مهدی آبادی – دهه فجر هر سال از راه می‌رسد تا یادآور یکی از بزرگ‌ترین تحولات تاریخ معاصر
ایران باشد؛ انقلابی که با شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی شکل گرفت و
با اتکای به مردم، مسیر تازه‌ای را پیش روی کشور گشود. اما دهه فجر تنها زمان گرامی‌داشت خاطرات گذشته نیست؛ بلکه فرصتی است برای مکث، بازخوانی آرمان‌ها و سنجش فاصله امروز با اهدافی که انقلاب اسلامی برای آن‌ها شکل گرفت. انقلاب اسلامی از ابتدا وعده کرامت انسانی، عدالت اجتماعی، کاهش فاصله طبقاتی و نقش‌آفرینی مردم در سرنوشت خود را داد. اکنون، پس از گذشت بیش از چهار دهه، طبیعی است که جامعه از مسئولان بخواهد این آرمان‌ها را نه در قالب شعار، بلکه در عمل و با زبان شفاف توضیح دهند. دهه فجر بهترین زمان برای همین گفت‌وگوی صادقانه است؛ گفت‌وگویی که در آن هم دستاوردها گفته شود و هم کاستی‌ها بدون تعارف مورد پذیرش قرار گیرد. واقعیت این است که در بسیاری از حوزه‌ها، پیشرفت‌های قابل توجهی رقم خورده است؛ از توسعه واقعیت این است که در بسیاری از حوزه‌ها، پیشرفت‌های قابل توجهی رقم خورده است؛ از توسعه زیرساخت‌ها و خدمات عمومی گرفته تا گسترش آموزش، بهداشت و امکانات ارتباطی، به‌ویژه در مناطق محروم. اما در کنار این دستاوردها، مردم با مشکلاتی همچون تورم، بیکاری، کندی برخی پروژه‌ها و نابرابری در توزیع امکانات نیز مواجه‌اند. نادیده گرفتن این واقعیت‌ها نه به نفع نظام است و نه به تقویت سرمایه اجتماعی کمک می‌کند. دهه فجر می‌تواند نقطه شروعی برای تصحیح مسیر باشد؛ مشروط بر آنکه مسئولان این ایام را صرفاً به افتتاح‌های نمایشی و گزارش‌های کلیشه‌ای محدود نکنند. آنچه امروز جامعه انتظار دارد، ارائه گزارش‌های دقیق، قابل‌فهم و صادقانه از عملکرد دستگاه‌هاست؛ گزارشی که مشخص کند چه کرده‌ایم، چه نتوانسته‌ایم انجام دهیم و چرا. شفافیت، نه نشانه ضعف، بلکه لازمه اعتمادسازی و تقویت پیوند میان مردم و حاکمیت است. از سوی دیگر، بازخوانی آرمان‌های انقلاب بدون شنیدن صدای مردم ناقص خواهد بود. مردم فقط مخاطب برنامه‌ها نیستند؛ آن‌ها صاحبان اصلی انقلاب‌اند. دهه فجر باید فرصتی برای شنیدن مطالبات شهروندان، نخبگان، جوانان، کشاورزان، کارگران و فعالان اقتصادی باشد. اگر مسئولان با سعه‌صدر به این مطالبات گوش دهند و آن‌ها را به برنامه‌های اجرایی تبدیل کنند، بسیاری از گره‌ها پیش از آنکه به بحران تبدیل شوند، باز خواهند شد. نکته مهم دیگر، نقش نسل جوان در تصحیح مسیر انقلاب است. جوانان امروز نه خاطره‌ای مستقیم از روزهای انقلاب دارند و نه با شعارهای کلی قانع می‌شوند. آن‌ها به دنبال کارآمدی، عدالت و آینده‌ای روشن هستند. اگر قرار است دهه فجر همچنان الهام‌بخش باقی بماند، باید زبان گفت‌وگو با نسل جدید تغییر کند و میدان بیشتری برای ایده‌ها، خلاقیت‌ها و مشارکت واقعی آنان فراهم شود در سطح استانی نیز، دهه فجر می‌تواند زمان بازنگری در اولویت‌ها باشد. آیا منابع به درستی توزیع شده‌اند؟ آیا مناطق کمتر برخوردار سهم عادلانه‌ای از توسعه داشته‌اند؟ آیا پروژه‌ها بر اساس نیاز واقعی مردم تعریف شده‌اند یا صرفاً برای ارائه آمار؟ پاسخ به این پرسش‌ها، مسیر آینده را روشن‌تر می‌کند و مانع تکرار خطاها می‌شود. در نهایت، دهه فجر زمانی برای امیدآفرینی واقعی است؛ امیدی که نه از اغراق، بلکه از صداقت و عمل برمی‌خیزد. اگر مسئولان از این فرصت برای بازخوانی آرمان‌ها، اصلاح رویه‌ها و تقویت ارتباط با مردم استفاده کنند، دهه فجر می‌تواند به نقطه عطفی برای حرکت رو به جلو تبدیل شود. انقلابی که با مردم آغاز شد، تنها با مردم و برای مردم می‌تواند مسیر خود را ادامه دهد.
(لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق 09155665782 ارسال بفرمایید)