قیمت‌های طلا و دلار این روزها دیگه از کنترل خارج شدن، انگار هیچ چیزی جلوشون رو نمی‌گیره. مردم هر صبح با ترس صفحه گوشی رو باز می‌کنن ببینن امروز چقدر دیگه پولشون بی‌ارزش‌تر شده. دلار رسیده به بالای صد هزار، طلا هم هر گرمش داره نزدیک یازده میلیون تومان معامله میشه. همه اینا در حالی‌یه که نه جنگه، نه بحران بزرگ خارجی، پس چرا این وضع پیش اومده؟ چرا پول ملی هر روز آب میره و فکر زندگی مردم کسی رو به خودش مشغول نمی‌کنه؟ واقعیت اینه که اقتصاد کشور شده مثل ماشینی که بی‌فرمانه؛ تصمیم‌های کوتاه‌مدت، بخشنامه‌های نصفه‌نیمه، نقدینگی بدون جهت و بازار ارز بی‌ثبات. مردم هم وقتی می‌بینن ارزش ریال روزبه‌روز کم‌تر میشه، به سمت خرید طلا و دلار میرن تا دارایی‌شون رو حفظ کنن. همین خودش باعث میشه دوباره قیمت‌ها بالا بره و دور باطل ادامه پیدا کنه. نتیجه؟ فشار بیشتر روی زندگی مردم، از مهریه و ازدواج گرفته تا خرید و اجاره خونه. می‌گن اقتصاد باید آروم باشه تا زندگی مردم آروم بشه، ولی این روزها آرامی وجود نداره. کارگر و کارمند با حقوق ثابت چطور می‌تونن با این گرونی سر کنن؟ کسی که قرار بود مهریه‌اش چند تا سکه باشه، الان باید چند صد میلیون پرداخت کنه. همه چیز از کنترل خارج شده، و مردم مونده‌ن با نگرانی، با ترس از آینده و با سؤالی بزرگ که: چرا هیچ‌کس فکری برای ارزش پولشون نمی‌کنه؟ مسئولان باید یک بار با جدیت نگاه واقعی به سفره مردم بندازن. بی‌ارزش شدن پول ملی فقط عدد نیست، یعنی بی‌اعتمادی، یعنی ناامیدی، یعنی فشار روانی دائمی. تا وقتی تصمیم درست اقتصادی گرفته نشه، تا وقتی تولید و کار رونق نگیره، نه دلار پایین میاد، نه طلا آروم می‌گیره. مردم خسته‌ شدن از شعار، از وعده، از اینکه هر روز فقیرتر بشن بی‌هیچ تقصیری. وقتشه به‌جای گفتار، عمل دید.