مهدی آبادی – در آستانه میلاد فرخنده پیامبر اعظم حضرت محمد مصطفی(ص)، سخن گفتن از وحدت مسلمانان بیش از هر زمان دیگری معنا می‌یابد؛ وحدتی که ریشه در پیام رحمت، اخلاق، کرامت و برادری آن حضرت دارد. پیامبری که آمد تا دل‌ها را به هم نزدیک کند، فاصله‌ها را بکاهد و انسان‌ها را فارغ از تفاوت‌های قومی، زبانی و مذهبی، زیر پرچم ایمان، عدالت و انسانیت گرد هم آورد. هفته وحدت؛ فرصتی است برای بازخوانی آنچه امت اسلامی را به یکدیگر پیوند می‌دهد. مسلمانان، با همه تنوع‌ها و تفاوت‌های فقهی و فرهنگی، یک قبله دارند، به یک کتاب آسمانی ایمان دارند، نام یک پیامبر را با عشق بر زبان می‌آورند و در آرزوی عزت، آرامش و پیشرفت جهان اسلام شریک‌اند. آنچه می‌تواند این اشتراکات را به سرمایه‌ای بزرگ برای جامعه تبدیل کند، نگاه مبتنی بر احترام، گفت‌وگو، انصاف و پرهیز از برجسته‌سازی اختلاف‌هاست. خراسان جنوبی، سرزمینی که در پهنه کویر و در همسایگی مرزهای شرقی ایران قرار گرفته، نمونه‌ای روشن از همزیستی، همدلی و خراسان جنوبی، سرزمینی که در پهنه کویر و در همسایگی مرزهای شرقی ایران قرار گرفته، نمونه‌ای روشن از همزیستی، همدلی و برادری میان پیروان مذاهب اسلامی است. در این استان، به‌ویژه در شهرستان‌های مرزی، وحدت شیعه و سنی صرفاً در قاب مراسم‌ها، بنرها و سخنرانی‌های مناسبتی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در زندگی روزمره مردم جریان دارد. در کوچه‌ها و بازارها، در روستاها و شهرها، در شادی‌ها و سوگواری‌ها، در همسایگی‌ها و همکاری‌های اجتماعی، می‌توان نشانه‌های این همدلی عمیق و دیرینه را دید. مردم خراسان جنوبی به‌خوبی آموخته‌اند که تفاوت در شیوه‌های عبادت یا برخی آداب و رسوم، نه تهدیدی برای زندگی مشترک، بلکه بخشی از زیبایی تنوع فرهنگی این سرزمین است. آنچه در میان مردم اهمیت دارد، اخلاق نیکو، همسایگی محترمانه، دستگیری از نیازمند، پایبندی به ارزش‌های دینی و دلبستگی به ایران عزیز است. در این جغرافیا، پیوندهای انسانی و اجتماعی، از مرزهای ظاهری فراتر رفته و به سرمایه‌ای ارزشمند برای آرامش و انسجام منطقه تبدیل شده است. شهرستان‌های مرزی خراسان جنوبی مانند درمیان، زیرکوه، نهبندان، علاوه بر اهمیت راهبردی و جغرافیایی، جلوه‌ای از وفاق ملی‌اند. مردمانی که در شرایط گوناگون، با درک مشترک از امنیت، آبادانی و آینده فرزندانشان، در کنار یکدیگر ایستاده‌اند. آنان به‌خوبی می‌دانند که امنیت پایدار، تنها با حضور نیروهای مسئول و دستگاه‌های امنیتی محقق نمی‌شود؛ بلکه پشتوانه اصلی آن، اعتماد عمومی، همبستگی مردم و احساس مسئولیت مشترک نسبت به سرزمین است. هرجا مردم در کنار هم باشند، فرصت برای سوءاستفاده بدخواهان کمتر و مسیر پیشرفت هموارتر خواهد بود. وحدت در مناطق مرزی؛ یک سرمایه ملی است. مرزنشینان ما با حفظ فرهنگ، اعتقادات و هویت ایرانی ـ اسلامی خود، پاسداران آرام و بی‌ادعای مرزهای کشورند. آنان با همدلی و وفاق، نشان داده‌اند که امنیت و پیشرفت از دل مردم می‌جوشد. در چنین فضایی، مرز نه نقطه پایان، بلکه می‌تواند آغاز یک فرصت باشد؛ فرصتی برای رونق اقتصادی، توسعه ارتباطات، تقویت فرهنگ بومی و نمایش چهره‌ای روشن از ایران اسلامی. بی‌تردید نقش علما، بزرگان دینی، معتمدان محلی، فرهنگیان، جوانان و خانواده‌ها در حفظ این سرمایه اجتماعی بسیار مهم است. گفت‌وگوی محترمانه، شناخت متقابل و تأکید بر مشترکات، راهی است که می‌تواند این همدلی را از نسلی به نسل دیگر منتقل کند. امروز بیش از گذشته لازم است جوانان ما بدانند که وحدت به معنای نادیده گرفتن تفاوت‌ها نیست؛ بلکه به معنای پذیرفتن تفاوت‌ها در سایه اصول مشترک و حرکت در مسیر منافع بزرگ‌تر جامعه است. میلاد پیامبر رحمت(ص)، بهترین بهانه برای تجدید پیمان با این آموزه بلند اسلامی است که مؤمنان با یکدیگر برادرند. اگر قرار است جامعه‌ای پویا، امن و امیدوار داشته باشیم، باید این برادری را در رفتار روزانه خود نشان دهیم؛ در سخن گفتن، در قضاوت کردن، در تعامل با همسایه، در فضای رسانه‌ای و مجازی و در مواجهه با کسانی که شاید در برخی مسائل با ما تفاوت دارند. خراسان جنوبی، با پیشینه فرهنگی و دینی خود و با مردمانی نجیب، صبور و وفادار، می‌تواند همچنان روایتگر این حقیقت باشد که وحدت واقعی از دل مردم آغاز می‌شود. وحدتی که از مرزهای جغرافیا عبور می‌کند و در مرزهای دل‌ها جای می‌گیرد؛ وحدتی که پیام روشن آن، محبت به پیامبر اسلام(ص)، وفاداری به ایران و تلاش مشترک برای ساختن آینده‌ای بهتر است.

(لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق 09155665782 ارسال بفرمایید)