علوی -اعتماد به منتخبان، سرمایه‌ای گرانبها است که شهروندان به انتخاب خود می‌سپارند. اما وضعیت فعلی شورای اسلامی شهر بیرجند نشان‌دهنده ی وضعیتی نگران‌کننده است که بی‌توجهی به این اعتماد و نمود بارز ناکارآمدی، دو دستگی و غفلت از مسئولیت‌ها در آن مشهود است. اکنون که فرآیندهای انتخابات جدید آغاز شده و تمامی اعضای آن
دوره ناکام ، بار دیگر خود را کاندیدا کرده‌اند،
سؤالات مهمی در ذهن شهروندان شکل می‌گیرد که آیا این افراد در طول دوره گذشته دستاورد
ملموسی برای شهر داشتند که حالا دوباره به دنبال رأی مردم هستند و جامعه بعد از معطل
ماندن امور به واسطه منازعات ایشان و اختلافات جدی که مسیر شورا را تغییر داد باید
دقیقا به چه معیاری در این عزیزان دل ببندد و حافظه تاریخی این مردم آیا باید نسبت به این گذشته پاک گردد تا بتوان ثبت نام دوباره را هضم کند ؟ آیا عدم موفقیت در کار جمعی و تحمیل ضرر به شهروندان نباید مانع از تداوم این روند باشد؟شورای شهر به عنوان یک نهاد مردمی بر پایه اصل ۱۰۰ قانون اساسی، وظیفه دارد با همکاری شهروندان، امور شهر را مدیریت کند. با انتخاب اعضای شورای شهر، به شهروندان وعده داده شده بود که بر اصول شایسته‌مدیریتی، وحدت و خدمت به مردم تأکید شود. اما مشاهدات عینی به تصویر معکوس این وعده‌ها منجر شده است: جلسات توام با تنش‌های بی‌حاصل، عدم هماهنگی در انتخاب شهردار و به‌طور کلی تبدیل شورای شهر به صحنه جدال‌های شخصی. حتی یکی از اعضای پیشین شورا ضمن عذرخواهی از مردم به ناکامی خود اذعان کرده و تأسیس فضایی ناسالم را از عوامل اصلی مشکلات دانست.وقتی شورای شهر به محلی برای منازعات شخصی تبدیل شود، بلافاصله منافع عمومی و زندگی روزمره شهروندان تحت تأثیر قرار می‌گیرد. تجربه مردم بیرجند به خوبی نشان‌دهنده این واقعیت است که تأخیر در پروژه‌های شهری و افزایش هزینه‌ها در پی عدم برنامه‌ریزی، فشار بیشتری بر بودجه عمومی وارد کرده است. انتخاب شهرداری با سابقه نامرتبط تنها به چالش‌هایی جدید دامن زده است. افزایش عوارض در حالی که شهروندان خدمات اولیه را هم نمی‌بینند، نمایانگر فقدان برنامه‌ریزی
مؤثر است. همچنین، اجرای پروژه‌های کم‌ارزش
با هزینه‌های بالا، پرسش‌های جدی درباره شفافیت مالی را مطرح می‌کند.تلخ‌ترین بخش ماجرا این است که بی‌پاسخ ماندن این
ناکامی‌ها و ظهور دوباره همین افراد در عرصه کاندیداتوری، یک پیام نادرست به جامعه
می‌دهدکه اولاً، انگار عملکرد ضعیف چهار ساله را می‌توان به راحتی با شعارهای تازه پوشش
داد؛ ثانیاً، این رفتار تقویت‌کننده فرهنگ عدم پاسخگویی است که نشان می‌دهد به قصورهای
خود پاسخگو نیستند. همچنین، این امر منجر به تخریب اعتماد عمومی به نهادهای مردمی و کاندیداها می‌شود. در نهایت، علیرغم اینکه فرض بر این است که کنیم این افراد اخلاق فردی خوبی دارند، لکن ناتوانی در کار جمعی و عدم مدیریت اختلافات، بزرگ‌ترین ضعف آن‌ها در شورای شهر است. شورا باید محلی برای کار تیمی باشد، نه نمایش فردی.مردم بیرجند، به ویژه جوانان و نخبگان، باید این بار با دقت و پرسش‌گرانه اقدام به انتخاب کنند. خواسته‌ها واضح است: از کاندیداها بخواهید کارنامه‌ای از وعده‌های خود ارائه دهند و درباره کامیابی‌هایشان توضیح دهند. به وعده‌های غیرعملی تا حد امکان بی‌توجه باشید و برنامه‌های مشخص و زمان‌بندی‌شده را طلب کنید. نیاز امروز به مدیرانی با تخصص و قابلیت بالا در همدلی و همکاری، امری ضروری است. شکاف‌های موجود و ناکامی در عملکرد اعضای شورا ضرورت پاسخگویی و شفاف‌سازی را می‌طلبد. این یک هشدار است که نه تنها صلاحیت کاندیداها برای دور جدید زیر سؤال است، بلکه مسئولیت اخلاقی آن‌ها برای جلب اعتماد مردم نیز بر دوش آن‌ها سنگینی خواهد کرد. این بار، شهروندان نباید اجازه دهند که اعتمادشان بار دیگر مخدوش شود.مردم بیرجند در انتخاب قبل، اعتماد کردند و سرمایه شهری خود را به امانت سپردند، اما بازدهی این سرمایه‌گذاری، منفی و شامل تعمیق مشکلات بود.تکرار تجربه‌های ناموفق، نه تنها توسعه شهر را به تأخیر می‌اندازد، بلکه امید جامعه را نیز می‌خشکاند. انتخابات پیش‌رو فرصتی است برای تصحیح خطا، مطالبه‌گری و انتخاب افرادی که “خدمت” را بر “جایگاه” ترجیح می‌دهند. بیرجند، این شهر فرهیخته و تاریخی، سزاوار بهترین‌هاست. باید با انتخاباتی آگاهانه، مسیر را از منازعه به سمت مشورت و عمران تغییر داد.
جعفری – استاندار خراسان جنوبی، در نشست شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان با
