صدای بلند یک سیلی!

هرم پور- روزهای اول آبان ماه است.  دو سال از آبان ۹۸ و چهارسال از دی ماه ۹۶ گذشته است و من هنوز در شوک سیلی محکمی هستم که صبح شنبه به استاندار محترم یکی از استانهای غربی در جلسه معارفه اش زدند. شنیده و دیده بودم که در فرانسه، حتی کسی به صورت رئیس جمهور کشورش هم سیلی می زند، اما نه در جلسه ی معارفه، نه در اولین روزِ کاری، نه در مقابل دوربین هایی که برای بخشی از مردم استانشان پخش زنده دارند، نه در مقابل افرادی که آن پایین نشسته اند و هر کدامشان برای یک استان، احترام دارند و وزنه های ثقیل هستند. اگر این سیلی را بازتاب یک تحریک سیاسی و یا تلاش برای یک جرقه ی امنیتی و یا  واقعاً پیامد یک خصومت و مشکل کاملاً شخصی عمیق ندانم، ذهنم به تنها جایی که می رود، دامنه ی وسیع نارضایتی های مردمی است که این روزها مدام در حال رنگ عوض کردن، دامنه دار تر شدن و پیچیده تر شدن است. و متأسفانه درست مثل محافظین حاضر در سالن معارفه روز شنبه که طبق معمول، به خاطر خوابیدن در باد عدم پیش بینی ها، دیرتر از ضارب و بعد از زدن سیلی وارد صحنه شدند، مسئولین ما هم اگر  نتوانند درست پیش بینی کنند، و در بستر نرم شعارها و در باد خوش خیالی ها بخوابند، سیلی های سنگین تر و سخت تر، باز هم تکرار خواهند شد. من همه ی این سیلی را در یک جمله جمع می کنم و آن را، هر چه که بود، نتیجه ی یک عدم پاسخگویی مناسب و  به موقع و راضی کننده می دانم که موجش، بازتابش، و عقده اش، خود را  به میانه یک مراسم معارفه کشاند. و خدا را شکر که اتفاق بدتری نیفتاد. بر می گردم به خبرهای اول کشور . به تلاش های دولت سیزدهم. این روزها تقریباً به صورت مداوم و پی در پی، شاهد تغییر و تحولات مدیریتی هستیم؛ چه در سطح وزارتخانه ها و چه در سطح استانها و شهرستانها.  وقوع چنین اتفاقی در کشور بعد از هر انتخابات ریاست جمهوری، برای ما ایرانی ها متأسفانه تبدیل به امری عادی شده و علیرغم همه عیب های و نقدها، لاجرم باید آن را بپذیریم و به ناچار، تمکین کنیم. در  میان غوغای عزل و نصب ها و جلسات مختلف تودیع و تکریم و معارفه، متن احکام انتصاب برایم جالب است.  تقریباً در همه ی احکام انتصاب مدیران در دولت سیزدهم، خطاب به مدیر جدید بر رعایت «عدالت محوری»، «انقلابی گری»، «مردم داری»، «پاک دستی و فساد ستیزی»، «قانون مداری»، و «توجه به مفاد عهدنامه ی مدیران» در دولت مردمی تأکید شده است. کنجکاو هستم که مفاد «عهد نامه مدیران»  چیست که این همه درباره اش بحث می شود. ظاهراً در اولین جلسه هیأت دولت سیزدهم در چهارم شهریور سال جاری، مدیران دولت عهدنامه ای را امضا کرده اند که ده بند به شرح زیر دارد و متعهد شده اند در دولت جدید به آن پایبند بمانند: ۱ –  التزام عملی به ارزش‌های انقلاب اسلامی. ۲ –  توجه به نیازهای اولویت‌دار مردم به ویژه محرومان و اقشار آسیب پذیر و استفاده بهینه از تمامی ظرفیتها در جهت رفع آنها. ۳ – ارج نهادن به فرصت خدمت بی منت به مردم و تلاش مخلصانه و جهادی در گره گشایی از مسایل مردم با محوریت وحدت ملی و تقویت پیکره واحد ایران اسلامی و اهتمام در تأمین عادلانه حقوق عامه. ۴ – فسادستیزی و نفی مطلق روابط ناسالم اداری، شناسایی زمینه های فسادزا و تعارض منافع و اقدام قاطع، سریع و مؤثر در جهت رفع آنها. ۵ – قانون گرایی، پاسخگویی، شفافیت و انضباط مالی، طهارت اقتصادی و پرهیز از اشرافی‌گری. ۶ –  تولید محوری و اهتمام در رفع موانع تولید، ترویج کالای ایرانی، شناسایی تمامی ظرفیت ها و استعدادهای کشور و حرکت به سوی فعال سازی کامل آنها به عنوان رویکرد حاکم بر تمامی ارکان و اجزا دولت. ۷ –  بهره گیری از فناوری اطلاعات و ابتکارات دانش بنیان در هوشمند سازی و چابک سازی نظام اداری، تأمین دسترسی عادلانه مردم به خدمات عمومی و دولتی و تبدیل آن به ابزاری برای نظارت مردمی. ۸ –  شایسته سالاری در انتخاب خدمتگزاران مبتنی بر معیارهای؛ انقلابی بودن، کارآمدی،‌ پاک دستی و فساد ستیزی، مردم محوری. ۹ –  توسعه ارتباط با آحاد جامعه و رعایت کرامت مردم و تعامل مؤثر با رسانه ها،‌نقدپذیری و اهتمام جدی به افکار عمومی. ۱۰ – تمهید و تأمین شرایط مناسب برای مشارکت مردم به ویژه نخبگان، صاحبنظران، جوانان و کارآفرینان در حل مسائل کشور و جهش به سوی ایران قوی. احتمالاً و بنا به حدس قوی، در حکم انتصاب این استاندار عزیز هم بر رعایت این مفاد تأکید شده بود. کسی نوشته بود «آن استاندار سیلی خورد چون در دولت مردمی پست گرفت.» و من با خودم فکر می کنم اگر که شاید  مدیرانی به خاطر تعهدشان به رعایت این بندها، سیلی می خورند، به مرور و بعد از سالها، خدا کند مدیرانی نباشند که به خاطر عدم رعایت این بندها، از مردم سیلی بخورند!  پُست ها و مسئولیت ها، شعارها و تعهدها، مخصوصاً در مقابل مردم، همیشه شمشیر دو لبه هستند.  اگر نتوانیم به تعهدهایمان عمل کنیم، نه تنها سیلی سیاسی، بلکه سیلی های مکرر اجتماعی، سیلی های امنیتی و سیلی های فرهنگی هم می خوریم. به آن استاندار عزیز و صبور، بی احترامی شد، اما گاهی صدای بلند  بعضی از سیلی ها که دردش را دیگران تحمل می کنند، باعث بیدارشدن اطرافیان هم می شود. انشاءالله که بشود.

(لطفاً نظرات و پیشنهادات خود را درباره این سرمقاله به شماره ۰۹۳۰۴۹۴۳۸۳۱ ارسال بفرمایید)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


بالاخره اولین استاندار دولت سیزدهم هم به خراسان جنوبی آمد و لازم است به ایشان

بیشتر

صباغی – فعالیت جدی رشته اسکواش در خراسان جنوبی از سال ۸۷ شروع و برای

بیشتر

ایرنا- مدیرکل امور اقتصادی و دارایی خراسان جنوبی گفت: براساس آخرین ارزیابی صورت گرفته خراسان

بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


فرم

فرم گزارش اشکال در سایت