دادرس مقدم – بیرجند را به پاکیزگی می‌شناسند؛ شهری با پیشینه‌ای پرافتخار و مردمانی نیکوکار. اما آیا تمیزی شهر فقط به آسفالت، جمع‌آوری زباله و رنگ‌آمیزی جدول‌ها محدود می‌شود؟ این روزها چهارراه‌های شهر صحنه تکدی‌گری، اصرار به دریافت پول از رانندگان و رفت‌وآمد خطرناک میان خودروهاست؛ وضعیتی که نه زیبنده بیرجند است و نه قابل توجیه با سکوت دستگاه‌های مسئول. مسئله فقط چهره شهر نیست؛ امنیت تردد، کرامت انسان‌ها و سلامت اجتماعی نیز در میان است.شهر فقط مجموعه‌ای از ساختمان‌ها و معابر نیست؛ شهر زندگی مردم است و نظم اجتماعی و امنیت فضاهای عمومی نیز بخشی از وظایف مدیریت شهری است. این معضل با اقدام مقطعی یک نهاد حل نمی‌شود و نیازمند هماهنگی فرمانداری، شهرداری، نیروی انتظامی، بهزیستی و دستگاه‌های حمایتی است تا نیازمند واقعی شناسایی و حمایت شود، کودکان در معرض آسیب به‌صورت تخصصی بررسی شوند و با سوءاستفاده سازمان‌یافته برخورد قانونی صورت گیرد.مردم بیرجند کم‌خیر نیستند؛ اما کمک بی‌برنامه و پراکنده در چهارراه‌ها گاهی ناخواسته به تداوم همین وضعیت کمک می‌کند. راه درست، شناسایی نیازمندان واقعی و هدایت هدفمند کمک‌ها در قالب سازوکاری هماهنگ میان نهادهای حمایتی، خیران و گروه‌های مردمی است تا به‌جای گداپروری ناخواسته، فرهنگ حمایت عزتمندانه تقویت شود. حضور افراد میان خودروهای در حال حرکت نیز خطرآفرین است و انتظار می‌رود نیروی انتظامی در چارچوب قانون برای حفظ امنیت چهارراه‌ها و جلوگیری از بهره‌کشی احتمالی از افراد آسیب‌پذیر اقدام کند.سال‌هاست شهروندان این دغدغه را مطرح می‌کنند و راهکارهای گذشته نتوانسته‌اند مسئله را پایدار حل کنند. این بار باید به‌جای وعده‌های کلی، کارگروهی مشترک و مسئولیت‌پذیر تشکیل شود، افراد حاضر در چهارراه‌ها با تفکیک نیازمندان واقعی و موارد سازمان‌یافته شناسایی شوند، مسیر مشخصی برای حمایت با مشارکت خیران ایجاد شود، موارد خطرآفرین و سازمان‌یافته به‌صورت مستمر رسیدگی قانونی شوند و مسئول پیگیری، زمان‌بندی و گزارش عمومی مشخص شود. این اقدامات نه بودجه غیرقابل تأمین می‌خواهد و نه طرح پرهزینه؛ به اراده، هماهنگی و پذیرش مسئولیت نیاز دارد.خواسته ما راندن نیازمند از چهارراه به حاشیه‌ای دیگر نیست؛ بررسی ریشه‌ها، حمایت از نیازمند واقعی، برخورد قانونی با سوءاستفاده و حفظ امنیت فضاهای عمومی است. بیرجند فقط به خیابان آسفالت‌شده نیاز ندارد؛ به شهری امن، منظم و برخوردار از مدیریت اجتماعی کارآمد نیاز دارد. مردم این شهر کم‌خیر نیستند؛ کمبود اصلی، نبود سازوکاری منسجم برای پیوند خیرخواهی مردم با مسئولیت دستگاه‌هاست. این بار به‌جای یک وعده دیگر، منتظر یک برنامه روشن و اقدام ماندگار هستیم؛ بیرجند شایسته وضعیتی بهتر از این است و مسئولان باید پاسخ دهند که برای تحقق این خواسته چه خواهند کرد و از چه زمانی.