بهروزی فر – عید غدیر، فقط یک جشن مذهبی در فرهنگ غنی ما نیست، بلکه غدیر در حقیقت نقطه تبیین حکمرانی دینی و اعلام رسمی استمرار مسیر نبوت در قالب ولایت می‌باشد، از این روست که در احادیث و روایات از غدیر به عنوان بزرگترین و مهمترین عید یاد می‌شود و بر حفظ جایگاه آن در مذهب شیعه تأکید ویژه‌ای است.با این وجود و البته متأسفانه، آنچه همه ساله شاهدش هستیم، برگزاری مراسمی چند ساعته ویژه روز و شب عید غدیر است و دریغ از اینکه دغدغه‌مندان فرهنگ در حوزه‌های متولی، به منظور معرفی این رخداد مهم تاریخی و پرداخت به همه زوایا و پیامدهای ارزشمند آن برای طول سال برنامه‌ریزی منسجمی داشته باشند، گواه این مطلب اخباری است که طی روزهای گذشته و در آستانه دهه امامت و ولایت از جلسه‌ای با عنوان برنامه‌ریزی و هماهنگی برگزاری مهمانی کیلومتری غدیر منتشر شده تا با پای کار آوردن دستگاه‌های اجرایی حسب دستور استاندار و به خط کردن توان بخش خصوصی، شرایطی ویژه پاسداشت این عید عزیز شرایطی ویژه پاسداشت این عید عزیز فراهم آید.مصداق دیگر در این زمینه همین سخنرانی‌هایی است که در اجتماعات مردمی انجام می‌شود، به راستی با وجود عظمت و جایگاه بی‌بدیل غدیر، سهم آن از این ۱۷ هفته سخنرانی‌های اجتماعات مردمی چقدر است؟! در بسیاری از محافل مذهبی، به‌ویژه در مناسبت‌های دهه ولایت، آنچه بیش از همه شنیده می‌شود، روایت مصائب کربلا و حوادث عاشوراست، روایتی ارزشمند، اثرگذار و هویت‌ساز که بی‌تردید ستون خیمه فرهنگ شیعه محسوب می‌شود، اما مسئله آنجاست که گاهی چنان در بیان نتیجه مظلومیت غرق می‌شویم که از پرداختن به ریشه ولایت غفلت می‌کنیم. مگر نه این است که؛ کربلا، امتداد غدیر معرفی شده‌ و اگر غدیر پاس داشته می‌شد و درست تبیین می‌گشت، عاشورا به وقوع نمی‌پیوست.جامعه امروز ما، بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازخوانی فلسفه غدیر است، غدیری که فقط یک واقعه تاریخی نبوده و نیست، بلکه منشور وحدت، عدالت، ولایت‌مداری و مسئولیت اجتماعی است.نسل جوان ما باید بداند که غدیر تنها به معنای ابراز محبت به امیرالمؤمنین(ع) نیست، بلکه سخن از الگوی مدیریت جامعه اسلامی، حق‌مداری و مقابله با انحراف است، که علی علیه‌السلام، عین عدالت و حقانیت بود.اما متأسفانه حتی در جشن‌هایی که نام غدیر را یدک می‌کشند، سهم تبیین واقعه غدیر و ابعاد معرفتی آن بسیار اندک است. گاهی سخنرانان، مداحان و برگزار کنندگان مراسم، بیشتر وقت برنامه را به موضوعات دیگر اختصاص می‌دهند و اصل پیام غدیر در حاشیه قرار می‌گیرد، و این در حالی است که دشمنان فرهنگی به‌خوبی می‌دانند اگر جامعه اسلامی به عمق پیام غدیر بازگردد، بسیاری از جنگ‌های شناختی و شبهه‌افکنی‌ها بی‌اثر خواهد شد.البته تأکید بر ورود به معارف غدیر به معنای کمرنگ کردن فرهنگ عاشورا نیست، عاشورا، روح حماسه و آزادگی را در کالبد امت اسلامی زنده نگه داشته و آنچه این روزها در میدان شاهدش هستیم، نتیجه همان روحیه عاشورایی است که در وجود نسل انقلاب ریشه دوانده، اما همان‌گونه که بارها علما تأکید کرده‌اند، عاشورا بدون غدیر قابل فهم نیست. کربلا در واقع فریاد دفاع از ولایتی بود که در غدیر معرفی شد و در سقیفه به حاشیه رفت.امروز وظیفه نخبگان فرهنگی، رسانه‌ها، روحانیون و فعالان هیأتی آن است که معرفت غدیری را از حاشیه به متن بیاورند. ما باید غدیر را از قالب صرفاً جشن و اطعام خارج کنیم و به یک جریان فکری و اجتماعی تبدیل نماییم، جریانی که بتواند مفهوم ولایت‌مداری، مسئولیت‌پذیری، عدالت‌خواهی و تبعیت از حق را برای نسل جدید تبیین کند.شاید وقت آن رسیده باشد که در کنار نوحه بر مظلومیت کربلا، اندکی بیشتر درباره غربت غدیر سخن بگوییم، غربتی که اگر پایان نیابد، تاریخ همچنان تکرار خواهد شد.

(لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق  ۰۹۱۵۷۲۴۸۲۸۹  ارسال بفرمایید)