میرکلانی – اخیراً قائم‌مقام وزیر صنعت، معدن و تجارت در امور بازرگانی، هشداری جدی و به‌موقع درباره یکی از آسیب‌پذیرترین نقاط اقتصاد ایران مطرح کرده است؛ جایی که برخی تصمیم‌های مقطعی برای التیام التهابات قیمتی، بی‌آنکه به پیامدهای بلندمدت آن بیندیشند، ممکن است چرخ‌های تولید را از حرکت بازدارند. تأکید محمدصادق مفتح بر این نکته که «تصمیمات مربوط به تنظیم بازار نباید به تولید آسیب بزند» فراتر از یک شعار حمایتی، یک اصل راهبردی است که متأسفانه در سال‌های اخیر بارها در عمل نادیده گرفته شده است. اختلال در تولید، زنجیره‌ای از کمبود، گرانی و ناامیدی را به دنبال دارد که نه با قیمت‌گذاری دستوری و نه با واردات شتابزده، قابل جبران نیست و در نهایت، دامن معیشت همان مردمی را می‌گیرد که قرار بود از آنها حمایت شود.این هشدار در استان‌های تولیدکننده کالاهای اساسی، همچون خراسان جنوبی که قطب تأمین مرغ و تخم‌مرغ کشور محسوب می‌شود، معنایی عینی و حیاتی می‌یابد. خوشبختانه طی ماه‌های اخیر، در خراسان جنوبی یک تفاهم نسبی و هوشمندانه میان تولیدکنندگان و شبکه توزیع شکل گرفته است که توانسته بدون فشار غیرمنطقی بر مرغداران، تا حدی آرامش را به بازار این کالاها بازگرداند. این تجربه موفق نشان می‌دهد که با گفت‌وگو و درک متقابل از محدودیت‌ها، می‌توان به جای تصمیم‌گیری یک‌طرفه از بالا، به یک تعادل پایدار دست یافت. اما این تفاهم شکننده است و اگر در مواجهه با نوسانات فصلی یا افزایش هزینه‌های نهاده‌ها، به جای حمایت هدفمند، سیاست‌های شتابزده مهار قیمت در پیش گرفته شود، این اعتماد متقابل از بین خواهد رفت و تولیدکننده ایستاده در خط مقدم تأمین امنیت غذایی، ناچار به کاهش تولید یا خروج از چرخه خواهد شد.آنچه امروز بیش از هر راهکار فوری، در خراسان جنوبی و سایر استان‌های مشابه ضرورت دارد، تبعیت از همان منطقی است که مفتح بر آن پای می‌فشارد: «حتی در شرایطی که هزینه تولید افزایش می‌یابد، باید راهکارهایی برای حفظ استمرار فعالیت واحدهای تولیدی پیش‌بینی شود.» قربانی کردن تولید برای التیام یک التهاب مقطعی قیمت، نه تنها مسکنی بی‌اثر است، بلکه پایه‌های تأمین معیشت پایدار مردم را در میان‌مدت و بلندمدت تخریب می‌کند. مسئولان استانی و کشوری باید از تجربه موفق خراسان جنوبی در ایجاد تفاهم بین تولید و بازار، به عنوان الگویی برای سایر نقاط استفاده کنند و با نگاهی فراتر از روزمرگی‌های قیمتی، از سرمایه‌گذاری‌های صورت‌گرفته در این خطه که به مرکزیت تولید تبدیل شده، با سیاست‌های تشویقی و تأمین به‌موقع نهاده‌ها حمایت کنند. تنها در این صورت است که می‌توان از «تنظیم بازار» سخن گفت، نه «تسلیم بازار» در برابر فشارهای آنی.