مهدی آبادی – ظهر روز یکشنبه، جلسه شورای آموزش و پرورش استان با حضور استاندار محترم و مسئولان مربوط برگزار شد. در این جلسه، با توجه به افزایش موارد ابتلا به آنفلوآنزا، بحث بر سر تعطیلی یا غیرحضوری شدن مدارس در استان مطرح شد، اما طبق تصمیم نهایی قرار بود نتیجه رسمی فردای آن روز دوشنبه از طریق مراجع رسمی اعلام شود و رسانه های رسمی نیز به رسم امانت داری به آن تمکین کردند. اما دقایقی پس از پایان جلسه ناگهان یکی از کانال‌های مجازی، خبر «تعطیلی تمامی مدارس استان» را منتشر کرد. خبری که بدون منبع رسمی، اما در قالبی قاطع و به نقل از مسوولین محترم نوشته شده بود. همین کافی بود تا در کمتر از نیم‌ساعت، تقریباً تمام کانال‌های کوچک و بزرگ استان همان متن را بازنشر کنند و فضای خبری را پر کنند. این اتفاق تازه نیست، اما هشدارآمیز است. هر بار که چنین درج خبری رخ می‌دهد، مرجع رسمی اطلاع‌رسانی عقب می‌افتد و میدان دست کانال‌ها و صفحات غیر رسمی می‌افتد. مسئله این بار فقط بر سر زمان «اعلام تعطیلی» نبود؛ بلکه بر سر اعتبار رسانه رسمی استان بود. پرسش روشن مردم این است: در جلسات رسمی چه می‌گذرد که بعضی‌ها هنوز صندلی‌شان گرم نشده، خبر را به بیرون مخابره می‌کنند در حالی که از دیگران می خواهند که این کار انجام نشود ؟ رفتار این‌چنینی مصداق بی‌اعتمادی به روند قانونی تصمیم‌گیری است. جلساتی که در آن تأکید بر بررسی کارشناسی و اعلام واحد خبر می‌شود، وقتی خروجی‌شان به‌صورت لحظه‌ای در گروه‌ها منتشر می‌شود، به بی‌نظمی رسانه‌ای دامن می‌زند. نتیجه‌اش آشفتگی است، سردرگمی خانواده‌ها و زیر سؤال رفتن جایگاه روابط عمومی‌ها و خبرگزاری‌های معتبر. از طرف دیگر باید انصاف داشت؛ تأخیر در انتشار رسمی خبر هم خودش بخشی از مشکل است. در عصر سرعت اطلاعات، نمی‌شود میان تصمیم و اعلام آن فاصله زیاد گذاشت. اگر خروجی جلسه ساعت ۱۳ مشخص می‌شود، اما اطلاع‌رسانی رسمی تا فردا ظهر معطل می‌ماند، طبیعی است که «خلأ خبری» ایجاد شود و عده‌ای آن را پر کنند خواه با نیت اطلاع‌رسانی، خواه با نیت جذب دنبال‌کننده. اصل ماجرا دو بخش دارد: یک، ضرورت حفظ قواعد مطرح شده در خصوص زمان انتشار مطالب تا زمان اعلام رسمی. دو، ضرورت سرعت عمل روابط عمومی‌ها در انتشار مصوبه نهایی. اگر هر دو بخش هم‌زمان جدی گرفته شود، دیگر شایعه مجال عرض‌اندام پیدا نمی‌کند. اما وقتی «یک کانال» بتواند با یک پیام کوتاه کل شبکه اطلاع‌رسانی را به حاشیه ببرد، این یعنی زنگ خطر. زنگی که هم برای آموزش و پرورش به صدا درآمده و هم برای تمام دستگاه‌هایی که با تصمیمات حساس سروکار دارند. از سیستم اطلاع رسانی انتظار می‌رود موضوع را ریشه‌ای بررسی کند: منبع اولیه انتشار کجا بوده و چرا باید محتوای یک جلسه رسمی چند ساعت پیش از اعلام رسمی در فضای غیررسمی پخش شود؟ اگر این روند ادامه پیدا کند، دیگر مردم خبر را از منبع موثق نمی‌گیرند، و همین یعنی بازی با اعتماد عمومی. اعتماد، سرمایه‌ایست که با هیچ بودجه‌ای قابل خرید نیست. هر بار که چنین رخدادهایی پیش می‌آید، بخشی از این سرمایه از دست می‌رود. بهتر است دستگاه‌ها برای اطلاع‌رسانی تصمیمات مهم، سخنگوی واحد و پلتفرم مشخصی داشته باشند تا فضا برای حدس‌ و گمان و انتشار زودهنگام بسته شود. ماجرای یکشنبه نشان داد هنوز در سیستم اطلاع‌رسانی استان، میان «جلسه» و «خبر» دیواری شفاف وجود ندارد؛ و تا زمانی که این دیوار ساخته نشود، اعتماد مردم را دیگران به بازی خواهند گرفت. (لطفاً نظرات و پیشنهادات خود درباره این سرمقاله را از طریق 09155665782 ارسال بفرمایید)