جم – مدیرکل دفتر روابط بین‌الملل ستاد مبارزه با مواد مخدر به‌تازگی از افزایش تولید، کشفیات و مصرف کوکائین در جهان خبر داده است. این در حالی است که روند افزایشی مواد مخدر در بازارهای جهانی، ایران را به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین مسیرهای ترانزیت، با چالش‌های جدی‌تری مواجه ساخته است. در این میان، خراسان جنوبی با ۴۶۰ کیلومتر مرز مشترک با افغانستان (بزرگترین تولیدکننده تریاک جهان با تولید ۸۴ درصد از تریاک جهان)، خود را در خط مقدم این جنگ تمام‌عیار می‌بیند. شرایط جغرافیایی و همسایگی با کشوری که سطح زیر کشت خشخاش آن ۲۴۷ درصد افزایش یافته، این استان را به کانون بحران تبدیل کرده و هزینه‌های گزافی را بر آن تحمیل کرده است.در حالی که قائم‌مقام دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر اعلام کرده بود که ۷۰ درصد کشفیات مواد مخدر در مرزها صورت می‌گیرد و ۸۵ میلیارد تومان اعتبار برای انسداد مرزها در سال جاری اختصاص یافته است، اما سؤال اینجاست که از این اعتبارات چه سهمی به خراسان جنوبی رسیده است؟ مقامات محلی در خراسان جنوبی بارها از افزایش ۳۳ درصدی کشفیات در سال جاری نسبت به مدت مشابه سال قبل خبر داده‌اند؛ اما در عمل، این استان همچنان با کمبود نیروی رسمی در مدارس مرزی، سوءتغذیه دانش‌آموزان و کاهش سن اعتیاد به دانش‌آموزان ابتدایی دست‌وپنجه نرم می‌کند که نشان‌دهنده عدم تناسب اعتبارات با عمق بحران در این استان مرزی است.آمارها نشان می‌دهد که در سه سال اخیر، بیش از ۱۱۵ تن مواد مخدر در این استان کشف تعداد زیادی دستگیر شده‌اند، ضمن اینکه نفرات زیادی  از فرزندان این استان در راه مبارزه با مواد مخدر به شهادت رسیده‌اند. این آمار و ارقام نشان می‌دهد که خراسان جنوبی تنها هزینه‌های جانی و مالی این مرزبانی را تقبل کرده و در مقابل، سهم چندانی از اعتبارات ملی برای پیشگیری، درمان و مقابله با آسیب‌های اجتماعی دریافت نکرده است. شاهد این ادعا، ۸۱ مرکز درمانی معتادان در سطح استان با جمعیت ۷۶۹ هزار نفری است که به‌وضوح پاسخگوی نیاز جامعه هدف نیست و با کمبود اعتبارات استانی و کشوری مواجه است.بر اساس اعلام دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر خراسان جنوبی، سطح زیر کشت خشخاش در افغانستان از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۹۵ با رشد ۲۴۷ درصدی مواجه بوده و سالانه ۴۸۰۰ تن تریاک در این کشور تولید می‌شود. این در حالی است که مواد مخدر صنعتی و ارزان‌قیمت نیز به‌راحتی در دسترس دانش‌آموزان مناطق مرزی قرار گرفته و سن اعتیاد را به دوره ابتدایی رسانده است. با این شرایط، سؤال اساسی این است که چرا اعتبارات انسداد مرزها و مبارزه با عرضه، با سرعت رشد تولید و قاچاق در افغانستان همگام نیست و آیا صرفاً با اختصاص ۸۵ میلیارد تومان برای کل مرزهای کشور، می‌توان در برابر جریانی که گردش مالی ۱۶۰۰ میلیارد دلاری در جهان دارد، ایستادگی کرد؟.واقعیت تلخ این است که خراسان جنوبی به‌عنوان یکی از معبرهای اصلی ورود مواد مخدر، با کمبود شدید اعتبارات ویژه مواجه است و این استان عملاً هزینه‌های سنگین مرزبانی را به‌دوش می‌کشد، بدون آنکه از مزایای اعتبارات ملی برای کاهش آسیب‌های اجتماعی بهره‌مند شود. از افزایش کشفیات و دستگیری قاچاقچیان تا کاهش سن اعتیاد و افزایش سوءتغذیه در مناطق مرزی، همگی حاکی از آن است که سیاست‌های توزیع اعتبارات باید به‌گونه‌ای بازنگری شود که «استان‌های دروازه‌بان» مانند خراسان جنوبی، سهم عادلانه‌تری از بودجه‌های انسداد مرزها و پیشگیری دریافت کنند تا دیگر شاهد این نابرابری آشکار نباشیم که هزینه مبارزه با یک بحران جهانی، تنها بر دوش یک استان مرزی بی‌بهره از امکانات ملی باقی بماند.