یعقوبی – امسال، با اینکه عید نوروز و عید فطر به‌طور کم‌سابقه‌ای هم‌زمان شدند، حال و هوای شادی در زندگی بسیاری از مردم استان کمتر از همیشه بود. در شرایطی که کشور هنوز زیر سایه تبعات جنگ و سوگ جمعی قرار داشت، خانواده‌های زیادی روزهای آغاز سال را میان غم و امید گذراندند؛ روزهایی که برای بسیاری بیشتر به تلاشی برای دوام آوردن شبیه بود تا
جشن و نشاط. در این میان، عید برای برخی اقشار، به‌ویژه کارگران استان، رنگ و بوی تلخ‌تری به خود گرفت. گروهی که سال‌های اخیر را با مشکلات مالی تکراری پشت سر گذاشته‌اند، باز هم در روزهایی که باید کمی آرامش داشته باشند، با نگرانی تازه روبه‌رو شدند. این کارگران فقط آنهایی نیستند که نامشان در کارخانه‌ها، پروژه‌های عمرانی یا واحدهای تولیدی شنیده می‌شود؛ گاهی شاگرد یک مغازه کوچک، پیک یک فروشگاه اینترنتی یا نیروی خدماتی یک شرکت خصوصی هم در همین تعریف قرار می‌گیرد؛ کسانی که زندگی‌شان به حقوق آخر ماه بسته است و کوچک‌ترین تأخیر، نظم معیشت خانواده‌شان را به‌هم می‌زند. حالا تقریبا
نزدیک به یک دهه است که بخشی از این گروه‌ها در خراسان جنوبی در روزهای پایانی سال با توجه به تأخیرها و بی‌نظمی‌های ادارات در پرداخت مطالبات کارفرمایان ، برای دریافت حقوق شان با مشکل مواجه می‌شوند؛ مشکلاتی که تنها یک عدد در فیش حقوقی نیست، بلکه یعنی سفره‌ای کوچک‌تر، برنامه‌هایی برهم‌خورده و نگرانی‌هایی که با گذشت زمان عمیق‌تر می شود. سال گذشته در یکی از نشست‌های گفتگوی بخش خصوصی و دولت، فعالان اقتصادی درباره روند نامطلوب تسویه مطالبات و مسدود ماندن مبالغ در حساب برخی ادارات صحبت کردند؛ موضوعاتی که از نگرانی مشترک میان کارفرما و کارگر حکایت داشت و ریشه در روندهای مالی پیچیده و گاهی کند داشت. پس از آن نشست‌ها، پیگیری‌هایی برای اصلاح انجام شد
و طبق گزارش‌ها، در مقاطعی منابع لازم تأمین و به حساب ادارات واریز شد. با این حال، مشکل اصلی این بود که تزریق بودجه همیشه به معنای مرتب شدن جریان پرداخت نیست؛ زیرا در مراحل بعدی، مشکلات دیگری خود را نشان می‌دهد. تکرار تأخیر در پرداخت حقوق و عیدی کارگرانی که مجموعه کاریشان طرف حساب دولت بوده اند ، آن هم در روزهایی که زمان پرداخت از مبلغ هم مهم‌تر است، دوباره این پرسش را مطرح کرد که چرا برخی فرآیندهای مالی در روزهای پایانی سال از سرعت و دقت
کافی برخوردار نیستند. مشاهدات میدانی و روایت‌های متعدد نشان می‌دهد یکی از دلایل این وضعیت، نبود نظارت کافی بر پرونده‌ها و صورت‌وضعیت‌هاست؛ مدارکی که باید به موقع بررسی شوند، گاهی در کشوها می‌مانند و در حساس‌ترین روزهای سال، برخی کارکنان حضور مؤثر ندارند. این اتفاق‌ها الزماً از روی سوءنیت نیست، اما نتیجه‌اش در پایان زنجیره بی نظمی یکسان است. چالش دیگر، عادت برخی مجموعه‌ها به نگه‌داشتن منابع مالی در حساب‌ها برای کسب امتیاز بانکی است؛ کاری که آثار جانبی مهمی برای پرداخت‌های ضروری ایجاد می‌کند. در برخی موارد حتی طرف قرارداد برای گرفتن تسویه‌حساب، به‌طور
غیررسمی تشویق به افتتاح حساب در بانکی خاص شده است؛ روندی که پرسش‌های جدی درباره پیامدهای آن به‌وجود می‌آورد. در سوی دیگر، تلاش‌هایی هم دیده می‌شود که نشان می‌دهد بخشی از ساختار اداری از اهمیت موضوع آگاه است. گزارش‌ها نشان می‌دهد مدیران حوزه بودجه و برنامه‌ریزی پیگیری‌های لازم را انجام داده‌اند تا پایان سال برای پیمانکاران و به تبع آن کارگران راحت‌تر باشد. اما این تلاش‌های کلان زمانی اثرگذار است که در مرحله اجرا نیز نظم و هماهنگی وجود داشته باشد. اهمیت ماجرا فقط یک عدد یا یک واریزی نیست؛ بلکه پیام اجتماعی آن است. وقتی حقوق و عیدی که باید پشتوانه شادی و آرامش خانواده‌ها باشد، با تأخیر پرداخت می‌شود، مناسبت‌ها و آیین‌هایی که باید تقویت کننده همبستگی باشند، اثر خود را از دست می‌دهند. روایت‌های دینی نیز بر اهمیت رعایت حق کارگر و پرداخت به‌موقع دستمزد تأکید کرده‌اند؛ و این فقط یک توصیه اخلاقی نیست، بلکه بیانگر اهمیت عدالت معاش و احترام به زحمتی است که ستون اقتصاد جامعه را می‌سازد. شاید زمان آن رسیده باشد که این نگاه در همه لایه‌های اجرایی نیز به یک اولویت غیرقابل تعویق تبدیل شود. مسئولان استان بارها در ماه پایانی سال بر لزوم انضباط مالی تأکید کرده‌اند، اما افسوس که این خاطره تلخ در پایان سال 1404 هم تکرار شد و نشان داد علیرغم تلاش ها ، بی انضباطی در برخی دستگاه های استان موج می زند .
جعفری – استاندار خراسان جنوبی، در نشست شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان با
