بهروزی فر – مرور خبرهای حوزه انتظامی استان، طی چند ماه گذشته، حکایت از اتفاقهای تلخی دارد که برازنده استان خراسان جنوبیِ شهره به تدین، فرهنگ، ادب، اخلاق، احترام، صبر و شکیبایی، نیست.عامل قتل یک زن در بیرجند کمتر از یک ساعت شناسایی و دستگیر شد (۲۴ تیر)، رئیس پلیس آگاهی استان از کشف راز جنازه سوخته مرد ۴۰ ساله در شهرستان درمیان پس از ۷ ماه خبر داد و گفت: در این رابطه دو متهم دستگیر شدند.(۷ تیر)، فرمانده انتظامی استان از وقوع دو فقره قتل در روزهای اخیر خبر داد و گفت: با حضور سریع مأموران و ورود بموقع کارآگاهان پلیس آگاهی، عوامل این جنایتها ساعاتی پس از وقوع شناسایی و دستگیر شدند.(۲۸ خرداد)، در پی وقوع نزاع و درگیری منجر به تیراندازی به علت اختلافات ملکی بین دو روستا در شهرستان زیرکوه که منجر به قتل یک نفر و زخمی شدن چند نفر دیگر شده بود، از همان لحظات اولیه رسیدگی به موضوع در دستور کار ویژه پلیس قرار گرفت. (۷ خرداد)، وکیل دادگستری در جریان مشاجره خانوادگی، هنگام پیاده شدن از خودرو، توسط همسرش زیر گرفته شد.(۲۵ اردیبهشت)، به دنبال اعلام گزارش مرگ مشکوک یک خانم جوان در فردوس، کارآگاهان پلیس آگاهی با انجام اقدامات فنی، تخصصی و شبانهروزی، فرد متهم به قتل را شناسایی و طی عملیات ضربتی دستگیر کردند.(اسفند ۱۴۰۴) و …قتل، پایان زندگی یک انسان نیست، بلکه آغاز زخمی عمیق بر پیکر خانواده، جامعه و احساس امنیت عمومی است. رخداد چند قتل در خراسان جنوبی طی هفتههای اخیر این علامت سؤال را در ذهنها ایجاد کرده که چرا برخی اختلافات، به جای آنکه پشت میز گفتگو، با وساطت ریشسفیدهای فامیل یا در مسیر قانون حل شوند، با خشونت و خونریزی پایان مییابند؟!بررسی اخبار این حوادث نشان میدهد بخشی از این اتفاقات ریشه در اختلافات خانوادگی، نزاعهای شخصی یا درگیریهای لحظهای داشتهان، موضوعی که ضرورت توجه به عوامل اجتماعی و فرهنگی را بیش از گذشته آشکار میکند.متأسفانه جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری با پدیده کمصبری مواجه است و فشارهای اقتصادی، نگرانیهای معیشتی، استرسهای روزمره، کاهش مهارت گفتگو، گسترش رفتارهای هیجانی و ضعف در کنترل خشم، زمینه را برای تبدیل یک اختلاف ساده به حادثهای جبرانناپذیر فراهم میکند.خشونت معمولاً ناگهانی متولد نمیشود، از کلمات تند، توهین، تحقیر و ناتوانی در مدیریت احساسات آغاز میشود و اگر مهار نگردد، گاه به تلخترین شکل ممکن خود را نشان میدهد.مصداق عینی این مطلب را باز هم در پروندههای قتل استان میتوان جست، مواردی چون همان پرتاب کردن دستگاه ریشتراش توسط مادر خانواده که از قضا به ناحیه گیجگاهی همسرش اصابت کرد و به مرگ وی و البته به از همپاشیدگی زندگی ۴ فرزندشان ختم شد.پیامدهای قتل، تنها به از دست رفتن یک جان محدود نمیشود. خانواده مقتول و حتی خانواده قاتل، هر دو تا سالها با رنجهای روحی، اجتماعی و اقتصادی دست و پنجه نرم میکنند. در این میان کودکانِ قربانیان یا عاملان جرم، بیشترین آسیب را میبینند، احساس امنیت در جامعه کاهش مییابد و سرمایه اجتماعی، که مهمترین پشتوانه هر جامعه است، آسیب میبیند. حادثه قتل، هیچ برندهای ندارد، در این اتفاق نه فقط قاتل و مقتول، که همه اطرافیان و وابستگان بازندهاند.پیشگیری از چنین حوادثی، تنها وظیفه دستگاه قضایی و انتظامی نیست. خانوادهها، مدارس، دانشگاهها، رسانهها، روحانیون، مشاوران و نهادهای فرهنگی نیز باید آموزش مهارتهای زندگی، کنترل خشم، گفتگو، مدارا و حل مسالمتآمیز اختلافات را به یک مطالبه عمومی تبدیل کنند. ما در این پروژه عظیم،همانقدر که به آموزش علمی و تخصصی اهمیت میدهیم، باید برای آموزش زندگی کردن در کنار یکدیگر نیز سرمایهگذاری کنیم.خراسان جنوبی همواره به عنوان استانی با فرهنگ غنی، مردمانی نجیب و روابط اجتماعی مستحکم شناخته شده است. حفظ این سرمایه ارزشمند، نیازمند آن میباشد که اجازه ندهیم خشونت و عصبانیت، جای صبوری، عقلانیت و گذشت را بگیرد. امروز بیش از هر زمان دیگری به ترویج فرهنگ گفتگو، احترام متقابل و کنترل هیجان نیاز داریم، زیرا امنیت اجتماعی، پیش از آنکه در خیابانها حفظ شود، در خانوادهها و در رفتار روزمره ما شکل میگیرد.
(لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق ۰۹۱۵۷۲۴۸۲۸۹ ارسال بفرمایید)

