بنده یکی از متقاضیان طرح مسکن ملی در شهر بیرجند هستم. چند روز پیش از سوی دستگاه‌های مربوطه برای تشکیل پرونده و قسط‌بندی وام به بانک معرفی شدم و طبق گفته بانک، موعد آغاز بازپرداخت اقساط از ابتدای ماه آبان تعیین شده است. تا اینجای کار شاید برای بسیاری منطقی به نظر برسد، اما واقعیت زندگی ما متقاضیان، چیز دیگری‌ست. اکنون بیش از شش میلیون تومان اجاره‌بها در ماه پرداخت می‌کنم و هنوز خانه‌ای که سال‌ها چشم‌انتظارش بوده‌ایم به دستمان نرسیده است. حتی اگر همین امروز هم واحدهای مسکن ملی تحویل شود، تا بتوانیم در آنها ساکن شویم، زمان لازم است. خانه‌ها در حالت خام تحویل می‌شود و طبیعتاً قبل از سکونت باید کارهایی چون نصب کابینت آشپزخانه، ساخت کمدهای دیواری، نصب وسایل ضروری، رنگ‌آمیزی و آماده‌سازی‌های دیگر انجام شود. بر اساس تجربه و برآورد هزینه و زمان، تجهیز کامل و اولیه یک واحد مسکونی حداقل یک تا دو ماه به طول می‌انجامد.این یعنی در شرایط فعلی، ما مجبور هستیم همزمان با پرداخت اجاره‌بهای سنگین، اقساط وام مسکن ملی را هم بپردازیم و علاوه بر آن، هزینه‌های بالای تجهیز خانه را نیز متحمل شویم. همه این‌ها در کنار هزینه‌های جاری زندگی و مخارج روزمره، فشار مضاعفی را بر خانواده‌ها وارد خواهد کرد؛ فشاری که نه‌تنها از نظر اقتصادی، بلکه از نظر روحی و روانی نیز برای خانوارهای اجاره‌نشین سنگین و طاقت‌فرساست. ما از سال‌ها پیش، با امید خانه‌دار شدن و بهبود شرایط زندگی، در این طرح ثبت‌نام کردیم و علیرغم سختی‌ها، نهایت همکاری را با دستگاه‌های متولی داشته‌ایم. اکنون انتظار داریم متولیان نیز شرایط واقعی زندگی متقاضیان را در نظر بگیرند. راه‌حل ساده و منصفانه این است که آغاز بازپرداخت اقساط، تا زمانی که واحدها تحویل و آماده سکونت نشده‌اند، به تعویق بیفتد. این فرصت تنفس، نه یک امتیاز ویژه یا لطف شخصی، بلکه حقی است که به واسطه تعهدات دوطرفه پروژه، باید در نظر گرفته شود. به‌ویژه برای خانواده‌های اجاره‌نشین، هم‌زمان شدن پرداخت اجاره، قسط بانک و مخارج تجهیز خانه، می‌تواند به بدهکاری‌های سنگین یا حتی ناتوانی در پرداخت منجر شود. از مسئولان حوزه مسکن تقاضا دارم این نگرانی جدی مردم را درک کنند و با هماهنگی بانک‌ها، زمان شروع اقساط را تا پس از استقرار کامل خانواده‌ها در واحدهای تحویل‌شده، به تاخیر بیندازند. چنین تصمیمی، هم از بروز مشکلات اقتصادی جدی برای متقاضیان جلوگیری می‌کند و هم باعث افزایش رضایت و اعتماد عمومی به اجرای طرح‌های ملی خواهد شد.