یعقوبی – صبحی شلوغ بود در یکی از نانوایی‌های بیرجند. مشتری‌ای بسته نانش را برداشت و از فروشنده خواست نایلون هم بدهد؛ اما متصدی با لبخندی گفت: «پتروشیمی‌ها را زده‌اند، پلاستیک نیست، تازه اگر باشد از نان هم گران‌تر است!» هنوز جمله‌اش تمام نشده بود که مشتری دیگری از صف پشتی صدا زد: «فقط پلاستیک نیست، آهن هم پیدا نمی‌شود، می‌گویند کارخانه فولاد را زده‌اند!» گفت‌وگوی کوتاهی بود، اما خلاصه تمام نگرانی مردم را در خود داشت؛ نگرانی از کمبود و گرانی، قبل از آنکه واقعیت‌ها روشن شود.چنین روایت‌هایی این روزها در بسیاری از شهرهای استان شنیده می‌شود؛ گویی ذهن جامعه، خود را برای موجی از نایابی آماده کرده است. اما آیا واقعاً چیزی کم است؟ یا تنها بازار شایعه داغ‌تر از همیشه است؟ تجربه ما در روزهای سخت‌تر ـ از دوران جنگ گرفته تا بحران‌های طبیعی سال‌های اخیر ـ به‌وضوح نشان می‌دهد وقتی اطلاع‌رسانی دقیق و تصمیمات فوری اتخاذ شده، اجازه شکل‌گیری «ترس روانی» از کمبود داده نشده است.همین حالا، انبارهای مجتمع‌های پتروشیمی کشور پر از مواد اولیه است و خطوط اصلی تولید روشن مانده‌اند. بر اساس بخشنامه شرکت ملی صنایع پتروشیمی، صادرات تمامی محصولات تا اطلاع ثانوی متوقف شده تا نیاز داخلی در اولویت قرار گیرد. یعنی نه‌تنها کمبودی در راه نیست، بلکه مسیر مواد اولیه از بازارهای جهانی به بازار داخلی چرخیده است. در چنین شرایطی، حتی تصور نایابی پلاستیک مبنای واقعی ندارد و بیشتر محصول ضعف ارتباطی میان تصمیم‌ساز و افکار عمومی است.در بخش فولاد نیز برخلاف فضایی که شبکه‌های غیررسمی می‌سازند، واحدهای مادر تعطیل نشده‌اند. گزارش کمیسیون صنایع مجلس نشان می‌دهد فولاد مبارکه در حال فعالیت محدود است و خطوط تولید اصلی ورق آسیب جدی ندیده‌اند. برنامه دولت و مجلس، تأمین کسری موقت از مسیر واردات کنترل‌شده و استفاده از ظرفیت سایر واحدهاست. حتی کارگروه ویژه بازسازی صنایع مادر برای بازگرداندن سریع این واحدها به خط تولید تشکیل شده است.این نخستین‌بار نیست که دشمنان به زیرساخت‌های حیاتی کشور ضربه می‌زنند، و قطعاً آخرین بار هم نخواهد بود. اما در طول جنگ نیز هیچ‌گاه اجازه داده نشد «صف کالای اساسی» به نماد کمبود تبدیل شود. همان الگوی مدیریتی و روحیه جهادی که آن روزها سفره مردم را بی‌وقفه حفظ کرد، امروز هم باید ادامه یابد؛ تفاوت در ابزارهاست، نه در اصل مسئولیت.انتظار مردم روشن است: اگر واقعاً در روند تولید یا تأمین، مشکلی وجود دارد، باید به‌صورت شفاف اعلام و برای آن تدبیر شود؛ و اگر نیست، نباید اجازه داد شایعه و نااطمینانی، بازار و ذهن جامعه را ناامن کند. اکنون زمان آزمونی تازه برای مدیریت بازار است؛ آزمونی که نتیجه‌اش نه در انبارهای پر یا خطوط تولید، که در آرامش ذهن خریدار و نانوای ساده‌ای در بیرجند سنجیده می‌شود.