آوا بنویس این چند روزه که خبرهای مربوط به نتایج تأیید صلاحیت‌های انتخابات شورای شهر دهان‌به‌دهان می‌چرخه، ما مردم عادی هم ناخواسته وارد فاز تحلیل سیاسی حتی در صف نانوایی شدیم! یعنی شما فکر کن نان بربری می خری، ولی وسطشمی شنوی : فلانی رد شد، فلانی تأیید شد، فلانی که استعفاش صوری بود، حالا دیگه خیلی واقعی شد! راستش ما مردم یه حافظه تاریخی بدی نداریم. یادمونه بعضی دوستان تا همین دیروز روزه سکوت گرفته بودند؛ نه استوری، نه پست، نه حتی یه لایک ساده برای درد مردم. انگار در کوه‌های آلپ در حال مراقبه بودند. اما به محض اینکه نتایج تأیید صلاحیت‌ها اعلام شد، یهو دیدیم شبکه‌های اجتماعی روشن شد، دل‌نوشته‌ها سرازیر شد، عکس‌های آرشیوی از کوچه‌های خاکی، بچه‌های محل، دست دادن با پیرمردها، و البته جملات طلایی از جنس دغدغه‌مند مردم هستیم و درد مردم، درد ماس. حالا ما که ساده‌ایم، ولی نه آن‌قدر! می‌دونیم هدف همه این عزیزان فقط خدمت به مردمه، اصلاً بحث صندلی شورا، اسم، عکس، بنر، ستاد و این چیزا نیست! کی گفته؟! ما خودمون می‌دونیم. این همه دلسوزی هم دقیقاً تصادفی همزمان شده با نزدیک شدن به انتخابات. طبیعیه دیگر، دل آدم گاهی ناگهانی می‌گیره، مخصوصاً وقتی بوی انتخابات میاد! از اون طرف، بعضی استعفاها هم که اولش گفتند صوریه، حالا دیدیم نه خیر، کاملاً واقعی شده. یعنی استعفایی که اولش با نگران نباشید شروع شد، آخرش با موفق باشید تموم شد. ما هم نشستیم نگاه می‌کنیم و با خودمون می‌گیم: عجب دنیایی شده، حتی استعفا هم دو مرحله‌ای شده؛ اول آزمایشی، بعد قطعی. در این بین، یه عده هم تازه کشف کردند که شهر مشکل داره، مردم مطالبه دارن، شورا مهمه، مشارکت لازمه، اعتماد عمومی سرمایه‌ست. ما که سال‌هاست اینا رو می‌دونستیم، ولی خب خوشحالیم که بالاخره همه هم متوجه شدند؛ هرچند با کمی تأخیر انتخاباتی! حرف ما مردم اما خیلی ساده‌ست. نه تحلیل پیچیده می‌خوایم، نه دعوای مجازی، نه تخریب، نه قهر. فقط ان‌شاءالله هر کاری می‌کنید، جوری باشه که نتیجه‌اش یک انتخابات پرشور، آگاهانه و سالم در سال آینده باشه. انتخاباتی که مردم با دل گرم بیان پای صندوق، نه با بی‌حوصلگی و اجبار. انتخاباتی که توش مردم احساس کنن دیده می‌شن، نه فقط موقع تبلیغات. ما از همه می‌خوایم؛ چه اون‌هایی که تأیید شدند، چه اون‌هایی که نشدند، چه اون‌هایی که تازه یاد مردم افتادند و چه اون‌هایی که همیشه بودند:کمی آرامش، کمی صداقت، کمی احترام به شعور مردم.باور کنید مردم فرق خدمت واقعی و شعار انتخاباتی رو خوب می‌فهمند آخرش هم ما می‌مونیم و همین دعا:ان‌شاءالله حاصل همه این رفت‌وآمدها، پست‌ها، سکوت‌ها و حرف‌ها، رقم خوردن یک انتخابات پرشور، سالم و به نفع مردمی باشه که ولی‌نعمت همه ما هستند.