آیا دانشگاه ها، مهیای بازگشایی هستند؟!

بهروزی فر – شنبه ۱۸ دی ماه، مهمترین خبری که از جلسه ستاد ملی مقابله با کرونا منتشر شد، این بود که؛ “تعطیلی مدارس و دانشگاه‌ها و آموزش غیرحضوری اقتضای وضعیت زمان شدت یافتن شیوع کرونا بود، اما باعث افت تحصیلی دانش‌آموزان و دانشجویان شده، لذا در وضعیت فعلی با توجه به کاهش چشمگیر موارد ابتلا و فوتی، ستاد ملی مقابله با کرونا تصمیم گرفت که کلاس‌ های درس و امتحانات مدارس و دانشگاه‌ها به شکل حضوری برگزار شود، لذا باید دستگاه‌های مسئول اجرای آن را پیگیری نمایند”. یکشنبه ۱۹ دی ماه، رسانه ها به نقل از” جماعتی” دبیر کمیته علمی کرونا نوشتند؛” باتوجه به شیوع سویه امیکرون کرونا در جهان و در کشورهای اطراف ما از جمله بحرین و کویت، به نظر می‌رسد که در چند هفته آینده شاهد شیوع امیکرون در کشور باشیم، لذا کمیته علمی اصرار دارد حتماً بحث بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها به تعویق بیفتد و این بازگشایی انجام نشود، تا طی دو سه هفته آینده مشخص شود که در کجای کار هستیم. پیش‌بینی‌های متخصصین اپیدمیولوژی و آمار و اعضای کمیته علمی این است که طی هفته های آینده با پیک امیکرون مواجه خواهیم شد، بنابراین به نظر نمی رسد که بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ ها کار معقولی باشد، پس باید احتیاط  لازم را داشته باشیم”. دوشنبه ۲۰ دی ماه اما “ آهنچیان” مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی آموزش عالی وزارت علوم در گفتگو با رسانه ها عنوان کرد؛ “ بازگشایی دانشگاه‌ها به صورت حضوری، مورد تأکید ستاد ملی مقابله با کرونا و اخیراً نیز قرارگاه عملیاتی بوده بنابراین ستاد از سرگیری آموزش حضوری دانشگاه‌ها هم تأکید دارد دانشگاه‌ها از بهمن ماه به صورت کامل حضوری شوند. روش اجرای این مصوبه و احتمالاً درخواست‌هایی که دانشگاه‌ها در این زمینه دارند در جلسه‌ای با حضور وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و نیز رؤسای دانشگاه‌ها بررسی می‌شود تا بر اساس آن وزارت علوم بتواند از مراجعی مانند سازمان برنامه و بودجه برای حمایت از دانشگاه‌ها و پشتیبانی آموزش حضوری درخواست کمک کرده و هماهنگی لازم را انجام دهد”. به گفته وی؛” استان‌ها به دلیل تفاوت‌هایی که ممکن است به دلیل خیز کرونا داشته باشند و اقتضائات استانی با هماهنگی استانداری موظف هستند آخرین وضعیت همه‌گیری کرونا را در منطقه بررسی کرده و بر اساس آن تصمیمات نهایی را در بهمن ماه اتخاذ کنند اما قاعده کلی و آنچه که به عنوان مصوبه نهایی می باشد، این است که همه دانشگاه‌ها آموزش حضوری را از بهمن ماه آغاز کنند”. سه شنبه ۲۱ دی ماه نیز صحبت های وزیر کشور در سی و یکمین نشست قرارگاه عملیاتی مقابله با کرونا اینگونه در رسانه ها منتشر شد که؛” با توجه به درصد بالای تزریق واکسن در افراد بالای ۱۲ سال، ضرورت بازگشایی و حضوری شدن آموزش با رعایت پروتکل های بهداشتی بیش از گذشته مطرح است. در نشست امروز قرارگاه تأکید شد که دانشگاه‌ها و مراکز عالی آموزشی به خصوص در دوره های تحصیلات تکمیلی و در موضوع دفاع از پایان نامه ها و رساله