باقری نژاد – امنیت و آسایش شهروندان در یک شهر جز اساسی ترین ضرورت های یک زندگیست و از طرفی سلب آسایش مردم هم یکی از بزرگترین هنجارهای اجتماعی است. ریشه یابی و بررسی بررسی علل و عوامل تمایل برخی رانندگان علی الخصوص جوانان برای تغییر در سیستم و وضعیت خودرو و از سویی ارتکاب تخلفات رانندگی پرخطر نیازمند یک اجماع است. قطعا همه بر این موضوع اتفاق نظر داریم که اقدامات سلبی و برخوردی پلیس یک بعد از اقدامات چند جانبه مورد نیاز است .چند روز قبل جهت ترخیص خودرو بعد از تصادف، به یکی از پارکینگ های مرکز استان مراجعه داشتم وجود تعداد زیادی خودرو و موتورسیکلت جالب توجه بود به گفته مسئول پارکینگ اکثر این خودروها توسط پلیس به دلیل انجام تخلفات حادثه ساز و اقدامات هنجارشکنانه توقیف می شوند به حدی که به سختی جای پارک برای خودروی جدید در پارکینگ وجود داشت .سوال اینجاست آیا با این همه توقیف و برخورد که همیشه پلیس در اخبار و فضای مجازی هم به آن اذعان می کند؛ توقیف بیش از ۱۰هزار خودرو متخلف در کمتر از ۱۱ماه در استان! چرا هنوز با این پدیده در سطح معابر شهری مواجه هستیم. علت آن عدم ریشه یابی درست است شاید نوک پیکان همیشه به سمت پلیس است که چرا با این ناهنجاری برخورد نمی شود اما واقعیت این است نقش خانواده ها ، دستگاه های متولی امر فرهنگ و از همه مهم تر دستگاه قضا بسیار تاثیرگذار است. سوال اینجاست صدا و سیما، مطبوعات و فعالین فضای مجازی تاکنون چقدر خصوص آسیب شناسی این موضوع ورود پیدا کرده اند .مدارس و دانشگاه ها آیا به درستی نقش خود را برای نهادینه کردن فرهنگ رانندگی ایفا کرده اند؟! مساجد و تریبون داران آیا در این خصوص نقش و رسالت اجتماعی خود را به اندازه کافی انجام داده اند؟! همان طور که در ابتدا اشاره شد امنیت و آسایش مقوله بسیار مهم در زندگی است و همه ی مردم با آن سروکار دارند لذا اولا جا دارد همه ی دستگاه های مسئول در امر ترافیک ،فعالان اجتماعی، رسانه ها، تریبون داران، اهالی فرهنگ، دستگاه های آموزشی و تربیتی (مدارس دانشگاه ها) ، شهرداری ها و… با برگزاری جلسات، نسبت به ریشه یابی و حل این موضوع اقدام نمایند چرا که یکی از عواملی که فرهنگ هر شهر را نشان می دهد فرهنگ رانندگی آن است و شهر فرهیخته ای مثل بیرجند می بایست در این خصوص جایگاه بهتری داشته باشد . دادگستری و دادستانی نیز به عنوان مدعی العموم باید این دغدغه و درخواست به حق شهروندان را بررسی و برای مخلین نظم و امنیت و آرامش عمومی قوانین بازدارنده وضع نمایند چرا که امروز آنچه که مشهود است برخوردهای ایجابی پلیس در حال انجام است اما بازدارندگی لازم در مبلغ جرائم و یا مدت توقیف وسایل نقلیه ویا حتی محکومیت رانندگان هنجارشکن وجود ندارد.در نهایت نباید از نقش ویژه خانواده ها به عنوان مهمترین عنصر تربیتی،آموزشی و مراقبتی بر فرزندان غافل شد. امید است با همگرایی و توجه همگانی،فرهنگ رانندگی در سطح شهر ارتقاء و وجود این تعداد رانندگان هنجارشکن و پرخطر که سلب کننده آرامش و امنیت شهروندان هستند به حداقل ممکن برسد.