش‌آموزان شهید میناب، چفیه‌هایی بر دوش، پرچم‌هایی در دستان کوچک کودکان و اثر انگشت نوجوانانی که واژه انتقام را رنگ می‌کردند، هرکدام بخشی از روایت روزی بودند که مردم خراسان جنوبی آن را به نام ایستادگی و استکبارستیزی در خیابان‌های شهر رقم زدند.
