نجارباشی – در سرمای استخوانسوز خراسان جنوبی، جایی که گرمایش خانه نه یک کالای لوکس، بلکه خط مقدم بقا در برابر یخبندان کویر است، مردم این استان تاریخی طولانی در «قناعت» و مصرف بهینه گاز طبیعی دارند. این مردم در طول سالها، به جای اسراف، با صرفهجویی حداکثری، نه تنها به حفظ منابع ملی کمک کردند، بلکه فشار کمتری را بر شبکه انتقال وارد نمودند. اما امروز، نتیجه این مسئولیتپذیری تاریخی چیزی جز یک بیعدالتی محض در نحوه محاسبه تعرفه نیست. چرا باید استانی که کمتر از سرانه استاندارد مصرف کرده، اکنون به دلیل الگوی مصرف پایینتر در گذشته، در ردهبندیهای مصرفی جدید، دچار افزایش نرخ و پرداخت قیمتهای بالاتر شود؟ این سیستم، عملاً به متخلفین پاداش داده و صلهدهندگان را با قبضهای نجومی تنبیه میکند.مسئله اصلی در نحوه تعریف «استاندارد» و «بیشمصرفی» نهفته است. زمانی که تعرفهگذاری بر مبنای یک الگوی متمرکز ملی اعمال میشود، بدون در نظر گرفتن تفاوتهای اقلیمی و سابقه مصرفی هر منطقه، عدالت زیر پا گذاشته میشود. مردم خراسان جنوبی در طول فصول سرد، عمداً دمای آسایش خود را پایینتر نگه داشتند تا از مرزهای تعیین شده عبور نکنند؛ این یک انتخاب آگاهانه بود. اکنون، وقتی با یک موج سرمای ناگهانی و شدید مواجه
میشوند، سیستمی که باید حامی باشد، با اعمال
نرخهای تصاعدی بر اساس همان سوابق مصرفی پایین، مردم را به ورطه ورشکستگی میکشاند. این رفتار شرکت گاز، در واقع نه یک اقدام فنی، بلکه جریمهکردن سابقه پاک مصرفی مردم است.باید اذعان کرد که پیگیریهای صورتگرفته از سوی شرکت گاز استان، هرچند با تأخیر، صدای مردم را شنید و منجر به تعلیق یا تعدیل جزئی برخی از قبوض شد. اما این اقدام، تنها یک مسکن موقتی است و درد اصلی را درمان نکرده است. برای اکثریت قریب به اتفاق خانوادهها، قبوض سنگین و غیرقابل توجیه، همچنان به عنوان یادگاری تلخ از این زمستان صادر شدهاند. این تعدیلهای جزئی، نمیتواند تفاوت بین یک خانواده مقتصد و یک خانواده با الگوی مصرف بالاتر را در محاسبه تعرفه جبران
کند. مردم خراسان جنوبی امروز چوب قناعت
دیروز خود را میخورند؛ این یک فرمول ریاضیاتی
نیست، بلکه یک تراژدی اقتصادی-اجتماعی در منطقه ماست.ما از مسئولین محترم وزارت نفت و شرکت ملی گاز میخواهیم که هرچه سریعتر، الگوریتم محاسبه تعرفه گاز را بازبینی کرده و «شاخص قناعت منطقهای» را به عنوان یک عامل کاهش دهنده نرخ در نظر بگیرند. تا زمانی که مصرف تاریخی و شرایط اقلیمی منطقه به عنوان متغیرهای اصلی
در فرمولها قرار نگیرند، هرگونه تعدیل جزئی، صرفاً تلاش برای سرپوش گذاشتن بر یک اشتباه سیستمی بزرگ خواهد بود. اگر قرار است توسعه ملی محقق شود، این توسعه باید از عدالت منطقهای آغاز شود، نه اینکه قناعت یک منطقه را به بهای ثروت دیگر مناطق تمام کند. این یک مطالبه جدی است و مردم خراسان جنوبی حق دارند بدانند که مسئولین چگونه میخواهند این بیعدالتی آشکار را جبران کنند.

جعفری – استاندار خراسان جنوبی، در نشست شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان با
