قربانی – پس از ۲۶ سال خشکسالی، بارش‌های بهاری ۱۴۰۵ چنان دگرگونی‌ای در خراسان جنوبی رقم زده‌اند که می‌توان آن را تولد دوباره «داروخانه بزرگ طبیعت ایران» نامید. دشت‌ها و دامنه‌هایی که سال‌ها جز بوی خاک ترک‌خورده نمی‌شناختند، اکنون آکنده از عطر آویشن، گون و قیچ شده‌اند؛ گیاهانی که هرکدام بخشی از ذخیره ارزشمند دارویی این سرزمین‌اند. باران‌های امسال تنها رطوبت نرساندند؛ نسخه‌ای درمانگر برای طبیعتی پیچیدند که سال‌ها بیمار بود و امروز با پوششی از بیش از ۱۳۰۰ گونه گیاهی، خراسان جنوبی را به قطب گیاهان دارویی کشور بدل کرده است.اما این داروخانه طبیعی فقط محصول بارش‌ها نیست؛ نقش مدیریت علمی و تلاش انسانی در شکل‌گیری آن پررنگ است. تحقق ۱۳۰ درصدی طرح‌های مرتعداری، احیای پنج هزار هکتار رویشگاه، و بذرپاشی‌هایی که در سکوت زمستان انجام شد، حالا به رویش‌هایی رسیده که معیشت دو هزار خانوار را متحول کرده است. برداشت ۳۵ تن آنغوزه، توسعه کشت و بهره‌برداری از آویشن و وشا، و افزایش تولیدات محلی نشان می‌دهد که این سرزمین، پس از سال‌ها خشکسالی، گنجینه‌ای نهفته از گیاهان دارویی را دوباره آشکار کرده است.امروز مدیریت اصولی چرای دام در ۱.۴ میلیون هکتار از مراتع و تلفیق زنبورداری و گردشگری گیاهی، چشم‌اندازی تازه پیش روی استان گشوده است. تولید سالانه ۱۸۱۱ تن گیاهان دارویی تنها یک عدد نیست؛ نشانه‌ای است از شکل‌گیری یک اقتصاد سبز که زندگی را به قلب کویر برگردانده است. اما ماندگاری این «داروخانه طبیعت» نیازمند مراقبتی آگاهانه است؛ مراقبتی که اجازه ندهد بهره‌برداری‌های بی‌رویه، دوباره این سرمایه بی‌همتا را تهدید کند و لبخند سبز زمین را از چهره خاوران بگیرد.