های تحقیقاتی حضوری برگزار شود”. این خبرها این روزها در حالی از حوزه های مختلف بر روی خروجی رسانه ها قرار می‌گیرد که ۲۴ آبان ماه، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، طی خبری تأکید کرده بود؛” در حال حاضر امکان بازگشایی همزمان همه دانشگاه‌ها وجود ندارد، اما در زمینه بازگشایی حضوری دانشگاه‌ها تابع نظر ستاد ملی کرونا هستیم… در زمینه بازگشایی حضوری، دانشگاه با دانشگاه متفاوت است، برای مثال دانشگاه تربیت مدرس که فقط از دانشجویان ارشد و دکتری بهره می‌برد جمعیت بیشتری را تحت پوشش آموزش حضوری دارد، لذا نمی‌توان یک تصمیم قاطع برای همه دانشگاه‌ها اتخاذ کرد. در حال حاضر بخشی از دانشجویان ارشد و دکترا به صورت حضوری در دانشگاه‌ها حضور می‌یابند که این مسئله در حال توسعه است. اما اینکه یک مرتبه بخواهیم همه دانشگاه‌ها به صورت حضوری بازگشایی شود، امکانپذیر نخواهد بود”. زلفی‌گل، اولویت اصلی وزارت علوم را سلامت دانشجویان عنوان کرده و گفته بود؛” بسیاری از دانشگاه‌ها از خوابگاه‌های اجاره‌ای بهره می‌بردند که پس از شیوع پاندمی ویروس کرونا این خوابگاه‌ها تغییر کاربری دادند، با توجه به این وضعیت به دانشگاه‌ها اجازه داده شد با اولویت‌بندی به ترتیب از تحصیلات تکمیلی دکترا و ارشد و سپس کارشناسی، امکانات نرم‌افزاری و سخت‌افزاری خود را ارزیابی و نسبت به بازگشایی حضوری دانشگاه‌ها اقدام کنند”.از صحبت ها و در حقیقت اعتراف وزیر علوم، تحقیقات و فناوری به نامناسب بودن شرایط دانشگاه ها به ویژه در بحث خوابگاهی برای پذیرش کلیه دانشجویان، دو ماه می گذرد، تا بهمن ماه و شروع ترم جدید دانشگاه ها هم کمتر از یک ماه، مانده، حال سؤال اینجاست، دانشگاه ها می توانند تا آن زمان، زیرساخت های لازم را برای حضوری شدن کلاس ها و فعال کردن خوابگاه ها با رعایت کامل شیوه نامه های بهداشتی فراهم نمایند؟! دانشجویان غیربومی که ناچارند برای حضور در کلاس های درس در شهری غیر زادگاه خود و دورتر از فضای منزل، پیه مسافرت های طولانی را به تن بمالند و مشتری دائمی سرویس های حمل و نقل عمومی در جاده ها و داخل کلانشهرها شوند، و در خوابگاه ها اسکان یابند، در کجای این تصمیم قرار دارند؟! حضوری شدن دانشگاه ها الزامی است، اما آیا زنجیره حضور و خدمات دهی به دانشجویان، آن هم در بحبوحه هراس و نگرانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از شیوع امیکرون، که هر آن ممکن است سختی ها و فشارهای سال گذشته را بر تن فرسوده و خسته کادر درمان تحمیل کند، کاملاً فراهم است؟!
(لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق ۰۹۹۲۲۱۳۴۲۸۷  اعلام یا ارسال بفرمایید)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


علت پدیده اشیاء پرنده ناشناس کشف نشد مشاهدات یوفو‌ها چندین سال اخیر رایج بوده است

بیشتر

عادت‌های بد غذایی ممکن است برخی افراد بدون آنکه متوجه شوند، به یک عادت غذایی

بیشتر

فوائد اجتماعی بودن برای سلامتی انسان‌ها در گروه‌های اجتماعی به دنیا می‌آیند و تمام زندگی‌شان

بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


فرم

فرم گزارش اشکال در سایت