حاجی- برای آنان که سال‌ها ایران را در حصارِ “کشورِ ضعیف” اسیر دیدند؛ چه در غرب و چه در شرق، چه انقلابی و چه غیر آن، چه کسانی که ادعایِ نزدیکی به غرب داشتند و چه آن‌هایی که خود را انقلابی می‌دانستند؛ امروز روایتِ دیگری در جریان است. روایتی که از دلِ تحریم‌ها و بحران‌ها، تصویری متفاوت از ایران را به جهان عرضه می‌کند.حمد بن جاسم، وزیر خارجه اسبق قطر، ایران را الگویی برای بومی‌سازی صنایع موشکی پیشرفته، حتی در اوجِ تحریم‌ها می‌داند. او معتقد است “درس‌ها و عبرت‌های این جنگ” برای کشورهای منطقه، از جمله اعضای شورای همکاری، ارزشمند است. این درسی است برای کسانی که پیشرفت را تنها در گروِ رفعِ تحریم‌ها می‌دانستند.از سوی دیگر، سناتوری نیجریه‌ای با شگفتی می‌پرسد: “چگونه کشوری که ۴۷ سال تحت تحریم بوده، توانسته یک سیستم مراقبت‌های بهداشتی پیشرفته ایجاد کند؟ یک نیروی نظامی قدرتمند بسازد؟ برق بدون وقفه برای مردم خود فراهم کند؟ و پالایشگاه بسازد و اداره کند؟” او این دستاوردها را در ذیلِ جنگ و تحریم، امری بی‌سابقه در جهان می‌خواند. این پرسشی است از کسانی که توانایی ایران را در تاب‌آوری و خودکفایی نادیده می‌گرفتند.نیک کروز، روزنامه‌نگار آمریکایی، ایران را به خاطرِ “مبارزه با طبقه‌ی اپستین و شکست دادنِ آن‌ها”، در آستانه محبوب‌ترین کشورِ جهان شدن توصیف می‌کند. این روایتی است از ایران به عنوانِ نمادِ مبارزه با فساد در سطحِ جهانی.و در همان حال، یک فعال رسانه‌ای، صحنه‌ای تاریخی را به تصویر می‌کشد: قدرتمندترین مردِ جهان در شبکه‌های اجتماعی، از کشورهایِ دیگر التماسِ کمک می‌کند. این صحنه‌ای است که ایران را در موضعِ اقتدار قرار می‌دهد، اقتداری که فراتر از مرزهاست.روزنامه‌ی تلگراف، پیامدهایِ غیرمستقیمِ جنگِ ایران را تشدیدِ اختلافات میانِ اروپا و آمریکا و تقسیمِ اروپا می‌داند. این نشان می‌دهد که ایران، حتی در ابعادِ بین‌المللی، بر روابطِ قدرت‌ها تأثیرگذار است.وزیر امور خارجه آلمان نیز تأیید می‌کند که “راهِ تضمینِ امنیت در تنگه هرمز، مذاکره با ایران است” و برلین با مداخله نظامی غرب مخالف است. این موضع‌گیری، جایگاهِ ایران را به عنوانِ یک بازیگرِ کلیدی در امنیتِ منطقه‌ای و بین‌المللی تثبیت می‌کند.و در نهایت، راشاتودی به این نکته اشاره می‌کند که “ایران محدودیتِ قدرتِ آمریکا را به جهان نشان داد.” این تحلیلگران معتقدند که این جنگ، “می‌تواند پایانی بر دورانِ سلطه بلامنازع غرب و آغازی بر یک نظمِ نوینِ جهانی با محوریتِ قدرت‌هایِ نوظهورِ شرق باشد.”این روایات، نه از زبانِ خودِ ایران، بلکه از دهانِ ناظرانِ خارجی، تصویرِ واقعیِ ایران در جهانِ امروز را ترسیم می‌کنند؛ ایران، کشوری که از دلِ محدودیت‌ها، قدرت ساخته و معادلاتِ جهانی را به چالش کشیده است.