قاسمی -سال‌هاست که نگاه توسعه‌ای کشور به غرب دوخته شده و شرق ایران، با وجود ظرفیت‌های کم‌نظیر ژئوپلیتیکی و اقتصادی، در حاشیه تصمیم‌سازی‌ها باقی مانده است. خراسان جنوبی یکی از روشن‌ترین نمونه‌های این غفلت راهبردی است؛ استانی که اگر به‌درستی در نقشه اقتصادی دولت دیده شود، می‌تواند به یکی از مسیرهای مؤثر تجارت بین‌المللی و حتی دور زدن تحریم‌ها تبدیل شود. قرار گرفتن در کریدورهای ترانزیتی مهم و همجواری با بازارهای بکر منطقه، این استان را به حلقه‌ای مغفول اما حیاتی در زنجیره تجارت خارجی ایران بدل کرده است.خراسان جنوبی نه‌تنها دروازه اتصال ایران به افغانستان است، بلکه به‌واسطه موقعیت جغرافیایی خود، دسترسی راهبردی به آسیای میانه و مسیرهای منتهی به چین دارد؛ مسیری که امروز در معادلات اقتصادی جهان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در شرایطی که فشار تحریم‌ها مسیرهای سنتی تجارت را محدود کرده، تمرکز بر محور شرق می‌توانست و همچنان می‌تواند راهکاری عملی برای کاهش آسیب‌پذیری اقتصاد ایران در عرصه بین‌المللی باشد.واقعیت این است که اگر حتی نیمی از تمرکز، سرمایه‌گذاری و توجهی که طی سال‌های گذشته بر استان‌های غربی کشور اعمال شده، به شرق و به‌ویژه خراسان جنوبی اختصاص می‌یافت، امروز ایران با دست بازتری در تعاملات منطقه‌ای و جهانی ظاهر می‌شد. غفلت از این ظرفیت‌ها نه‌تنها فرصت‌سوزی اقتصادی بوده، بلکه هزینه‌های سیاسی و تجاری کشور را نیز افزایش داده است.با این حال، نشانه‌های امیدوارکننده‌ای در یک سال گذشته دیده شده است. رونق نسبی تجارت مرزی خراسان جنوبی با افغانستان، فعال‌تر شدن بازارچه‌های مرزی و افزایش تبادلات کالا، نشان می‌دهد که این استان توان ایفای نقش جدی در دیپلماسی اقتصادی کشور را دارد. این تحولات ثابت کرده‌اند که شرق کشور می‌تواند به جای «حاشیه»، به متن سیاست‌های تجاری ایران بازگردد؛ به شرط آنکه نگاه‌ها از مرکزگرایی مزمن فاصله بگیرد.امروز خراسان جنوبی می‌تواند به سکوی اتصال ایران به شرق آسیا و آسیای میانه تبدیل شود؛ سکویی برای تجارت، ترانزیت و کاهش اثر تحریم‌ها. اما تحقق این نقش، نیازمند تصمیمی شجاعانه از سوی دولت است: تغییر زاویه نگاه از غرب به شرق. در غیر این صورت، فرصت‌های طلایی همچنان در سکوت کویر دفن خواهند شد و ایران بهای بی‌توجهی به ژئوپلیتیک شرق را در معادلات جهانی خواهد پرداخت.