قاسمی – در دو سال گذشته، خراسان جنوبی در میدان جذب اعتبارات ملی، کارنامهای قابل دفاع از خود به جا گذاشته است. رشد قابل توجه اعتبارات تملک دارایی، افزایش منابع بانکی و پیگیری مستمر برای جذب کامل سهم استان، نشان داد که با مدیریت پیگیر و برنامهمحور میتوان حتی در استانی با پراکندگی جمعیت، محدودیت زیرساخت و فاصله از مرکز، دست
بالا را در چانهزنیهای ملی داشت. آنچه بیش از همه اهمیت داشت، این بود که اجازه داده نشد اعتبارات تخصیصیافته بهسادگی بازگردد؛ هر ریال بودجه، با حساسیت دنبال شد تا در مسیر توسعه استان هزینه شود.این رویکرد، امید تازهای ایجاد کرد؛ امید به اینکه دوران بازگشت اعتبار و از دست رفتن فرصتها به سر آمده است. در استانی که برای تکمیل یک جاده، یک بیمارستان، یک شبکه آبرسانی یا یک پروژه مسکن باید سالها انتظار کشید، حفظ و جذب کامل اعتبارات نه یک موفقیت
معمولی، بلکه یک ضرورت حیاتی است. خراسان جنوبی هنوز با شکافهای جدی زیرساختی روبهروست؛ از راه و حملونقل گرفته تا صنعت، کشاورزی، آب، مسکن و خدمات شهری. بنابراین هر اعتبار، حکم یک فرصت طلایی را دارد.اما در همین روزها، زمزمههایی نگرانکننده شنیده میشود؛ اینکه برخی دستگاهها ( انگشت شمار) نتوانستهاند همه اعتبارات قابل توجه خود را جذب و هزینه کنند. اگر این خبر درست باشد، باید آن را یک زنگ خطر جدی دانست . در شرایطی که استان برای دریافت همین منابع، ماهها مذاکره و پیگیری میکند، هزینهنشدن و بازگشت احتمالی بودجه نهتنها نشانه ضعف برنامهریزی است، بلکه به معنای از دست دادن فرصتهای توسعهای است که شاید سالها تکرار نشود.اینجاست که تفاوت مدیران با برنامه و مدیران روزمرهنگر آشکار میشود. مدیری که از ابتدای سال مالی، پروژههای اولویتدار را مشخص، اسناد را تکمیل، مناقصهها را به
موقع برگزار و مسیر هزینهکرد را هموار میکند، هرگز در پایان سال با خطر برگشت اعتبار مواجه نمیشود. اما مدیری که برنامه ندارد و زمان را از دست میدهد، در نهایت نهتنها پروژهای را به سرانجام نمیرساند، بلکه منابع استان را نیز معطل میگذارد.خراسان جنوبی استانی نیست که بتواند از کنار بازگشت اعتبارات بیتفاوت عبور کند. اینجا هنوز بسیاری از شهرها
و روستاها با کمبودهای اولیه دستوپنجه نرم میکنند. صنایع استان برای توسعه نیازمند حمایت اعتباریاند، پروژههای نیمهتمام سالها است در انتظار تزریق منابع مانده و زیرساخت های حیاتی به تکمیل فوری نیاز دارند. اعتباری که با سختی از پایتخت گرفته میشود، اگر به هر دلیل برگردد، چیزی جز تضییع حق مردم استان نیست؛ و باید صریح گفت، این اتفاق اگر ناشی از کمکاری باشد، قابل توجیه نخواهد بود.مسئولان عالی استان باید با حساسیت کامل این موضوع را رصد کنند. اگر دستگاهی در
جذب منابع کوتاهی کرده، باید شفاف اعلام شود؛ نه برای تخریب، بلکه برای اصلاح. مردم حق دارند بدانند کدام پروژهها به دلیل بیبرنامگی متوقف مانده و چه میزان اعتبار در معرض بازگشت قرار دارد. شفافیت، بهترین ابزار پیشگیری از تکرار چنین اتفاقاتی است.البته استاندار در دو سال گذشته نشان داده که در حوزه جذب و صیانت از اعتبارات، رویکردی جدی و بدون اغماض دارد. همین نگاه باعث شد بسیاری از منابعی که در سالهای قبل احتمال بازگشت داشت، در استان تثبیت و هزینه شود. اما اکنون نیز باید از همین حالا به فکر بود؛ پایان سال مالی زمانی برای توجیه نیست، زمان پاسخگویی است.امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز است همه مدیران دستگاهها بدانند که جذب اعتبار تنها نیمی از مسیر است؛ نیم دیگر، هزینهکرد بهموقع، هدفمند و کامل آن است. فرصتهای توسعه برای خراسان جنوبی محدود و رقابتی است. اگر اعتباری بازگردد، تنها یک عدد در گزارشها کم نمیشود؛ بلکه یک جاده دیرتر ساخته میشود، یک واحد تولیدی دیرتر جان میگیرد و یک مطالبه مردمی دیرتر پاسخ داده میشود. و این، هزینهای است که مردم این استان دیگر تاب پرداخت آن را ندارند.
رمضانی- رئیس جهاد دانشگاهی خراسان جنوبی، مجتبی ابراهیمی رومنجان، در نشست با خبرنگاران ضمن تأکید
