دادرس مقدم – در شرایطی که کشور و استان نیازمند توزیع عادلانه و کارشناسی منابع است، متأسفانه در خراسان جنوبی شاهد رویه ای نادرست هستیم: برخی از نمایندگان مجلس، اعضای شوراهای شهر و شهرستان، یا به اصطلاح «مطالبه گران محلی»، به جای تکیه بر نیازسنجی دقیق و کارشناسی، تلاش می کنند با فشار و صدای بلند، امکانات را به منطقه خود جذب کنند. این رویکرد نه تنها به بهره وری منابع آسیب میزند، بلکه موجب ایجاد ظرفیت های بی استفاده و موازی کاری های پرهزینه میشود.  نمونه ای روشن از این معضل را می توان در دو شهرستان از استان خراسان جنوبی مشاهده کرد. امروز در این مناطق بیمارستان هایی ساخته شده اند که به دلیل نبود پزشک متخصص، پرستار کافی، یا تجهیزات لازم، عملاً غیرقابل استفاده هستند. در عین حال، در برخی دیگر از شهرستان های همین استان، هنوز ظرفیت تختهای یک بیمارستان موجود تکمیل نشده، اما برخی مسؤولان یا نمایندگان، خواستار احداث بیمارستان دوم هستند. این تضاد آشکار، نشانه ای از بی توجهی به مطالعات پایه و نیاز واقعی مناطق است. جالب آنکه حتی در مرکز استان، یعنی بیرجند، برخی بیمارستانها دارای تخت های خالی هستند و با کمبود نیروی انسانی متخصص مواجه اند. با این وجود، هنوز برنامه هایی برای ساخت بیمارستانهای جدید در ذهن برخی افراد شکل گرفته است. سؤال اینجاست: چگونه میتوان توجیه کرد که در شرایط کمبود پزشک و پرستار، بر احداث مراکز جدید پافشاری کنیم، در حالی که ظرفیت موجود به درستی استفاده نمی شود؟ این نگاه غیرکارشناسی فقط محدود به حوزه درمان نیست. در بخش های دیگری مانند راهسازی، آموزش، آب و انرژی نیز شاهد نمونه های مشابه هستیم. متأسفانه گاهی فشار منطقه ای و منافع کوتاه مدت گروهی، جایگزین اولویت بندی علمی می شود. نتیجه، پروژه های نیمه تمام، هدررفت سرمایه های ملی، و نارضایتی افرادی می شود که واقعاً به خدمت نیاز دارند. آنجا که نگاه کارشناسی جای خود را به مطالبه غیرمنطقی و صدای بلند بدهد، نمی توان امیدی به بهبود وضعیت داشت. این روش نه تنها به توسعه متوازن کمک نمیکند، بلکه بی عدالتی را نهادینه می سازد؛ چراکه منطق های که صدای رساتری دارد (نه نیاز واقعیتر) سهم بیشتری از بودجه می برد و سایر مناطق محرومتر می مانند. آنچه ضرورت دارد، طراحی سازکاری منطقی و فرابخشی در هر استان است؛ سازکاری که تخصیص امکانات را بر اساس شاخص هایی چون میزان جمعیت، درصد بهره مندی، فاصله از مراکز خدمات تعریف کند. باید مسیر را برای مطالبه های مستدل هموار کرد، نه خواسته های پرهزینه و غیرکارشناسی. استان خراسان جنوبی و بسیاری از مناطق کشور دیگر گنجایش تحمل این نوع تصمیمات فشارمحور را ندارند. وقت آن است که صدای کارشناسی بر صدای بلند غلبه کند. مردم به هوش هستند و تفاوت رفتارهای نمایشی و تصمیمات منطقی را به خوبی می فهمند و در این بین نقش نمایندگان ، خواص و مطالبه گران برای منطقی کردن مسیر بیش از همه است . داستان توزیع آمبولانس ها در چند روز گذشته بین شهرهای یک حوزه انتخابیه نشان داد که مسوولین نباید امکانات دولتی را به  ابزاری برای کسب رضایت مندی نمایندگان تبدیل کنند که صدای مردم در شهرستان های مختلف بلند شود . پیش از آمبولانس ، چالش های جدی دیگری که توسط برخی نمایندگان در بحث ام آر آی و سی تی اسکن و استقرار دانشکده ها نیز اتفاق افتاده بود که کانون اصلی این بحران ها ، متاسفانه اقدامات غیر کارشناسی بر اساس فشار خواص جامعه بوده است که بایستی برای آینده استان از همین حالا اصلاح گردد .