یعقوبی- افزایش سرسام‌آور قیمت بلیت انواع وسایل حمل‌ونقل، از اتوبوس تا هواپیما، دیگر پای ثابت سفرهای تشریفاتی را از زندگی روزمره حذف کرده و آن را به کالایی لوکس و گران‌قیمت برای بخش بزرگی از جامعه تبدیل کرده است. با عبور قیمت بلیت اتوبوس‌های بین‌شهری از مرز یک میلیون تومان در مسیرهایی مثل اصفهان به بیرجند، و جهش بهای بلیت هواپیما به رقم نجومی چند ده میلیون تومان برای یک خانواده سه‌نفره در مسیر رفت و برگشت به تهران، مشخص است که دیگر نه تنها قشر کم‌درآمد، بلکه طبقه متوسط نیز به تدریج از دایره مسافران حذف می‌شود.
ناوگانی در بن‌بست گرانی
اتوبوس که روزگاری امن‌ترین پناهگاه دانشجویان و کارگران برای ترددهای بین‌شهری بود، اکنون با افزایش ۲۱ درصدی قیمت و رسیدن نرخ برخی مسیرها به بیش از دو میلیون و ۸۰۰ هزار تومان (بندرعباس-رشت)، عملاً از دسترس خارج شده است. فرسودگی ناوگان ریلی و هوایی نیز مزید بر علت شده؛ به‌طوری که قطار با سرعت لاک‌پشتی و کیفیت پایین، و هواپیما با بلیت‌های چند ده میلیونی، نه تنها رقابتی در کار نیستند، بلکه مسافران را به سمت استفاده اجباری از خودروی شخصی سوق می‌دهند. سرمایه‌گذاری نکردن در نوسازی و واگذاری حمل‌ونقل به دست تورم، کیفیت را تنزل داده و هزینه را به آسمان برده است.
سفر خارجی رویایی‌تر از همیشه
در سایه این بحران حمل‌ونقل، سفرهای خارجی نیز به آرزویی دست‌نیافتنی برای طبقه متوسط تبدیل شده است. پرواز به مقصدی نزدیک مثل ایروان به قیمت ۱۹ میلیون تومان و بلیت استانبول با ۲۴ میلیون تومان، دیگر نه یک انتخاب تفریحی، بلکه یک هزینه نجومی محسوب می‌شود. این روند نگران‌کننده نشان می‌دهد که نه تنها عدالت اجتماعی در دسترسی به حمل‌ونقل عمومی نقض شده، بلکه فرصت جابه‌جایی سرمایه و توسعه متوازن شهرها نیز از بین رفته است. تا زمانی که نوسازی ناوگان و مدیریت قیمت‌ها در اولویت نباشد، قربانی اصلی این بی‌برنامگی، مردم عادی خواهند بود که سفر برایشان تبدیل به رؤیایی گران‌قیمت می‌شود.
