حاجی – چند روز پیش بیرجند صحنه مراسم تشییع و تدفینی بود که بسیاری از شهروندان آن را «بی‌نظیر» یا «کم‌نظیر» توصیف کردند؛ مراسمی که حجم جمعیت حاضر در آن، نه‌تنها از ظرفیت بهشت متقین فراتر رفت، بلکه عبور و مرور در معابر اطراف را نیز تحت‌تأثیر قرار داد. ازدحامی که شکل گرفت، بیش از آن که نشانه شلوغی باشد، پیام روشنی داشت: مردم بیرجند برای قدردانی از خدمت‌گزاران خود بی‌پرده، صریح و پرشور به میدان می‌آیند.این صحنه بار دیگر ثابت کرد که مردم بیرجند و استان خراسان جنوبی، در قدرشناسی و شناختن «کسانی که برایشان کار کرده‌اند» هیچ‌گاه کم نمی‌گذارند. آنها خوب می‌دانند که احترام واقعی را نه با شعار و تظاهر، بلکه با حضورشان نشان می‌دهند؛ حضوری که این‌بار نیز چنان پررنگ بود که همه را شگفت‌زده کرد.شخصی که در این روز بدرقه شد، آخرین فرزند از خانواده‌ای بود که ریشه خیر و برکت در این شهر دارند. «حاج محمد اکبرپور» مانند بسیاری از نیک‌مردان این دیار، در سکوت و دور از هیاهو در پروژه‌های مختلف عام‌المنفعه نقش داشت. او ادامه‌دهنده راه برادر بزرگ‌ترش، «حاج رضا» بود؛ شخصیتی که مراسم بدرقه‌اش نیز از پرجمعیت‌ترین بدرقه‌های شهر به شمار می‌رود و هنوز هم خاطره همراهی او با خانواده‌های داغدار در ذهن بیرجندی‌ها زنده است.خواهر دیگر این خانواده نیز سال‌ها در لحظه‌هایی کنار زنان این شهر بوده که شاید حساس‌ترین لحظات زندگی هر مادری است. کودکانی که با آرامش دستان او به دنیا آمده‌اند و مادرانی که در اضطراب زایمان، به تکیه‌گاه بودنِ او پناه برده‌اند، بخشی از میراث انسانی این خاندان هستند. کمتر خانواده‌ای را می‌توان یافت که چنین متنوع و پیوسته در رنج‌ها و نیازهای مردم شریک بوده باشند.همه اینها نشان می‌دهد که مراسم اخیر تنها یک تشییع جنازه نبود؛ یک رفراندوم خاموش بود درباره مردم‌داری. آزمونی که مردم در آن رأی خود را با قدم‌هایشان، اشک‌هایشان و ازدحام کم‌نظیرشان اعلام کردند: خدمت به مردم هرگز گم نمی‌شود و هر دستی که بالا رفته تا از باری از دوش مردم بردارد، روزی در میان همین مردم تکریم خواهد شد.تاریخ بیرجند این حقیقت را بارها ثبت کرده و این مراسم نیز برگ دیگری بر همان دفتر بود. برای آیندگان پیامی روشن دارد: در این شهر، نام نیک می‌ماند، خدمت دیده می‌شود و مردم قدرشناسی را هیچ‌گاه کنار نخواهند گذاشت. کسانی که برای مردم این دیار خیر رسانده‌اند، در قلب‌ها جا دارند؛ حتی اگر از دنیا بروند، حضورشان در روز بدرقه چنان پررنگ است که شهر را به احترامشان آرام می‌کند.