واقعاً این چهل‌وچند روزی که گذشت، هرکسی از بیرجند و استان خبر داشت، می‌دید که توی این اوضاع و شرایط نه کمبود جدی داشتیم، نه بازار قاطی کرد و نه مردم سرگردان شدند. اوّلش همه فکر می‌کردند حتماً توی این مدت یه چیزی گیر می‌کنه، یه جا مشکلی پیش میاد یا قیمت‌ها از کنترل خارج میشه؛ اما واقعاً این‌طور نشد. مردم خودشون شاهد بودن که بازار آروم بود، جنس بود، نوسان عجیب‌غریب نبود و کارها روی روال پیش رفت. این یعنی یه عده پشت صحنه واقعاً زحمت کشیدن. همه جا معمولاً وقتی حرف از نظم بازار و تأمین کالا میشه، اول اسم مسئولان و دستگاه‌ها میاد وسط که خب زحمت خودشون رو کشیدن و کسی منکرش نیست؛ اما به نظر من وقتشه یک‌بار هم درست و حسابی از کسبه استان و بیرجند تشکر بشه. چون واقعیتش اینه که بخش اصلی کار روی دوش همین کسبه و بازاری‌ها بود که توی این مدت با وجدان کاری ایستادن، مغازه‌ها رو سر وقت باز کردن، جنس رو نگه نداشتن، احتکار نکردن، بی‌انصافی نکردن و نگذاشتن مردم دچار نگرانی بشن. اصناف همیشه توی خط اول برخورد با مردم هستن. یعنی هر مشکلی که پیش بیاد، قبل از اینکه مردم سراغ دستگاه‌ها برن، اول می‌ریزن سراغ مغازه‌دار و فروشنده. ولی وقتی اوضاع رو به‌راهه، معمولاً اسمشون کمتر شنیده میشه. برای همین به نظرم حقشونه که این‌بار جداگانه و مخصوص، ازشون قدردانی بشه. چون توی همین چهل روز، اگه یکی از صنف‌ها کم‌کاری می‌کرد یا یه بخش همکاری نمی‌کرد، مردم سریع توی زندگیشون اثرش رو حس می‌کردن. به هر حال، بازار آروم و بی‌دغدغه یعنی اینکه یه گروه بزرگ و منظم دارن بی‌سروصدا کار می‌کنن. پس لازم بود مردم بدونن که نقش اصلی توی این قضیه با همین اصناف و کاسبان شریف بوده. دمشون گرم؛ خدا قوت به همه‌شون که توی این شرایط نه‌چندان ساده، هم انصاف داشتن، هم همراهی کردن و هم نگذاشتن چرخ زندگی مردم بچرخه.