قاسمی – سال‌هاست برای توسعه خراسان جنوبی از کمبود بودجه، ضعف زیرساخت و فاصله از مرکز سخن گفته می‌شود؛ اما واقعیت تلخ‌تر، جایی دیگر پنهان است. تجربه آن جلسه معروف با استاندار وقت، پرده از حقیقتی برداشت که کمتر به زبان می‌آید: مانع اصلی توسعه، نه پول است و نه قانون، بلکه «عناصر منفی» در مسیر اجرا. وقتی بزرگان استان به‌جای فهرست کردن مشکلات کلان، نام افراد مشخص را به‌عنوان گره‌های توسعه بر زبان آوردند، باید فهمید که مسأله عمیق‌تر از تحلیل‌های کلیشه‌ای است.سنگ‌اندازی‌های فردی، پرونده‌سازی‌های سلیقه‌ای و منفی‌بافی‌های فرساینده، آرام و بی‌صدا سرمایه‌ها را فراری می‌دهد. در خراسان جنوبی، بسیاری از پروژه‌هایی که در استان‌های دیگر با سرعت پیش می‌روند، در پیچ‌وخم تفسیرهای شخصی و برخوردهای غیرحرفه‌ای متوقف می‌شوند. این رفتارها الزاماً از سیاست‌های مدیران ارشد ناشی نمی‌شود، بلکه ریشه در بدنه‌ای دارد که خود را فراتر از نقش کارشناسی می‌بیند و به جای تسهیل‌گری، مانع‌تراشی می‌کند.آسیب این نگاه تنها متوجه اقتصاد نیست. در حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی و حتی سیاسی نیز همین الگو تکرار می‌شود. کمتر فردی حاضر است مسئولیت اجتماعی بپذیرد یا ایده‌ای نو را در استان پیاده کند، چون هزینه ورود، بیش از فایده آن است. نتیجه، تکرار چهره‌ها، تکرار نگاه‌ها و ایستایی مزمنی است که استان را در چرخه‌ای بسته نگه داشته و اجازه تنفس به ایده‌های تازه نمی‌دهد.این فضای بازدارنده تا جایی پیش رفته که حتی نخبگان بومی، برای بازگشت و پذیرش مسئولیت در استان تردید دارند. پاسخ‌هایی مانند «به دنبال دردسر نیستیم» زنگ خطری جدی است. استانی که فرزندان متخصصش از بازگشت به آن پرهیز می‌کنند، بیش از هر چیز از یک بحران اعتماد رنج می‌برد؛ بحرانی که با تغییر بخشنامه و تزریق اعتبار حل نخواهد شد.امروز برچسب‌زنی به هر نگاه متفاوت، به رویه‌ای عادی تبدیل شده است. فرقی نمی‌کند موضوع یک کارخانه باشد یا یک برنامه فرهنگی؛ اگر خارج از دایره سلیقه برخی باشد، با مقاومت و حاشیه‌سازی مواجه می‌شود. در چنین شرایطی، توسعه به مسابقه‌ای فرسایشی تبدیل می‌شود که برنده‌ای ندارد و تنها سرمایه‌ها، انگیزه‌ها و فرصت‌ها در آن از دست می‌روند.اگر به‌دنبال یک میانبر واقعی برای توسعه خراسان جنوبی هستیم، باید شجاعانه به اصلاح این تفکرات ورود کنیم. نقش استاندار، نخبگان دلسوز، و مجموعه‌های اثرگذار استان در این مسیر حیاتی است. استاندار نشان داده پای کار است و فرمانده سپاه استان نیز بیش از همه برای توسعه استان دغدغه مند است . نمایندگان هم در این مسیر باید در کنار آنها قدم بردارند و ائمه جمعه نیز همگام شوند و جوامع نخبگانی نیز حمایت کنند تا دغدغه توسعه استان فقط برای طی مسیر باشد نه دادن هزینه برای حواشی خودساخته از درون محیط خراسان جنوبی. با بازتعریف مأموریت برخی سیستم‌ها، آموزش نگاه توسعه‌محور و برخورد قاطع با رفتارهای بازدارنده، می‌توان استان را چند سال جلو انداخت. توسعه از پشت میزها آغاز می‌شود؛ از همان جا که یا راه باز می‌شود، یا آینده یک استان متوقف می‌ماند.