میرکلانی – تا چند وقت پیش، شاید خیلی‌ها حضور مداوم استاندار و تیم اقتصادی خراسان جنوبی در مرزهای شرقی را درک نمی‌کردند. جامعه‌ی محلی و حتی برخی کارشناسان، مدام با این سؤال مواجه بودند که این همه تمرکز بر روابط با افغانستان و توسعه‌ی مرزهای شرقی، چه منافعی قرار است برای استانی که سال‌ها محرومیت دیده، به ارمغان بیاورد؟ طعنه‌ها و کنایه‌ها وقتی اوج گرفت که صحبت از جاده‌ی فراه به ماهیرود می‌شد؛ پروژه‌ای که ۱۷ سال روی زمین مانده بود و برای بسیاری، تنها یک «راه بی‌اهمیت» در دل کویر تصور می‌شد. اما امروز، خبرها و رویدادها، روایت دیگری از آنچه گذشت را برملا می‌کنند.فارغ از آمارهای رسمی گمرک که از رشد صادرات و واردات حکایت دارند، این روزها می‌توان از روی دغدغه‌های مسئولان ملی، تجار، بازرگانان و فعالان اقتصادی کشور به یک نتیجه‌ی روشن رسید: خراسان جنوبی از دو سال پیش، دقیقاً همان مسیری را جدی گرفته بود که امروز به یک ضرورت غیرقابل‌انکار ملی تبدیل شده است. وقتی در پایتخت، یکی از جدی‌ترین اولویت‌های فعالان اقتصادی، تقویت زیرساخت‌های تجارت مرزی می‌شود، معنایش این است که آن نگاه بزرگ و برنامه‌ریزی‌شده‌ی استانی، حالا در تراز مسائل کلان کشور دیده می‌شود.جنگ و بحران‌های منطقه‌ای، هرچند تلخ و ناخواسته، اما محک‌های جدی برای سنجش درستی یا نادرستی تصمیمات استان در دو سال اخیر هستند. در بحران اخیر، وقتی مسیرهای دریایی با اختلال مواجه شد و تجارت دریایی به روال عادی بازنگشت، همه‌ی نگاه‌ها به سمت مرزهای زمینی و ریلی معطوف شد. در همین نقطه بود که همه لمس کردند اگر نگاه‌های بزرگ و با برنامه، تولیت اقتصاد استان و حتی نجات اقتصاد ملی را در بیرجند به دست گیرد، می‌تواند نقشه‌ی معادلات بین‌المللی را چگونه تغییر دهد. آنچه تا دیروز شاید یک انتخاب محلی به نظر می‌رسید، امروز به یک راهبرد ملی تبدیل شده است.امروز، همان چند کیلومتر راهِ بی‌اهمیتِ ۱۷ سال زمین‌مانده‌ی فراه به ماهیرود، به برگ برنده‌ی خراسان جنوبی در حوزه‌ی زیرساختی تبدیل شده است. مسیری که زمانی با تمسخر از آن یاد می‌شد مسیری که زمانی با تمسخر از آن یاد می‌شد، حالا در کانون توجه فعالان اقتصادی و برنامه‌ریزان کشوری قرار دارد. این جاده، نه فقط یک کریدور ترانزیتی، که نمادی از یک آینده‌نگری به‌موقع و هوشمندانه است؛ آینده‌نگری که فهمید در جهان پرتلاطم امروز، تکیه بر یک مسیر، ریسکی غیرقابل‌جبران است و باید کریدورهای جایگزین را از پیش مهیا کرد. خراسان جنوبی، این مسیر را برای روز مبادا آماده کرده بود و امروز، روز مبادا فرا رسیده است.اکنون ما در استان، منتظر روشن‌شدن چراغ رونق در اقتصاد محلی خود با تمرکز یک‌پارچه‌ی ایران بر مرزهایمان هستیم. رونقی که آمار آن هر روز، افتخاری دیگر برای استان به ثمر می‌رساند و کم‌کم اثر ملموس خود را روی سفره‌های مرزنشینان نشان داده است. تجار محلی که زمانی با دلهره به آینده‌ی کسب‌وکار خود می‌نگریستند، امروز نفس‌های تازه‌ای از رونق مرزی می‌کشند و معیشت مرزنشینان، آرام‌آرام در سایه‌ی همین نگاه آینده‌نگرانه، جان دوباره‌ای گرفته است. این همان ثمره‌ی تلاش‌های بی‌وقفه‌ای است که تا دیروز برای بسیاری نامرئی بود.خراسان جنوبی این روزها بیش از هر چیز به این جنس آینده‌نگری‌ها نیاز دارد تا بتواند جایگاه واقعی خود را در پازل ایران بازی کند؛ جایگاهی که داشته، اما دیده نشده است. اکنون که گرداب حوادث، پرده‌ها را کنار زده و ارزش راهبردیِ این استانِ مرزی را آشکار کرده، وقت آن است که هم‌تایی ملی برای تکمیل زیرساخت‌ها، رفع موانع و تسهیل ترانزیت مرزی شکل گیرد. استاندار و تیم اقتصادی خراسان جنوبی، مسیر را نشان داده‌اند؛ اکنون نوبت آن است که همه‌ی ارکان کشور، این مسیر را باور کنند و برای توسعه‌ی مرزهای شرقی، از حرف تا عمل، قدم بردارند. روزهای روشنِ اقتصادی خراسان جنوبی، در افقِ همین آینده‌نگری‌ها ترسیم شده است؛ آینده‌ای که نه با طعنه، که با افتخار از آن یاد خواهیم کرد.