بهروزی فر – برخی بدرقه‌ها، بدرقه یک انسان نیست، بدرقه یک عصر، یک اندیشه و یک سبک زندگی است. برخی تشییع‌ها، مراسم وداع نیست، بلکه صحنه تجلی عشق، وفاداری و قدردانی مردمی است که سال‌ها با یک نام، یک صدا و یک راه زیسته‌اند. تشییع پیکر رهبر شهید، از همین جنس است، رویدادی که نه با بخشنامه و فراخوان، بلکه با عاطفه، اعتقاد و پیوندی عمیق میان مردم و رهبرشان شکل گرفته است.این روزها، حال و هوای کشور، نوع دیگری است، مردم کوچک و بزرگ، زن و مرد، پیر و جوان در شهرها و روستاها، همه در تدارک میزبانی از حماسه‌ای هستند که بی‌تردید در حافظه تاریخی این سرزمین ثبت خواهد شد.دستگاه‌های اجرایی، خدمات‌رسان، امدادی، انتظامی، امنیتی و فرهنگی و بیش از همه رسانه‌‌ها، با تمام ظرفیت و با هماهنگی مثال‌زدنی، خود را برای برگزاری مراسمی در شأن این شهید بزرگوار آماده کرده‌اند. جلسات مستمر، برنامه‌ریزی‌های دقیق، ساماندهی مسیرها، تأمین خدمات و آمادگی کامل مجموعه‌ها، تنها بخشی از تلاش‌هایی است که برای رقم خوردن جلسات مستمر، برنامه‌ریزی‌های دقیق، ساماندهی مسیرها، تأمین خدمات و آمادگی کامل مجموعه‌ها، تنها بخشی از تلاش‌هایی است که برای رقم خوردن یک وداع باشکوه در حال انجام می‌باشد، اما حقیقت این است که هیچ برنامه‌ریزی و هیچ سازوکار اجرایی، به تنهایی قادر به خلق چنین صحنه‌هایی نیست. آنچه امروز موجی از احساس، دلدادگی و حضور را در سراسر کشور ایجاد کرده، شخصیت و سیره مردی است که نه تنها یک مسئول، بلکه یک الگو، یک پناهگاه معنوی و یک سرمایه اجتماعی بزرگ برای مردم بود.رهبر شهید، پیش از آنکه در جایگاه قدرت قرار گیرد، در قلب مردم جای گرفته بود. سادگی در رفتار، صداقت در گفتار، شجاعت در تصمیم‌گیری، اخلاص در عمل و وفاداری بی‌چون و چرا به آرمان‌های انقلاب و مردم، ویژگی‌هایی بود که از او چهره‌ای متفاوت ساخته بود. او به اذعان همه! حتی آنها که با او زاویه داشتند و سال‌ها در دشمنی با او و آرمان‌هایش از هیچ تلاشی فروگذار نکردند، از جنس مردم بود، درد مردم را می‌شناخت، در کنار مردم می‌ایستاد و هیچ‌گاه میان مسئولیت و خدمت، فاصله‌ای ایجاد نکرد.شاید راز این محبوبیت و این شور عظیم، در همین ویژگی‌ها نهفته باشد، اینکه مردم احساس می‌کردند با شخصیتی روبه‌رو هستند که قدرت را نه برای خود، بلکه برای خدمت به آنها می‌خواهد. مردی که در سخت‌ترین میدان‌ها حضور داشت، از تهدیدها نهراسید و هزینه دفاع از آرمان‌هایش را با جان خود پرداخت. چنین شخصیت‌هایی، حتی پس از شهادت نیز زنده می‌مانند، زیرا جایگاه آنان نه در مناصب اداری، بلکه در دل‌های مردم است.حالا و بعد از گذشت ۴ ماه، وقتی خبر برگزاری مراسم وداع، تشییع و تدفین پیکر مطهر سیدالشهدای انقلاب (ره)منتشر می‌شود، مردم از پیر و جوان و زن و مرد، خود را برای حضور در این مراسم آماده می‌کنند، حضوری که نه از سر تکلیف، بلکه از سر عشق و احترام است.حالا این دوربین‌هایند که ثبت خواهند کرد صحنه‌هایی از حضور مادرانی که فرزندانشان را به مراسم می‌آورند، جوانانی که ساعت‌ها در مسیر حضور می‌ایستد، پیرمردانی که با وجود کهولت سن خود را به جمعیت می‌رسانند و … اینها همه و همه، بازگو کننده روایتی مشترک هستند، اینکه شهادت، پایان ارتباط یک رهبر با امتش نیست.ایران ما در این روزهای تاریخی، صحنه‌ای از همدلی، انسجام و آمادگی را به نمایش گذاشته است. همه ظرفیت‌ها برای میزبانی شایسته از این رویداد بزرگ به میدان آمده‌اند و این آمادگی، تنها یک اقدام اجرایی نیست، بلکه نشانه‌ای از ارادت و وفاداری مردمی است که همواره در بزنگاه‌های تاریخی، حضوری مؤثر و ماندگار داشته‌اند.بی‌تردید، تشییع پیکر رهبر شهید، تنها یک مراسم تشریفاتی نخواهد بود، بلکه تجدید پیمان با ارزش‌هایی است که او برای آن‌ها زیست و برای آن‌ها به شهادت رسید. این حضور گسترده، این اشک‌ها، این پرچم‌ها و این همدلی‌ها، به جهانیان نشان خواهد داد که شهادت، اگرچه جسم‌ها را از میان می‌برد، اما اندیشه‌ها و آرمان‌ها را جاودانه می‌سازد.هنگامی که پیکر مطهر این شهید بر دستان مردم تشییع می‌شود، تاریخ بار دیگر ثبت خواهد کرد که برخی انسان‌ها، حتی پس از رفتن نیز، ملت‌ها را گرد هم می‌آورند. آنان که صادقانه زندگی می‌کنند، شجاعانه می‌ایستند و خالصانه جان می‌دهند، هرگز از خاطره ملت‌ها محو نمی‌شوند. آنان، نه فقط رهبران یک دوران، بلکه چراغ‌ راه نسل‌های آینده‌اند.

(لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق  ۰۹۱۵۷۲۴۸۲۸۹  ارسال بفرمایید)