دادرس مقدم – راهپیمایی ۲۲ بهمن امسال در سراسر استان خراسان جنوبی، صحنه‌ای متفاوت از همیشه بود. نه فقط به خاطر شعارهای پرحرارت و پرچم‌های برافراشته، بلکه به خاطر حضور مردمی که با وجود همه سختی‌ها، تنگناهای اقتصادی و دغدغه‌های معیشتی، باز هم با ایمان و امید به میدان آمدند تا نشان دهند که دلشان هنوز با انقلاب است. این حضور، معنا و وزن خاصی داشت؛ مردمی که شاید در زندگی روزمره‌شان از تورم، بیکاری، اجاره‌خانه و صف‌های طولانی خسته‌اند، اما وقتی پای ارزش‌ها و اصل انقلاب به میان می‌آید، صادقانه حاضر می‌شوند و مسئولانه پای کار می‌ایستند. این حضور آرام و پرصلابت را نمی‌توان فقط یک حرکت نمادین دانست؛ باید آن را نشانه‌ای از وفاداری عمیق دانست. وفاداری‌ای که نه از رفاه، بلکه از ایمان ریشه می‌گیرد. مردمی که در سرما و سختی، بدون انتظار پاداش به خیابان آمدند، امروز مطالبه‌شان روشن است: صداقت، خدمت واقعی، و عمل به وعده‌ها. آنان با حضور خود ثابت کردند که هنوز پای انقلاب ایستاده‌اند، حالا مردمی که در سرما و سختی، بدون انتظار پاداش به خیابان آمدند، امروز مطالبه‌شان روشن است: صداقت، خدمت واقعی، و عمل به وعده‌ها. آنان با حضور خود ثابت کردند که هنوز پای انقلاب ایستاده‌اند، حالا نوبت مسئولان است که ثابت کنند پای مردم هم ایستاده‌اند.دیگر هیچ بهانه‌ای پذیرفتنی نیست. دیگر نمی‌توان مشکلات را به گردن تحریم، کمبود بودجه یا گذشته انداخت. مردم کار خود را کرده‌اند، سهم‌شان از این ایستادگی را ادا کرده‌اند؛ اکنون نوبت مدیران است که سهم خود را ادا کنند. آن‌ها باید به میدان بیایند، نه برای گزارش‌نویسی و مراسم‌های تشریفاتی، بلکه برای اصلاح واقعی مسیر مدیریت و خدمت‌رسانی. هر وعده ناتمام، هر پروژه نیمه‌کاره و هر اقدام بی‌نتیجه، اعتماد عمومی را فرسوده‌تر می‌کند و فاصله مردم و مسئولان را بیشتر. خراسان جنوبی هنوز با مشکلات ریشه‌دار دست‌و‌پنجه نرم می‌کند. اشتغال جوانان، زیرساخت‌های فرسوده شهری، وضعیت آموزش و درمان، آب‌رسانی روستایی، و رکود فضای کسب‌وکار، چالش‌هایی‌اند که سال‌هاست در گزارش‌ها تکرار می‌شوند، اما در عمل تغییر ملموسی دیده نشده است. ظرفیت‌های بالقوه در استان کم نیست؛ از منابع طبیعی و معدنی گرفته تا ظرفیت دانشگاهی، فرهنگی و گردشگری. آنچه کم‌رنگ مانده، اراده‌ی قاطع و نگاه شجاعانه به توسعه است.راهپیمایی اخیر نشان داد که مردم این منطقه برخلاف سختی‌های زندگی، هنوز با امید حرکت می‌کنند. این امید، سرمایه‌ای اجتماعی است که اگر مدیران آن را درک نکنند، نه تنها از دست خواهد رفت بلکه به ضدِ خود تبدیل می‌شود. حضور مردم در خیابان‌ها، در واقع پیامی بود به مدیران: ما هستیم، شما هم باشید. نه در حرف، که در عمل. خدمت به مردم باید از روی اخلاص باشد، نه برای رزومه اداری یا بقاء در منصب.در چنین شرایطی، مدیران باید بازتعریفی از مفهوم «خدمت» داشته باشند. مدیر خادم کسی است که به‌جای بهانه‌جویی، راه‌حل پیدا کند؛ به‌جای پناه بردن به جلسات تکراری، تصمیم بگیرد؛ و به‌جای شعار دادن، نتیجه نشان دهد. اگر امروز این مردم با وجود سختی‌ها پای کار انقلاب ایستاده‌اند، فردا همین مردم عملکرد ما را خواهند سنجید. آینده قضاوت خواهد کرد که چه‌قدر قدر این حضور دانسته شد، و چه‌قدر مسئولان صادقانه پاسخ دادند.۲۲ بهمن امسال نه فقط آزمون وفاداری مردم بود، بلکه آزمون صداقت مدیران نیز هست. آزمونی که نتیجه‌اش نه در روزنامه‌ها و بیانیه‌ها، بلکه در زندگی روزمره مردم دیده خواهد شد. امروز وظیفه‌ی مسئولان فقط تقدیر از این حضور نیست؛ باید با عمل و تلاش، با تصمیم و تدبیر، و با نگاه ملی و مردمی، کاری کنند که مردم احساس کنند حضورشان بیهوده نبوده است. این روز فرصتی است برای بازنگری در مسیر خدمت، نه فقط برای تکرار شعار.آینده به‌سادگی از کنار ما عبور نخواهد کرد. فردا، قضاوت خواهد کرد که در برابر مردم وفادار و صبور، چگونه عمل کردیم. آیا قدرشان را دانستیم؟ آیا پاسخ اعتمادشان را دادیم؟ یا بار دیگر بهانه‌ها را بهانه کردیم؟ این پرسش بزرگ‌تر از هر پیام و گزارش است؛ پرسشی که دیر یا زود باید به آن پاسخ داد. مردم خراسان جنوبی با حضور گرمشان صفحه‌ای تازه در تاریخ وفاداری این منطقه گشودند. اکنون نوبت مدیران است که با کار صادقانه و خستگی‌ناپذیر، بنویسند که قدر این صفحه را فهمیده‌اند؛ وگرنه روزگار، قضاوت خود را خواهد کرد .
(لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق 09155665782 ارسال بفرمایید)