بهروزی فر – گویا امروز یکشنبه ، تکلیف همه گمانه زنی ها و پیش فرض گویی ها و احتمالات روشن می شود و رئیس دولت چهاردهم، فهرست پیشنهادی اعضای کابینه اش را به مجلس تقدیم می دارد، این که مجلسی آدم ها -به قول نقی معمولی در سریال پایتخت- چقدر در برابر فرمان مقام معظم رهبری سر تعظیم فرود بیاورند و وضعیت عملکرد و میزان توانمندی گزینه های پیشنهادی را با دید باز و بدون حب و بغض های سیاسی و غرض ورزی های شخصی و جناحی بررسی کنند، بخش مهم قصه است که طی چند روز آینده مشخص خواهد شد.سرعت عمل قوه مقننه در تأیید صلاحیت گزینه های پیشنهادی، شروع به کار دولت چهاردهم با بدنه جدید و نیروهای تازه نفس را شتاب بیشتری می بخشد و قطع به یقین هوای تازه تری را به وزارتخانه ها خواهد دمید.طبق آنچه تا الان معمول و رایج بوده و در هر دولتی اتفاق افتاده است، با روی کار آمدن وزاری جدید، تکاپویی برای تغییر و تحول در مجموعه های ستادی و بالطبع حوزه های صف -استانی و شهرستانی رخ می دهد و همه چشم انتظار جابجایی مدیران حاضر و روی کار آمدن افراد جدید هستند، و بی شک صحبت از گزینه های پیشنهادی برای هر وزارتخانه و ارائه اسامی نام آشنا یا گمنام با تجربه و تخصص کافی و گاه با تأکید بر انتخاب افراد از بدنه هر وزارتخانه و واقف به امورات، از همین موضوع نشأت می گیرد. اینکه چه کسی سکاندار کدام وزارتخانه می شود، اگر چه خیلی مهم است و ضمن اینکه درایت رئیس جمهور و نمایندگان مجلس را به تصویر می کشد، می تواند در پیشرفت یا عقبگرد کشور نقش داشته باشد، اما موضوع صحبت ما در این مجال نیست و آن چه در این مختصر به آن تأکید می شود و قطع به یقین می بایست دغدغه همه باشد، اهتمام تصمیم گیران یا در اصطلاح پدرخوانده های استان بر سهم خواهی از 24 کرسی کابینه دولت چهاردهم است، موضوعی که در مطلبی تحت عنوان “کمی اصفهانی باشیم” در تاریخ 14 مرداد در همین ستون سرمقاله روزنامه هم مورد تأکید قرار گرفت و از قضا با نظرات بسیار ارزشمندی هم مواجه شد و در اصطلاح با بازخورد خوبی از ناحیه شما مخاطبان عزیز همراه گشت و با نشست مجمع نمایندگان استان اصفهان با رئیس جمهور-17 مرداد- یکبار دیگر مهر تأیید گرفت. گزینه های حاصل از گمانه زنی ها و پیش بینی ها که در فضای رسانه ای منتشر شده، احتمال وجود یک هم استانی را در کابینه دولت به یقین نزدیکتر کرده و تا ساعتی دیگر مشخص می شود که این پیش بینی ها درست است یا نه و آیا زاده شهرستان قاینات می تواند سکاندار امنیتی ترین وزارتخانه شود یا نه؟ که اگراین باشد که فبهالمراد و شاید بتوانیم این امید را داشته باشیم که ادامه حضور ایشان در وزارت اطلاعات بتواند بخشی از استرس های ناشی از هم مرزی استان را بکاهد و گرنه… اما آنچه از این به بعد و پس از چینش مهره های کابینه مهم است، تلاش بزرگواران برای معرفی گزینه های متخصص و کاربلد برای نشستن بر کرسی های معاونت های وزارتخانه هاست، جایگاه های مهمی که به همان اندازه شخص وزیر می توانند به ما در رفع مشکلات استان کمک کنند. قطع به یقین اگر اتفاق نظری در بین صاحبان اندیشه و مؤثرین و متأثرین استان در انتخاب این افراد رقم بخورد و ما بتوانیم از فرزندان خراسان جنوبی، نیروهایی کاربلد در بدنه وزارتخانه ها بگنجانیم، مطمئناً دردهای کهنه مان تسکین خواهد یافت، فقط باید این را مدنظر داشته باشیم گزینه های پیشنهادی فرقی نمی کند اهل کدام شهرستان یا به چه خط سیاسی مرتبط باشند، فقط باید علاوه بر تعهد و تخصص و تجربه و سلامت کار و کاردانی و پاکدستی، به زیور جسارت و ریسک پذیری آراسته باشند . ما زیاده خواه نیستیم که اگر این بود، بعد از 20 سال در خیلی از گزاره ها در نقطه صفر نبودیم- اما برای به دست آوردن حقوق حقه خود نباید کم بگذاریم، خراسان جنوبی نباید راه آمده 20 ساله را به عقب برگردد و قطعاً آن که! و آن چه! می تواند این مهم را عملیاتی کند، وجود همین نیروهای جسور و بی باکی است که بتوانند مدافع استان در کلان کشور باشند، ما رانت و لابی نمی خواهیم اما مطالبه سهم های فراموش شده را درخواست داریم، و این مهم جز با همفکری و هم افزایی سیاست گذاران استان مقدور نیست! برای ما که روزگاری در شمار برترین مناطق کشور بودیم و حتی پیشروتر از پایتخت نشینان و استان های سرآمد، نیرو در بدنه دولت ها داشتیم و از قبل پیروزی انقلاب اسلامی تا کنون به گواه مستندات تاریخی یک نخست وزیر(1340- 1341)، هفت وزیر(1305 – 1403) و نه معاون وزیر، نمایندگی منطقه را در کلان کشور به عهده داشته اند، قطعاً شایسته نیست در کابینه دولت و در کرسی های اصلی وزارتخانه ها، سهمی را از آن خود نکنیم که اگر این اتفاق بیفتد، بدون شک تردید در سلامت اندیشه و خیرخواهی بزرگان استان جایز است. (لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق ۰۹۹۲۲۱۳۴۲۸۷ اعلام یا ارسال بفرمایید)
فوتبال حرفهای خراسان جنوبی باگذشت 20 سال از زمان تشکیل استان، هنوز جایگاه خود را