مجید شایسته، معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، از ثبت بیش از ۴ هزار و ۵۰۰ مورد حیوان‌گزیدگی در خراسان جنوبی طی سال گذشته خبر داد و گفت: «میزان بروز حیوان‌گزیدگی در استان از حدود ۲۱۵ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر در سال ۱۳۹۷ به نزدیک ۵۰۰ مورد رسیده است.» وی با اشاره به گزش هفت نفر توسط یک گربه مبتلا به هاری در بیرجند، بر ضرورت جدی گرفتن هر نوع حیوان‌گزیدگی تأکید کرد. شایسته همچنین از شناسایی ردپای پشه‌هایی در استان خبر داد که هنوز مشخص نشده از گونه‌های مهاجم ناقل بیماری هستند و توصیه کرد: «آب راکد باقی نگذارید.» بر اساس این گزارش، نهبندان، سربیشه و زیرکوه از مناطق دارای میزان بالاتر حیوان‌گزیدگی در استان هستند و سال گذشته دو مورد مالاریای وارداتی نیز شناسایی شد.مهدی احمدی، مدیرکل دامپزشکی خراسان جنوبی نیز از انتخاب بیرجند به عنوان یکی از مناطق پایلوت کشور برای اجرای واکسیناسیون توده‌ای هاری خبر داد و گفت: «هدف این است که دست‌کم ۷۰ درصد جمعیت سگ‌های محدوده هدف واکسینه شوند.» وی با اشاره به دو سال بدون گزارش سیاه‌زخم و نبود گزارش آنفلوانزای فوق‌حاد پرندگان در استان، درباره تب کریمه کنگو هشدار داد که ظاهر سالم دام الزاماً به معنای نبود آلودگی نیست. احمدی بر نگهداری گوشت تازه پس از کشتار حداقل ۲۴ ساعت در دمای صفر تا چهار درجه تأکید کرد و عرضه شیر خام فله‌ای را همچنان یک نگرانی بهداشتی دانست. وی همچنین به مطالبه قدیمی تکمیل آزمایشگاه دامپزشکی استان اشاره کرد که حدود ۱۶ سال است در انتظار مانده و نمونه‌های مشکوک هاری برای تشخیص قطعی به خارج استان ارسال می‌شوند.سودابه اسحاقی، متخصص بیماری‌های عفونی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، با تأکید بر اینکه بیماری‌های مشترک انسان و حیوان همیشه با نشانه‌های کتاب‌های درسی ظاهر نمی‌شوند، گفت: «شرح حال بیمار، سابقه تماس با دام و حیوان، سفر و اطلاع از وضعیت بیماری‌ها در منطقه می‌تواند مسیر تشخیص را تغییر دهد.» وی مهم‌ترین هشدار خود را درباره تب مالت عنوان کرد و افزود: «در برخی رژیم‌های درمانی تب مالت، مصرف دارو باید ۶ تا ۸ هفته ادامه پیدا کند و قطع خودسرانه درمان می‌تواند بیماری را دوباره بازگرداند.» اسحاقی تأکید کرد حتی منفی شدن یک تست سریع همیشه پایان بررسی بیمار نیست. از سخنان این سه مسئول یک پیام مشترک بیرون می‌آید؛ پیشگیری از بیماری‌های مشترک انسان و حیوان فقط مسئله بیمارستان یا دامپزشکی نیست و گاهی فاصله میان سلامت و بیماری فقط به اندازه خالی کردن یک زیرگلدانی، جدی گرفتن یک خراش کوچک یا خوردن آخرین قرصِ یک دوره درمان است.