مدیر مسئول – در روزگاری که گاه برخی گمان میکنند هر جایگاهی به صاحبنشین خود اعتبار میبخشد، واقعیت تلخ یا شیرین این است که همیشه این میزها نیستند که به افراد شخصیت میدهند؛ گاهی شخصیت، منش و عملکرد یک انسان است که به آن میز، آن پست و آن جایگاه، رونق و اعتباری جاودانه میبخشد. در خراسان جنوبی، یکی از مصداقهای روشن این قاعدهی نانوشته، سردار مهدوی است؛ مردی که نامش با خاطرات خوب و ماندگار در این خطه گره خورده و هرجا که بوده، نه با قدرتِ پست، که با قدرتِ اخلاق، فصلهای تازهای از وفاق و همدلی را رقم زده است.سردار مهدوی از آن دسته مدیرانی بود که اگرچه مسئولیتش در قامت یک فرمانده نظامی و امنیتی تعریف میشد، اما هرگز خود را در آن چهارچوب محصور نکرد. او مسائل را از دریچهی نگاه اجتماعی میدید؛ دغدغهاش معیشت بود، دغدغهاش اشتغال بود، دغدغهاش محرومیتزدایی بود. شاید به جرأت بتوان گفت او مصداق بارز «مدیر تراز انقلاب اسلامی» بود؛ مدیری که قدرت را نه برای شاید به جرأت بتوان گفت او مصداق بارز «مدیر تراز انقلاب اسلامی» بود؛ مدیری که قدرت را نه برای تکیه بر صندلی، که برای برداشتن موانع از پیش روی مردم به کار گرفت. او بیش از آنکه فرمانده باشد، یک هماستانی متعصب و دلسوز برای خراسان جنوبی بود و این نگاه بود که جایگاهش را از یک مسئولیت معمولی به یک سرمایهی اجتماعی بیبدیل تبدیل کرد.هنوز هم در کوچهپسکوچههای بیرجند و شهرستانها، قصههای ناگفتهای از گرهگشاییهای او شنیده میشود؛ از آبروگروگذاشتنهایی که نه فقط برای دوستان و همفکران، که حتی برای مخالفان سیاسیاش نیز زبانزد است. او در بنبستها، نه با بخشنامه، که با دل و جرات، وارد میدان شد و بسیاری از موانع توسعه را با همین رویهی انسانی و فرابخشی از پیش رو برداشت. این ویژگی، او را فراتر از یک فرمانده صرفاً نظامی، به نمادی از وفاق و وحدت در استان تبدیل کرد؛ نمادی که مرزهای جغرافیایی برایش معنا نداشت و حتی در دوران خدمت در مشهدالرضا (ع)، همچنان ایستگاه کارگشایی برای چالشهای مردم خراسان رضوی بود. همه می دانیم حکایت سردار مهدوی ، حکایت آن دسته از مردان بزرگی است که پازل توسعهی خراسان جنوبی را نه با وعده، که با عمل چیدند. خراسان جنوبی بعد از شهادت آیتالله رئیسی، یکباره احساس یتیمی کرد و خود را در گوشهی رینگ محرومیت دید، اما حضور انسانهای بزرگی همچون استاندار هاشمی و سردار مهدوی – که هر دو از افراد مورد وثوق شهید خدمت بودند – باعث شد مردم نه فقط غم ازدستدادن، که تداوم برنامههای توسعهای را لمس کنند. آنها ثابت کردند که حتی در غمبارترین روزها، نباید چرخ توسعه متوقف شود و این همان میراث گرانبهای شهید رئیسی بود که در وجود این مدیران متعهد، تبلور یافت.سردار مهدوی این روزها مفتخر به خدمت به زائران و مجاوران حضرت علیبنموسیالرضا (ع) است و ما نیز به حکم تقدیر، به آنچه رقم خورده تسلیم هستیم. اما هم به تعلقخاطر همیشگی این مرد بزرگ به خراسان جنوبی یقین داریم و هم به ظرفیتهایی که او حتی در «پساحضور» خود برای این استان رقم خواهد زد. خراسان جنوبی امروز، موقتاً عزیزی را بدرقه میکند که بخش مهمی از پازل توسعهاش بود؛ مردی که میزها به او شخصیت ندادند، بلکه او بود که به هر میز و هر جایگاهی، شخصیت و اعتباری ماندگار بخشید. خداوند هر جا که باشد، عزیزش بدارد و راه پربرکتش را پرنور.
(لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق 09155665782 ارسال بفرمایید)
